Në fund të takimit, Balaj foli për mediet austriake ku zbuloi se në përshtatjen me kampionatin austriak po e ndihmon Hamdi Salihi, një sulmues ky që ka lënë gjurmë në futbollin e atjeshëm. Trajner Nestor El Maestro nuk i kurseu komplimentet për “bomberin” e rij, ndërsa shpjegoi se Balaj mund të kishte çuar shifrat në 2 – 0, po të mos kishte qenë për gjendjen jo të mirë fizike, diçka e pritshme kjo pasi Balaj vjen nga më shumë se dy muaj pa stërvitje.

“Ndeshja e parë, goli i parë, tre pikë. Ishte një fillim shumë i mirë, por mund të kisha bërë akoma dhe më mirë, gjithsesi gjëja më e rëndësishme është që morëm tri pikët. Sot mora përshtypjet e para mbi futbollin austriak. Nuk dija shumë mbi kampionatin, por Hamdi Salihi më ka dhënë disa këshilla dhe informacione mbi klubin dhe futbollin në vendin tuaj. Ai ka shënuar shumë gola këtu dhe të njëjtë gjë dua të bëj dhe unë”, tha Balaj pas ndeshjes

“Skuadra ime bëri një paraqitje shumë të mirë. Ishte një ndeshje e luftuar dhe këto fitore vlejnë shumë. Jam shumë i kënaqur me Balajn, është një sulmues dhe e bëri punën e tij. Pati një rast të shkëlqyer për të çuar rezultatin në 2 – 0, por nuk është ende në formën e duhur dhe u lodh shpejt”, tha trajneri i Shturm Grac.

Letra e Salihit

Të dashur miq! Pasi e kam menduar gjatë dhe duke u konsultuar edhe me familjen dhe njerezit afer meje, kam vendosur qe ndeshja e kesaj fundjave kundër Ëacker Innsbruck të jetë edhe ndeshja ime e fundit e karrierës time si futbollist profesionist. Me shumë se sa t’ju informoj do doja me këtë mesazh t’ju falënderoja dhe t’ju thoja qe jam shumë i lumtur qe në këtë rrugëtim të mrekullueshëm ju njoha dhe kalova momente te paharrueshme për mua, të gjithe lojtarve me te cilet kam luajtur, shokë ekipi apo kundershtarë, trajnera, presidentë dhe drejtuesa klubi, tifozë te ekipeve ku kam luajtur dhe atyre kundershtare. Një falenderim te vecante per familjen time te cilet kan sakrifikuar shumë duke qene gjithmonë pranë meje, prinderit e mi të cilët kanë qenë mbështetja ime me e madhe dhe gjithashtu vëllezërit e mi të cilët kanë qenë kritikët dhe mësuesit e mi më të mirë në gjithë këtë rrugë. Duke mos e menduar veten asnjehere larg futbollit edhe ne të ardhmen, eshte e natyrshme qe edhe ky vendim i imi nuk ka ardhur sot per neser. Gjatë viteve te fundit krahas futbollit te luajtur, kam lexuar, studiuar dhe mbajtur shenime qe besoj se do jenë shumë të vlefshme për të ardhmen time në futboll. Prandaj ngaqë fjala FUND më duket shumë e rëndë, dua që këtë moment ta shikoj si nje FILLIM të ri të një karriere që shpresoj të më dhurojë të njejtat emocione me ata qe kam kaluar deri tani duke luajtur ne fushe.

Ju përshendes të gjithëve dhe mirupafshim se shpejti.

Hamdi Salihi

Ky i fundit ishte në një lidhje me “Supersport” gjatë kohës kur Sadiku po fliste pas ndeshjes dhe nuk ngurroi ta përgëzojë numrin 10 të Shqipërisë për faktin se e parakaloi në listën e golashënuesve. Hamdi Salihi i tha Sadikut: “Më bëhet qejfi që shënove ti e Bekimi. E di sa ke vuajtur. Më tepër se parashikim, ishte urim. Uroj të shënosh sa më shumë.”

Salihi ka shënuar 11 gola me kombëtaren kuqezi në 50 takime që ka përfaqësuar Shqipërinë, ndërsa Sadiku shënoi golin e 12-të në vetëm 35 takime. Shkodrani foli edhe për çështje të tjera.

“Organizimi i lojës nga mbrojtësit? E dëgjova trajnerin. Kur ishim me De Biazin ishte Kukeli që u afronte dhe e çonte topin përpara. Futej në linjë me mbrojtësit dhe e bënte shumë mirë. Tani mund ta bëjë Basha”.

