Me kalimin e viteve duhet pranuar që gjatësia mesatare e futbollistëve është rritur, por ka ende nga ata talente që sfidojnë këtë disavantazh dhe luajnë në nivele elitare. Më poshtë janë të renditur lojtarët më të shkurtër në pesë kampionet më elitare të Europës.

Serie A –   Lorenzo Insinje – 163 cm

Lojtari më i shkurtër në kampionatin italian është njëkohësisht një ndër më të dalluarit. Napolitani Lorenco Insinje është vetëm 163 centimetra i gjatë, po aq sa Sebastian Xhovinko një emër që i mungon prej katër vitesh futbollit italian. I dyti në listë është një tjetër lojtar cilësor si kapiteni i Atalantës Alehandro “Papu” Gomez me një gjatësi prej 165 centimetrash.

Premier League – Rajan Frejzër – 163 cm

Rajan Frejzër është lojtari më i shkurtër i kampionatit anglez me një gjatësi prej 163 centimetrash. Skocezi luan si mesfushor krahu për skuadrën e Bornmuthit, ku në tri sezonet e fundit ka qenë një ndër lojtarët me më shumë minuta. Para pak muajsh ishte pikërisht Frejzër ai që zhbllokoi takimin në “Loro Boriçi”, ku Shqipëria u mund me rezultatin 4 – 0 nga Skocia.

Ligue 1 – Frederik Samaritano – 162 cm

Mesfushori i Dizhonit Frederik Samaritano është një lojtari më i shkurtër në Francë dhe në pesë ligat më elitare të Europës. Futbollisti 33-vjeçar është vetëm nja një gjatësi prej 162 centimetrash, por shtati i shkurtër nuk e ka penguar të luajë me minuta të plota në klube të Ligue 1 dhe Ligue 2 për më shumë se një dekadë.

La Liga – Pablo Piati – 163 cm

Pablo Piati është lojtari më i shkurtër i kampionatit spanjoll. Sulmuesi i krahut ka një gjatësi prej 163 centimetrash. Piati luan prej më shumë se një dekadë në Spanjë, ku ka qenë pjesë e skuadrave si Almeria, Valencia dhe së fundmi Espanjol. Argjentinasi ka qenë në të shkuarën i grumbulluar me kombëtaren amerikano-jugore.

Bundesliga –  Santiago Askasibar – 168 cm

Gjatësia është shumë e rëndësishme në futbollin gjerman. Bundesliga ka mbi 400 lojtarë, por vetëm tre prej tyre janë nën 170 centimetra. Më i shkurtri i kampionatit gjerman është mesfushori i Shtutgartit, Santiago Askasibar, i cili është 168 centimetra i gjatë.

1.Rafael Van Der Vart

Fantazisti holandez luan në Danimarkë me Esbjergut. 35-vjeçari vendosi të zhvendosej në qytetin danez për shkak të gruas së tij, e cila është një hendobolliste me famë dhe aktivizohet në skuadrën e qytetit të Esbjergut.

2.Hulio Baptista

Futbollisti brazilian Hulio Baptista është ngulitur në memorien e milionave fansve për dy arsye: Së pari ka pasur një karrierë me përvoja në klube elitare si Reali dhe Roma deh së dytë: Fiziku i tij ngjasonte më shumë me një fizikin e një shtangisti sesa një futbollisti. Baptista ka pak ditë që ka mbushur 37-vjeç dhe aktivizohet me skuadrën e Bruzhit.

3.Didier Drogba

Ish-futbollisti i Çelsit dhe kombëtares së Bregut të Fildishtë Didier Drogba vazhdon të ushtrojë profesionin e futbollistit. 40-vjeçari luan në amerikë me Feniks Rajsing, klub ky ku është aksioner maxhoritar, pra kolegët e tij në fushën e lojës janë njëkohësisht dhe punëtorët e tij.