“Asist Bulku në Norvegji, ju gol? E thashë edhe para ndeshjes, që nuk i kisha në dyshim aftësitë Ervinit. Përgëzova presidentin që i ka besuar, pasi unë i di aftësitë e tij. E ardhmja ime? Kam nisur që tani si zëvendëstrajner. Besoj se në qershor, ose më herët do jetë fundi i të luajtur në fushë. Për momentin jam duke mësuar shumë”.

FITORJA – “Më vjen mirë që u rikthyem te rezultati që kishim nevojë, shpresoj të jetë ogur i mirë për vazhdimësinë. Duhet të qëndrojmë me këmbë në tokë dhe kemi një motiv për besim, si sot”.

TË RINJTË – “Më pëlqen guximi i trajnerit për t’u dhënë formacionin disa lojtarëve të rinj dhe besoj se të gjitha ia shpërblyen dhe e justifikuan. E ardhmja duket e mirë, shpresoj të kemi edhe fatin me vete”.

E ARDHMJA – “Kemi të rinj shumë të mirë dhe kemi një trajner që beson shumë tek ta, kjo është shpresëdhënëse për të ardhmen. Fillimi ishte i mbarë, por le të shohim te ndeshja e dytë, sepse është kthyer besimi”.

SHANSET PËR KUALIFIKIM – “Të shohim ndeshjen e dytë, është Skocia përpara, duket të qëndrojmë me këmbë në tokë”.

BALAJ E GURI NË SULM – “Shqipëria ka pasur dhe do të ketë gjithnjë shkodranë në sulm”.

KARRIERA NË AUSTRI – “Jemi në fazë rindërtimi te Nojshtat dhe besoj se edhe këtë vit do të jemi konkurrues. Shpresoj të ngjitemi në Bundesligë. Jam i lumtur në Austri, është vendi ku gjithnjë kam kaluar momente të mira”.

Hamdi Salihi është bërë sërish protagonist në Austri. Sulmuesi, aktivizohet që prej verës së 2017-ës te skuadra e Viner Nojshtadit, klub që militon në divizionin e dytë të futbollit austriak. Shkodrani ishte padyshim njeriu i ndeshjes në fitoren e sotme në transfertën ndaj skuadrës rezervë të Faker Insbrukut.

Skuadra e Salihit fitoi me rezultatin 3-1 me shkodranin, i cili realizoi dy gola, një prej të cilëve me anë të një 11-metërshi. Sezonin e kaluar 34-vjeçari shënoi 22 gola, duke ndarë vendin e parë në renditjen e golashënuesve bashkë me austriakun Sefedin Çaibi.

Dopieta e fundit e Salihit, datonte katër muaj më parë, por në atë takim Nojshtadi u ndal në një barazim 2-2. Objektivi këtë vit për Salihin është i njëjtë, sa më shumë gola, dhe pak fat arritja e promocionit në Bundesligë, ku vitin e kaluar u ndalën në ndeshjen “Play-Off” ndaj St. Pëlten.

Kjo do të thotë që Nojshtati, që barazoi sot 1-1 në fushën e Liferingut, do të përballet me Sant Poltenin, skuadra që mbyll Bundesligën, për të përcaktuar skuadrën e 12-të të Bundesligës për sezonin e ardhshëm.

Nojshtati e ka mbyllur kampionatin me 62 pikë në 36 ndeshje dhe me 53 gola të shënuar, 22 nga të cilët i ka shënuar Salihi. Shënuesi më i mirë i Bundesligës, së bashku me Çabi të Riedit, Salihi ka pasur një rendiment të jashtëzakonshëm, edhe për faktin se ka shënuar 11 herë golin e parë të ndeshjes për skuadrën e vet, një rekord sezonal, së bashku me Jurdik të Vatensit.

Sot skuadra vjeneze fitoi 2-1 ndaj Kapfenbergut, ku luan ish-sulmuesi i Kukësit, braziliani Rangel.

Nisi mirë ndeshja për miqtë, që shënuan që në minutën e gjashtë, por cilësia e Nojshtatit doli në pah me kalimin e kohs.

Salihi barazoi në minutën e 17-të dhe Ebenhofer siguroi fitoren në minutën e 59-të.

Më pas Salihi pati dy raste shumë të mira, njëri prej tyre i humbur në mënyrë të pafalshme për të, sepse i vetëm me portierin gjuajti jashtë me kokë. Në shtesë Salihi u zëvendësua, për të fituar pak sekonda.

Gjithsesi, Nojshtati mori tre pikë të arta dhe ka përfituar nga frenimi i Hartbergut në shtëpi, sepse barazimi 2-2 ndaj Blau-Vajs Linz ka bërë që tashmë Hartberg të jetë vetëm dy pikë mbi Nojshtatin dhe javën e ardhshme luhet një takim direkt Ried-Hartberg, nga i cili mund të përfitojë skuadra e Salihit.

Kur kanë mbetur edhe 3 javë deri në mbyllje, shkodrani tashmë ka shkuar në kuotën e 21 golave në 30 ndeshje, duke u konfirmuar një lojtar vendimtar, aq sa 10 herë ka shënuar golin e parë të takimit për ekipin e vet.

Një ndeshje e lehtë në letër, por shumë e ndërlikuar në realitet, sepse derbi i vogël vjenez nuk pati gola deri në fund, edhe pse Nojshtati dominoi në lojë e raste.

Floridsdorfer AC lufton për mbijetesë dhe një pikë i mjaftonte, por në minutën e 96-të, kur dukej se kishte marrë fund, Salihi gjeti golin që bëri të shpërthente në festë skuadra e tij. Gjuajtje perfekte nga goditja e dënimit, topi në trekëndësh.

Një fitore jetike, sepse Nojshtati mbetet i katërt, tashmë vetëm 4 pikë larg vendit të dytë dhe 3 pikë nga vendi i tretë, që është objektivi minimal (dy vendet e para shkojnë në Bundesligë, i treti në play-off).

Kalendari duket i favorshëm për Salihin me shokë, por duhet të fitojnë 4 ndeshjet e mbetura dhe të shpresojnë që Riedi oseHartbergu të lëshojnë pikë, ashtu si Hartbergu, që u mund sot nga Liferingu.

Sa për sulmuesin shqiptar, ishte goli i 20-të në kampionat, një më pak se Çabi i Riedit, që kryeson listën e golashënuesve në divizionin e dytë austriak.

Që pas rifillimit të kampionatit, në shkurt, Nojshtat ka luajtur 10 ndeshje kampionati dhe ka fituar vetëm 3 herë.

Sot Nojshtati priste Austria Lushtenaun dhe ishte një rast ideal për të avancuar në renditje, por fitorja e tretë rresht nuk erdhi.

Përfundoi 2-2, me Salihin që bëri të pamundurën, shënoi dy gola në minutat 25 e 59, i dyti me penallti, por ndonëse golat e tij dy herë vlejtën barazimin, fitorja nuk erdhi.

Një barazim që ngjan si humbje, sepse tashmë Nojshtati është kapur sërish nga Riedi në renditje, ndërsa vendi i dytë mbetet 4 pikë larg.

Ndërkaq, Salihi shkon në kuotën e 19 golave, një më pak se shënuesi më i mirë i divizionit të dytë në Austri.

Respekti për Salihin në qytezën që gjithnjë është njohur për bazën ushtarake më të madhe në vend, jo vetëm që nuk mungon, por ka kaluar të gjitha limitet. Klubi që flamurin shqiptar e sheh si shpëtim ka ftuar në ndeshjen e fundit ambasadorin Roland Bimo për të shkelmuar topin e parë në ndeshjen e radhës. Ai shoqërohej me Vahedin Ajetin, mik i klubit dhe agjent i UEFA-s. Pa ju shqiptarët nuk do ishim këtu, mësohet të kenë thënë kryetarët e klubit dhe të komunës së vogël.

Ky klub sezonin e shkuar zuri vendin e tetë në ligën e parë austriake, por tanimë mbi të gjitha falë Salihit pretendon diçka madhore. Të huajt dinë të të vlerësojnë dhe të të respektojnë. Salihi është gjithnjë i njëjti. Dërgon topin në rrjetë dhe i bën shqiptarët të ndihen krenarë.

“Po shkon pak ndoshta edhe jashtë parashikimeve, por ndihem mirë, sepse gjatë gjithë kësaj kohe kam punuar shumë dhe gjithçka po funksionon perfekt. Pastaj pak rëndësi ka sa vite do të luaj, sepse këtë nuk e llogaris sa herë që bëj gol. E rëndësishme është që për sa kohë të luaj të mos bie poshtë këtyre niveleve dhe të mos bëhem qesharak”. Shprehet Salihi në një intervistë për “SuperSport.al”.

“Mundësitë janë shumë të mëdha për t’u kthyer prej këtij viti në Bundesligë, pasi dy skuadra ngjiten direkt ndërsa i treti shkon në play-off. Po të mbajmë këtë ritëm besoj që do t’ia arrijmë. Është pak e vështirë sepse Riedi dhe Insbruku janë ekipe më të organizuar dhe me më tepër traditë, por do të ishte e bukur ta arrinim këtë objektiv”.