4.Eshli Koul

Një tjetër ish-fubollist i Çelsit që vazhdon të luajë futboll profesionist është Eshli Koul. Mbrojtësi i majtë luan prej tri vitesh në ekipin e Los Angelos Galaksi, ku prej një viti ka marrë dhe shiritin e kapitenit. Kontrata e 37-vjeçarit mbaron në dhjetor dhe pritet që anglezi të varë këpucët në gozhdë pas një karriere që ka zgjatur gati 19 vite.

5.Lusio

Lusio, luajti çdo minutë në Botërorin e vitit 2002, ku Brazili fitoi titullin e pestë dhe të fundit deri më tani. Ish-mbrojtësi i Interit dhe Juventusit edhe pse 40-vjeç vazhdon ta ushtrojë profesionin e futbollistit.  Braziliani luan në vendlindje me skuadrën e SE Gamës, ekip që militon në ligat rajonale të Brazilit.

Pikërisht skuadra nga Katalonja është ekipi që i dha besim që kur ishte një fëmijë. Nga rrugët e Rosarios tek jeta e Spanjës është një ndryshim i madh, por askush nuk e kishte menduar sot dhe 18 vite më parë që një argjentinasi do të bëhej lojtari më i madh i këtij klubi, ose për të thënë një nga më të mëdhenjtë.

Sot, 18 vite më parë Leonel Mesi nënshkroi në një copë letre duarsh. Do të ishte absurde që dikush ta mendonte se do të arrinte që një ditë të bëhej lojtari me 5 topa të artë apo lojtari me më shumë tituj me fanellën blaugrana. 18 vite plot histori, sukses dhe momente të veçanta, por Mesi është gjithnjë aty tek Barça, i gatshëm për të bërë të tjerë hapa të mëdhenj në karrierë edhe pse vitet sa vijnë e shtohen

Më poshtë ju sjellim një galeri me 18 momentet më të veçanta të “pleshtit” Leo Mesit në këto 18 vite që ai luan me Barçën. Shumë tituj e gola, ndeshje interesante dhe momente që do të mbahen mend gjatë!

[Best_Wordpress_Gallery id=”159″ gal_title=”18 vitet e Mesit”]

Krishtlindjet nuk erdhën me borë, por bardhësi ka plot! Dje ishte Gentian Selmani ai që përçoi bardhësinë e zemrës së tij tek fëmijët e Shtëpisë së Fëmijës “Zyber Hallulli”. Mes shumë buzëqeshjesh, 19-vjeçari që mbron portën e Laçit dhe të Shpresave kuqezi, përjetoi dhe dhuroi një ditë të veçantë për të vegjlit. “Po e mendoja prej kohësh një nismë të tillë. Kam dashur ta bëj prej kohësh dhe tashmë e bëra realitet”, thotë Selmani, dukshëm i emocionuar. Sigurisht që atyre fëmijëve nuk u ka dhuruar vetëm të mira materiale, por edhe shpresë. Një i ri që mendon edhe për ta, në një ditë mjaft të veçantë, për t’u marrë shembull. “Këta fëmijë e duan futbollin dhe kanë nevojë për mbështetje dhe shpresë për të besuar në ëndrrat e tyre. E ndjeva të isha pranë tyre dhe do mundohem të ndërmarr nisma të tillë edhe herë të tjera, sapo të më jepet mundësia”, vijon i riu, që dje nxori në pah edhe një anë tjetër të karakterit të tij. Shumëkush e ka mundësinë, por nuk mjafton vetëm kaq.

Duhet të kesh një zemër të madhe dhe Gentiani përçon edhe një mesazh: “I gjithë komuniteti i futbollit duhet të mundohet të japë kontributin e tij, brenda të gjitha mundësive. Ka ndodhur edhe më parë që ekipe të ndryshme i janë bashkuar nismave të tilla dhe uroj që të ndodhë edhe më shpesh. Është emocion kur sheh që këta fëmijë, apo të tjerë në nevojë të buzëqeshin”. Selmani në fund ka marrë edhe emocione të tjera, teksa është përgëzuar nga drejtoresha e shtëpisë së Fëmijës dhe ajo e fondacionit “Pëllumbat e Shpresës”, të cilat gjithashtu kanë marrë një dhuratë nga një bluzë të tij, atë të Kombëtares dhe të Laçit. Fëmijët, të veshur me xhupat e dhuruar nga i riu kurbinas, hidheshin përpjetë nga gëzimi dhe në fund nuk munguan as brohoritjet për Gentin, që sigurisht ka ndjerë emocione të forta, këtë herë jo nga golat që shënojnë shokët e skuadrës apo nga pritjet që bën, pasi këtë herë ka bërë ai një gol.