Nuk mund të mos përmendet kapitulli kombëtare: “Kam treguar se nuk jam kursyer asnjëherë për të qenë pjesë e Kombëtares, edhe kur luaja në Amerikë apo në Kinë. Kam ardhur gjithmonë me dëshirë. Çdo gjë në shërbim të ekipit Kombëtar, do të kisha qenë i gatshëm për t’u afruar apo për ta ndihmuar. Por, duhet të jemi pak realistë: vitet ecin dhe normalisht që trajneri besoj që ka plane të tjera. Përtej gjendjes dhe formës momentale të lojtarëve, i duhet të bëjë edhe vlerësime afatgjata. Por, kur do të jetë nevoja unë jam gjithmonë gati për të ndihmuar ekipin Kombëtar”.

Kampionati shqiptar është varfëruar ndjeshëm në sulm, por Skënderbeu e ka kompensuar mjaft mirë largimin e Salihit, i cili është i bindur se korçarët këtë sezon nuk kanë rivalë: “Kam parë disa ndeshje të Skënderbeut dhe të Vllaznisë. Skënderbeu është 100% ashtu si e kisha menduar. Edhe pse njerëzit mund të mendojnë se ritmi në Europë të lodh, por është e kundërta. Ritmin që mban gjatë Europa League e mban edhe në kampionat dhe bën diferencë me ekipet e tjera. Besoj se deri në dhjetor Skënderbeu do të jetë shkëputur nga rivalët dhe do të bëjë atë për të cilën është ndërtuar: të shpallet kampion. Që në fushë atë ditë ndaj Kukësit e mora vendimin se koha ime në kampionatin shqiptar kishte mbaruar. Ishte e mjaftueshme ajo që kisha kaluar. Më vjen keq për gjestin dhe gjithçka, por ato janë gjëra që i takojnë së kaluarës dhe mund t’i ndodhin kujtdo. Më vjen mirë që Skënderbeu është kthyer shumë shpejt dhe ka ditur të kalojë situatat e vështira të atij fund-kampionati”.

Hamdiu rekordet i ruan për në Austri
Hamdi Salihi dhe Austria: një lidhje perfekte, aq sa të duket se shkodrani ka lindur gabimisht në Shqipëri. I ftohtë akull dhe shumë i matur, Salihi nuk ngjan si shqiptar kokëfortë e gjaknxehtë, ndërsa kur doli nga vetvetja para pak muajsh dhe grisi një karton të kuq (ç’mund të bënte tjetër në Kukës?) kërkoi falje publike dhe deklaroi se nuk do të luante më në Superiore. Është kthyer në Austri, mbrëmë shënoi 4 gola dhe duket se rekordet i ruan vetëm për në Austri. Duhet të kthehemi pas 6 vite: 20 nëntor 2011, Rapidi i Vjenës fitonte 5-0 ndaj Laskut dhe Salihi shënonte 4 herë. Megjithatë, po atë vit Salihi vendosi edhe rekordin tjetër të karrierës: më 6 gusht 2011 Rapidi fitonte 7-0 në fushën e Lask B për kupë dhe Salihi shënoi 5 gola. Austria, tokë e bekuar!

Ylli i Viner Nojshtatit po habit në Austri, sepse në divizionin e dytë austriak shkoi për të shtyrë ditët e fundit të karrierës dhe për t’u përgatitur për rolin e trajnerit, por në të vërtetë po ndodh e kundërta. Salihi po luan në nivele fantastike dhe sot shënoi edhe 4 gola, në fitoren 4-2 ndaj Kapfenbergut, ku aktivizohen Rangel dhe Davor Bratiç (kroati shënoi golin e barazimit 1-1), të dy me një të shkuar në Superiore.

Salihi shënoi tre gola në pjesën e parë të ndeshjes, dy herë me 11-metërsh, ndërsa shtoi edhe një gol në minutën e 57-të, duke shuar shpresat e Kapfenbergut, që deri në atë moment ishte duke luftuar për të barazuar.

Fitorja vlen kthimin në krye, të paktën derisa të luajë Ridi, ndërsa edhe Salihi kthehet në krye të listës së golashënuesve më të mirë, me 13 gola në 15 ndeshje, një mesatare fenomenale. Pas tij, Çabi i Ridit ka 12 gola, por Salihi ka shënuar 6 herë golin e parë të skuadrës së tij, duke qenë shumë më vendimtar në krahasim me rivalin, që ka shënuar vetëm një herë i pari për Ridin.

Pero Pejiç dhe Hamdi Salihi, ose ndryshe “një thes me gola”. Kroati Pejiç dhe shkodrani Salihi ishin pa dyshim “makineri” golash. Sezonin e shkuar, Superiorja kishte mundësinë që t’i gëzohej realizimeve të tyre të panumërta, ndërsa këtë edicion si skuadrat ashtu dhe sportdashësit janë në kërkim të goleadorëve të rinj.

Ali Soue dhe Rauf Alijev janë dy emrat të cilët kanë marrë statusin e kandidatëve për të pasuar dy “bomberat” e vjetshëm, por deri më tani nuk po gjejnë dot ritmin e plotë. Soue ka nisur të bëjë mirë, teksa e ka provuar shijen e golit, por ka treguar dhe një lojë të kënaqshme, ndërsa azeri i Kukësit është mjaftuar vetëm me një traversë në Superkupë, por dhe protagonizmin në golat e Kukësit pa mundur që të festojë rrjetën e parë shqiptare.

Soue dhe Alijev pa dyshim është një duel simpatik në supersfidën e javës së katërt, ku pa diskutim do të synohet që nga statusi i kandidatit të marrë statusin e liderit. E vështirë kur kujton se kë duhet të pasojnë. Si Salihi dhe Pejiç kanë luajtur për të fundit herë në Kukës së bashku. Shkodrani u largua duke grisur një karton të kuq, ndërsa Pejiç pas një 11-metërshi shumë milion eurosh. Ndoshta meritonin më shumë, por sot kuptohet që mungesa e tyre ndjehet dhe në Kukës ende i gëzohen dygolëshit që i dha titullin, ndërsa korçarët me nostalgji kujtojnë golat e nxjerrë nga hiçi të Salihit.

Soue dhe Alijev janë të destinuar për të qenë lider, por kanë shumë punë për të bërë nëse duan që të heqin hijen e së shkuarës, së paku duhet të bëjnë sa paraardhësit e tyre.

Për të vendosur sfidën në Hartberg mendoi vetë Salihi, i cili në minutën e 70-të shënoi një supergol duke gjuajtur fluturimthi në zonë pas një krosimi nga e djathta.

Përfundoi 1-0, me Nojshtatin që mbetet i pari, me 27 pikë në 13 ndeshje, ndjekur nga Ridi me 26 pikë, fitues sot 6-1 ndaj Liferingut. Në atë takim sulmuesi Seifedin Çabi shënoi 4 gola, duke shkuar në kuotën e 10 golave, një më shumë se Salihi, i cili gjithsesi ka qenë më vendimtar këtë sezon, sepse 4 herë ka shënuar golin e parë të ndeshjes për Nojshtatin, ndërsa Çabi asnjëherë nuk ka shënuar i pari për Ridin.

Riedi shënoi që në minutën e 15-të, por në të 22-tën Salihi fitoi një 11-metërsh që e gjuajti vetë, por portieri kundërshtar grushtoi bukur.

Në pjesën e dytë Riedi shënoi edhe dy herë, duke u shkaktuar disfatën e parë sezonale Nojshtatit, që kryeson ende, por rivalët i janë afruar ndjeshëm.

Shkodrani po luan në nivele mjaft të larta te Viner Nojshtat në divizionin e dytë austriak dhe me golat e tij po bën të ëndërrojë klubin vjenez.

Sot Salihi ka shëuar edhe dy gola në pjesën e parë të sfidës shtëpiake kundër Liferingut, ekipit rezervë të Red Bull Salcburgut.

Fillimisht Salihi përfitoi nga një gabim i mbrojtjes mike, me një mbrojtës që ia pasoi topin gabimisht dhe Salihi me një gjuajtje të fortë nuk fali.

Më pas, Viner Nojshtat fitoi një 11-metërsh që Salihi e ekzekutoi në mënyrë perfekte.

Tetë gola në 8 ndeshje, më shumë se gjysma golave që ka shënuar ekipi i tij, që tashmë kryeson me 4 pikë më shumë se ndjekësi më i afërt.

Sot shkodrani vazhdoi spektaklin në Austri, sepse shënoi dy golat e fitores 2-1 që Nojshtati arriti kundër Vatensit.

Në minutën e 27-të Salihi goditi me zgjuarsi në hyrje të zonës, duke mposhtur portierin mik, ndërsa sapo nisi pjesa e dytë u tregua mjaft i shkathët, duke përfituar nga një gabim i mbrojtje mike dhe duke rrëmbyer një top që pa u menduar dy herë e goditi në mënyrë fantastike, duke shënuar golin e 2-0. Miqtë shkurtuan në minutën e 80-të, por vetëm kaq.

Fitore, kryesim me 5 pikë më shumë nga vendi i dytë, 6 fitore në 7 ndeshje, 14-3 golaverazhi. Salihi 6 gola, një përbindësh, që tani dy gola më shumë se rivali më i afërt në renditjen e shënuesve.