Nga Anton Cicani

Një proverb gjerman thotë… “kur paraja troket, dyert shpërthejnë… Zoti mbretëron në qiell, paraja në tokë”. Praktikisht, në ditët e sotme, llogaria bankare është më e rëndësishme qoftë edhe se një ndjenjë e momentit, se një miqësi e pastër dhe se një dashuri e shprehur në një formë larg asaj… ekonomike dhe të interes. Sot, pyetja e parë që bëhet në një takim pune nuk është se “çfarë do të bëj?”, por “sa e kam rrogën?”… E pra, kështu funksionon bota në ditët e sotme dhe askush s’mund të bëjë përjashtim. Sidomos, nëse ke një zanat që të jep mundësi në një hark kohor prej 20 vjetësh të bësh shumë para dhe, më pas, mund edhe t’i dedikohesh diçkaje tjetër me terezi. Është rasti i futbollistëve, atyre që fitojnë shifra të çmendura, atyre që ndoshta ndonjëherë harrojnë edhe se sa zero ka shkuar llogaria që kanë.

Por, s’janë vetëm ata më të pasurit ata që përfitojnë nga ky sport, por edhe ata që vërtet kanë nevojë dhe që në fund të muajit afrohen te bankomati. Në Shqipëri, për shembull, buxheti i klubeve është rritur shumë me kalimin e viteve. Përpara disa ditësh, Ardjan Takaj tha se paratë e fituar deri tani nga Europa dhe kualifikimet (kanë kaluar tri ture), plot 920 mijë euro, mund edhe të mos dalin për një sezon, për të paguar gjithçka (nga rrogat te akomodimi, strukturat, bazat materiale dhe logjistike, stafi teknik e taktik e administrata).

Presidenti i Skënderbeut e kishte bërë mirë llogarinë, duke ditur se pikërisht në skuadrën e tij luan Kristi Vangjeli, që sot për sot fiton 100 mijë euro në sezon, më shumë se kushdo. Pikërisht kur la Rumaninë, Partizani i bëri një ofertë prej 85 mijë eurosh në sezon, por shkoi te Korça, për 15 mijë euro më shumë. Pas tij, blerja e re e të kuqve, Çani, me 5 mijë euro më pak, ndërsa po dy të tjerë të Skënderbeut, Lilaj dhe Shehi, fitojnë bashkë 152 mijë euro, aq sa fitonte i vetëm Salihi një sezon më parë. Edhe pse Shehi do të largohet dhe arkat do të kenë pak lehtësim, do të ketë afrime të tjera. Sakaq, Bakaj futet në top “5” me 75 mijë euro, në rast fitimi të titullit, ndërsa edhe Alban Hoxha i Partizanit qëndron në këtë listë speciale me 70 mijë euro. Të tjerët vijnë më poshtë, por që natyrisht peshojnë në arkat e klubeve. Mjafton të thuhet se buxhetet e tre skuadrave të para të renditjes (Skënderbeut, Partizanit dhe Kukësit) janë mbi 700 mijë euro do të thotë shumë.