Sot ishte ditë feste edhe për Rangel, brazilianin që luajti me Kukësin deri në maj. Sot Kapfenbergu fitoi 3-0 në Vjenë, kundër FAC Vjenës, ndërsa më në fund shpërtheu edhe Rangel, autor i golit të dytë me kokë, goli i parë në Austri, ku po luan çdo ndeshje titullar, ashtu si Davor Bratiç, ish-mesfushori i Skënderbeut e disa klubeve të tjera në Superiore.

Ishte një barazim që nuk i prish shumë punë Nojshtatit, sepse mbetet në krye, 3 pikë nga Liferingu (që nuk lejohet të ngjitet në Bundesligë) dhe 6 pikë nga Ridi. Megjithatë, fitorja do të kishte vlerë të jashtëzakonshme, sepse do të ishte rekord historik: asnjë skuadër në divizionin e dytë austriak nuk e ka nisur ndonjëherë me 6 fitore rresht.

Kapfenbergu hedh një tjetër hap përpara, pas fitores së parë sezonale fundjavën e shkuar. Në fushë për Kapfenbergun ishin edhe dy “shqiptarë”: kroati Davor Bratiç, i cili ka luajtur me Skënderbeun, Flamurtarin, Kukësin e Kastriotin në periudhën 2010/2014, si dhe braziliani Rangel, i cili sezonin e shkuar te Kukësi ishte zakonisht në stol, por ashtu si Bratiç (dy herë), ka fituar titullin kampion në Shqipëri.

Shkoi aty për të mbyllur karrierën si futbollist dhe për të nisur më pas karrierën e trajnerit, ndoshta te moshat, por me formën aktuale, zor se e lejojnë të tërhiqet nga futbolli i luajtur. Sot Nojshtati fitoi 3-0 në derbin kundër FAC Vjenës, me Salihin që ishte sërish vendimtar. “Veterani” shqiptar zhbllokoi ndeshjen në minutën e 45-të, me anë të një 11-metërshi të ekzekutuar në mënyrë spektakolare, me të famshmen “Panenka”, shenjë se sulmuesi është në formë perfekte edhe në aspektin psikologjik.

Fitorja e pestë në po aq ndeshje, 15 pikë, 5 pikë mbi vendin e dytë, golaverazh 12-2 dhe 4 gola nga Salihi: në Vjenë ëndërrojnë me shkodranin!

Sot Viner Nojshtat mposhti 1-0 Hartbergun, skuadër që kishte pësuar vetëm një gol këtë sezon. Salihi nuk shënoi, por ishte pikë referimi për të tijtë, në një ndeshje mjaft taktike dhe me skuadra të përqendruara te faza mbrojtëse.

12 pikë, golaverazh 8-2, 3 gola Salihi, më mirë nuk ka ku të shkojë.

E kundërta vlen për brazilianin Rangel, ish-sulmuesin e Kukësit, i cili këtë verë ka shkuar te Kapfenbergu. 4 ndeshje titullar, por ende asnjë gol për kampionin e Shqipërisë, i cili nuk po shpërthen as në Austri dhe ndërkohë Kapfenbergu është i fundit, me vetëm një pikë në 4 ndeshje dhe 2 gola të shënuar.

Sot Viner Nojshtat fitoi 4-0 në shtëpi ndaj BW Linzit dhe Salihi shënoi golin e dytë të ndeshjes, në minutën e 33-të.

Me rezultatin të siguruar, në minutën e 74-t Salihi u zëvndësua, duke marrë duartrokitjet e publikut.

Në një ndeshje që u luajt në kushte mjaft të vështira, me rrebesh e erë të fortë, ekipi i Salihit befasoi, sepse Riedi ka një ekip shumë cilësor dhe është kandidat për kthim në Bundesligë, ndërsa Viner Nojshtati nuk ka ambicie aq madhore.

Megjithatë, në fushë nuk u panë diferenca dhe fitorja e miqve ishte e merituar, me gol në pjesën e parë.

70 minuta për Salihin, pikë referimi në sulm, fillim perfekt, duke treguar se ideja e mbylljes së karrierës ishte e gabuar, kur u mbyll sezoni i fundit.

Me një njoftim zyrtar në faqen e vet Viner Nojshtat sqaron se dokumentacioni është tashmë gati.

Kjo do të thotë se Salihi mund të debutojë që sot, në ndeshjen hapëse të divizionit të dytë austriak, në Ried, kundër klubit ku mori famë në Austri, para kalimit te Rapidi i Vjenës.