“Special Duro” – Nga fusha në stol… Një Shpëtim për lojtarët, por jo për arkat e klubit të Flamurtarit, e thënë kjo në mënyrë figurative, natyrisht. Trajneri i kuqezinjve, në Vlorë, paguhet praktikisht 5 mijë euro në muaj. Një rrogë që e mban kështu në vend të parë në Superligë, duke lënë pas Milinkoviçin e Kukësit, që vetëm në fund çedoi dhe u dorëzua përballë kushteve të verilindorëve, pasi kishte kërkuar fillimisht 6 mijë euro. Por, edhe Ilir Daja nuk bën shaka, me 3100 euro në muaj, te Skënderbeu, edhe pse Takaj mund t’ia rinovojë kontratën dhe t’i rrisë rrogën në rast se do të arrihet të shkohet në grupet e Europa League. Sakaq, në vend të katërt, por për të vetmin fakt se është i ri dhe pa përvojë, Mark Juliano i Partizanit. Vetëm 100 euro në muaj më pak se Daja, te të kuqtë. Gjithashtu, rroga e tij është në proporcion me arritjet, sepse rikthimi te titulli do të thotë rinovim dhe sidomos rritje të konsiderueshme.

Më të paguarit e Superligës

Lojtari                                   Skuadra                                Rroga vjetore

1.Kristi Vangjeli                      Skënderbeu                           100 mijë euro

2.Edgar Çani                          Partizani                                95 mijë euro

3.Sabien Lilaj                         Skënderbeu                           82 mijë euro

4.Elis Bakaj                           Kukësi                                   75 mijë euro*

5.Orges Shehi                        Skënderbeu                           70 mijë euro

6.Alban Hoxha                       Partizani                                70 mijë euro (nëse fiton titullin kampion)

Trajneri                                                Skuadra                                Rroga mujore

1.Shpëtim Duro                                     Flamurtari                             5 mijë euro

2.Milinkoviç                                           Kukësi                                  4 mijë euro

3.Ilir Daja                                             Skënderbeu                           3,1 mijë euro

4.Mark Juliano                                       Partizani                               3 mijë euro

Absurdi Ze Maria, paguhet më shumë nga të gjithë edhe pse në Kategorinë e Parë

Edhe pse nuk një shifër zyrtare, burime pranë gazetës “Sport Ekspres” bëjnë me dije se mbreti i stolit në Superligës, sa i përket rrogës, është trajneri i Tiranës, Ze Maria. Ai fiton 5 mijë dollarë në muaj dhe do të drejtojë një skuadër, bardheblutë, në Kategorinë e Parë. Pra, pak më pak se Shpëtim Duro, por nëse merret parasysh se edhe shtëpinë dhe facilitete të tjera ia paguan klubi i Tiranës, atëherë është padiskutim në vend të parë. Në Kategorinë e Parë, sakaq, ai fiton thuajse sa 6-7 trajnerë të dorës së dytë bashkë…

Në Angli fitoi 350 mijë euro në pak muaj, sot Çani kënaqet me një rrogë modeste

Te Lids firmosi një kontratë vërtet të artë, por nuk arriti të shkëlqente dhe u kthye në Siçili. Transferimi në Shqipëri për një pagesë normale, edhe pse ai e sheh si bast…

Në karrierën e tij, Edgar Çani ka provuar të luajë kudo… Në fak, vetëm pak kohë më parë, sulmuesi aktual i Partizanit, që u transferua me parametra zero pasi Piza ra në Lega Pro dhe rrezikon madje edhe më shumë se kaq, pasi forca ekonomike është e vogël, firmosi për Lids Junajtidin, ku sot luan, për ironi të fatit, Kaled Ekuban, ish bomber i të kuqëve sezonin e shkuar. Në Angli, ai firmosi një kontratë prej 350 mijë eurosh në sezon me bonus, në rast ngjitje në Premier League, teksa Lidsi duhet të paguante 600 mijë euro te Katania për kartonin e tij. Diçka e tillë nuk ndodhi hde Çani u kthye në Siçili për t’u xhiruar më pas në Serinë B. Por, sot, ish sulmuesi i kombëtares (De Biazi i besoi edhe vitin e fundit si trajner kuqezi), kënaqet me një rrogë tepër normale dhe modeste. Në fakt, firma me Partizanin është kryer për vetëm 95 mijë euro në sezon, që do të thonë praktikisht më pak se 8 mijë euro në muaj. Një rrogë normale për të, duke thënë se ka firmosur për dy vjet dhe, nëse ndodh çudia që të shpërthejë dhe rilindë, atëherë Partizani do të përfitonte te kartoni. Ndoshta, ky është edhe basti personal i Çanit, që shpreson vërtet që kjo të ndodhë…