Duhet thënë se te Viner Nojshtat kanë pritur gjatë edhe për faktin se Salihi kishte një pezullim prej 10 ndeshjesh në Shqipëri, për ndëshkimin me provë televizive, pas grisjes së kartonit të kuq në Kukës.

Megjithatë, vetë Salihi thotë: “Kisha një pezullim në Shqipëri, por tashmë gjithçka është sqaruar. Jam i lumtur që jam në Nojshtat”.

Tani gazeta austriake Krone raporton se sulmuesi shkodran praktikisht ka gjetur marrëveshjen me Viner Nojshtatin, klub i divizionit të dytë austriak.

Bëhet fjalë për një kthim në Austri pas 5 vitesh e gjysmë për sulmuesin e famshëm, i cili në Austri ka lenë gjurme te Ridi dhe Rapidi i Vjenës.

Një problem në marrëveshje ka qenë pezullimi prej 8 ndeshjesh marrë në Shqipëri pas katrahurës së Kukësit, por drejtori sportiv i Viner Nojshtatit siguron që bëhet fjalë për një pezullim vetëm për futbollin shqiptar.

Gjergji Stefa

Hera e fundit – në fakt zyrtarisht e vetmja – që ka marrë një karton të kuq, përkon me sezonin 2008-2009. Ishte ndeshja Matersburg-Ried. Praktikisht ka marrë dhe një të kuq tjetër, atë në ndeshjen e fundit të tij në futbollin shqiptar, pas rikthimit me Skënderbeun. Në Kukës, aty ku kartonin e kuq e grisi në shenjë proteste për vendimet arbitrare të asaj sfide. Hamdi Salihi ka vendosur zyrtarisht të mos e vazhdojë karrierën në Shqipëri dhe sigurisht që arsyeja kryesore nuk ishte ajo çka ndodhi në Kukës. Është 32 vjeç dhe do nënshkruajë kontratën e fundit “të majme” në karrierë. Më pas, trajner dhe një jetë e qetë në Vjenë.

Hamdi, ti që gris kartonin e kuq në fushë, është një video që ka bërë xhiron e botës. Besoj se nuk ndihesh shumë krenar, kur e sheh?

Asgjë nuk ndodh rastësisht, por patjetër që në futboll ka edhe doza emocionaliteti. I kam kërkuar falje opinionit për atë gjest, por ky sport ndonjëherë të bën të dalësh nga natyra. Gjithsesi, nuk do e ribëja.

Pas dy vitesh në Shqipëri, me sa duket, ka ardhur momenti për t’u larguar sërish?

Besoj që është momenti i duhur. Rikthimi në Shqipëri nuk ishte një strategji. Gjërat rrodhën natyrshëm. Luajta në Kupat e Europës, me Skënderbeun shkuam deri në grupe. Më pas, OK, duke pasur edhe miqësinë me presidentin, vendosa të luaj edhe një vit tjetër. Ky është moment i duhur për t’u larguar sërish. Misioni u përmbush.

Gjatë këtyre dy viteve, çfarë ndodhte me ty dhe me merkaton?

Shiko, ofertat nuk kanë munguar asnjëherë, por nuk lëviza. Ndikoi pak fakti që po bënim mirë, më pas dhe marrëdhëniet me Skënderbeun, qoftë dhe një lloj sfide personale për të vazhduar sa më lart me këtë skuadër. U mblodhën të gjitha.

Çfarë note do t’i vinit aventurës me bardhekuqtë?

Shumë emocionuese. Kontribuova madje me gola, që për herë të parë një skuadër shqiptare të luajë në grupet e Europa Ligës dhe kjo është një mrekulli. Në këtë drejtim, ia vlejti shumë ky angazhim.

Po kampionatit në përgjithësi?

Kur je jashtë, thua me vete: Shqipëria aty është, shkoj aty dhe bëj diferencën. Është shumë e vështirë në realitet. Është një ambient disi alogjik, sepse ndoshta klubeve u duhet ende shumë punë për t’u rritur edhe më. Kam parë në Shqipëri lojtarë shumë të mirë, që nuk shprehen dhe lojtarë mediokër, që janë në qendër të vëmendjes. Besoj është kalimtare. Progresi është i dukshëm. Klubet tona në kupat e Europës kanë fituar besim, ndërkohë që shikueshmëria më duket e lartë. Më pas janë bilancet, buxhetet, shitja e lojtarëve, por kjo është temë shumë e gjatë.

Hera e fundit, që je larguar nga Shqipëria, ka qenë dhjetori i 2006-ës. Ky duket një tjetër largim?