Kur Torasa fitonte 10 mijë euro në më pak se një sezon

Sot ndodhet në Argjentinë dhe s’do të kthehet më në Tiranë, pasi Luçiano Moxhi e nglesi në klasë, por Agustin Torasa ka qenë ndër më të paguarit e Superligës, ashtu sikurse edhe Salihi, “mbreti” i vërtetë. Në fakt, në më pak se një sezon, kur mbërriti rroga e tij prekte neto 10 mijë euro, pa bonuse ose pa u përfshirë numri i golave. Një shifër vërtet e frikshme, teksa vitin e fundit pati një ulje page për të, deri në 8 mijë euro dhe, më pas, i bënë praktikisht dalje, pasi revolucioni me Moxhin nisi nga spastrimet.

Rekordi i dekadës

Çdo gol i Salihit me vlerë 5,8 mijë euro!

Në dy vjet te Skënderbeu, sulmuesi shkodran ka shënuar 52 gola dhe përfituar 300 mijë euro. Megjithatë, pasha e topave të dërguar në rrjetë dhe rezultatet e arritura janë në proporcion

Hamdi Salihi sot luan në kategorinë e dytë austriake, me Neushtadin (që kryeson renditjen e kampionatit), por u largua nga Shqipëria me “xhepin plot”, duke vendosur edhe një rekord sa i përket dekadës së fundit. Bomberi shkodran, në dy vjet te skuadra korçare përfitoi plot 300 mijë euro, praktikisht 150 mijë euro në sezon, pa harruar ndonjë bonus të vogël nga Europa. Pikërisht Salihi, që në Shqipëri gjithashtu ka veshur fanellën e Tiranës dhe Vllaznisë, ku edhe u rrit si futbollist, në total, nëse përfshihen edhe ndeshjet e kupave, janë 51 gola të realizuar. Praktikisht, nëse bëhet një llogari e thjeshtë, një gol i Salihit ka pasur vlerë 5,8 mijë euro për arkat e klubit të Skënderbeut… Një investim, sigurisht, me shumë vlera, por edhe i arritur nga merita e lojtarit. Në fakt, çdo qindarkë të atyre golave, Salihi e ka djersitur jo pak. Mjafton sezoni i artë i kupave të Europës, kur korçarët arritën të kalonin tri ture. Salihi do të shënonte pesë gola dhe do t’I jepte dy kualifikime skuadrës së Skënderbeut (tri gola ndaj Milsamit dhe dy ndaj Krusejdërsit).

Praktikisht, gati 500 mijë euro në arkat e Skënderbeut. Do të mjaftonin këto për të shlyer investimin e bërë nga presidenti Ardjan Takaj, që e mori pas aventurës së Salihit në Izrael me Hapoel Akre. Edhe pse, duhet thënë, Hamdi Salihi është nga ata futbollistët që në karrierën e tij, të paktën nga lojtarët e rritur në Superligë, ka fituar shumë para nga profesioni. Në fakt, në Amerikë, kur luante me DC Junajtidin e Uashingtonit, Salihi përfitonte një rrogë të barabartë me 450 mijë dollarë.

Tashmë që ka shkuar në Austri, edhe pse rroga nuk bëhet zyrtare, sigurisht që për Salihin ka qenë një kthim mbrapa, pra disa hapa mbrapa, teksa rroga e tij është ulur ndjeshëm, sigurisht poshtë 150 mijë eurove në sezon. Nuk dihet se sa përfiton te Neushtadi, por natyrisht që duke ditur standartin e ligës së dytë austriake, duhet jetë diçka mes 60-70 mijë eurove në sezon.