Atëherë ishte ndryshe. Isha pjesë e Tiranës, që u shpall kampione, kisha shumë yje në ekip. Shkova në Ried, një qytet i vogël, por që më mësoi shumë gjëra, jo vetëm nga futbolli.

Tirana sot ka rënë nga kategoria…

Keqardhje e madhe, sepse ai klub, ashtu sikundër pa asnjë diskutim edhe Vllaznia, janë në zemrën time, sepse kam kaluar momente shumë të mira. Të gjithë te Tirana, duke filluar nga presidenti, janë miqtë e mi.

Vjenë, Tel Aviv, Uashington, Kinë. Si vazhdon karriera juaj?

Në këto ditë pushimesh kam qenë në mëdyshje. Ta lija futbollin e madh, të jetoja në Vjenë dhe të luaja me një skuadër më të vogël dhe të bëhesha edhe trajner, apo të luaj dhe dy vite në nivele të larta. Vendosa, pas konsultave me familjen, për këtë të dytën.

Çfarë ju tha familja?

Familja ime, bashkëshortja dhe fëmijët, kanë bërë një sakrificë të madhe këto dy vite. Skënderbeu ka një sistem grumbullimesh, ku je gjithnjë me çantë në krah. Në sensin që grumbullimet bëhen në Durrës, ndeshjet në Korçë e më pas transfertat. Shumë nga lojtarët e Skënderbeut kalojnë shumë kohë larg familjeve dhe për këtë duhen vlerësuar. Vajza ime është 4 vjeç dhe të paktën derisa ajo të shkojë në shkollë mund të luaj sërish në nivele të larta. Pastaj, më duket vetja shumë i ri për të mos përfituar edhe një tjetër kontratë të mirë.

Praktikisht, ku do shkoni?

Besoj se në Izrael, kam aty dy opsione shumë të mirë për të luajtur këtë sezon dhe ndoshta brenda pak ditësh do ta mbyll aty.

Po më pas?

Kam nisur kursin A për trajner dhe besoj që në të ardhmen mund të bëhem trajner. Kam pasur një opsion në Austri për të luajtur në një skuadër të Ligës së tretë dhe njëherësh të bëhesha pjesë e stafit teknik, por e shtyva këtë vendim për pas 1 ose 2 vitesh. Sigurisht, është një mundësi e mirë, nuk e kam fshehur kurrë që nëse do ishte për mua, do jetoja gjithnjë në Vjenë, sepse e adhuroj si qytet.

Sulmuesi shkodran mësohet se ka një ofertë nga një ekip austriak i kategorisë së dytë, emri i të cilit nuk është bërë i ditur ende. Risia qëndron në faktin se Hamdi Salihi në të njëjtën kohë mund të bëjë edhe trajnerin, duke stërvitur një ekip moshash. Vetëm pak ditë më parë ai u pajis me licencën për trajner, kështu që duket se i ka menduar gjërat mjaft mirë. Veterani, ish-lojtar i Kombëtares, dëshiron të jetë sa më pranë familjes së tij, që jeton në Vjenë, ndaj dhe pas pezullimit që mori nga Komisioni i Disiplinës në FSHF për grisjen e kartonit të kuq në Kukës, deklaroi se ishte fundi për të në futbollin shqiptar.

Në këto kushte, largimi i tij nga Skënderbeu është thuajse zyrtar dhe mbetet vetëm të mësohet emri i ekipit austriak, ku shkodrani do të ketë stacionin e fundit të karrierës së tij të futbollit të luajtur. “Bomberi” ka lënë gjurmë të thella në kampionatin tonë, ku ka veshur fanellat e Vllaznisë, Tiranës dhe Skënderbeut, por edhe me Kombëtaren ka qenë një nga lojtarët më të mirë. Në Korçë erdhi dy sezone më parë, pas ftesës së drejtuesve të Skënderbeut për ta pasur në Kupat e Europës. Më pas bashkëpunimi vazhdoi për dy sezone dhe sulmuesi, veçanërisht në sezonin e parë, ishte vendimtar me golat e tij. Një lojtar tepër profesionist, i cili ka marrë gjithmonë vlerësime për atë që ka dhënë në fushë, ashtu si dhe për sjelljen e tij shembullore. Një personazh shumë i dashur jo vetëm për tifozët korçarë dhe ata shkodranë. Fitoi një titull me Skënderbeu dhe ishte shumë i rëndësishëm për kalimin e tij historik në grupet e Europa League. Ai shënoi gola me peshë në ndeshjet kualifikuese të Championsit ndaj Milsamit. Me atë kualifikim korçarët siguruan grupet e Europa League, ndërsa ëndrrën e grupeve të Championsit ua ndali Dinamo e Zagrebit.