Kontrata e Sadikut me Levanten përfundon në fund të sezonit të ardhshëm, por ka pak gjasa që 28-vjeçari të mbetet lojtari i klubit spanjoll në fund të merkatos së verës. Eksperienca e shqiptarit në huazimin në Zvicër te Lugano dha rezultate të kënaqshme dhe një rikthim në Super Ligën Zvicerane s’do çudiste askënd.

Pak javë më parë u përfol për një interesim të turqve të Trabzonsor, por duket se klubi turk ka ndërruar mendje. Në dy vite qëndrim te Levante, Sadiku është aktivizuar në vetëm 6 ndeshje të La Ligës. Kontribut në këtë numër kaq të ulët kanë dhënë dhe dy dëmtime afatgjata që e kanë mbajtur me muaj të tërë jashtë fushave të blerta.

“Ekipi ndryshoi kishte një fytyrë tjetër, zhvilluam një lojë të mirë. Është për të ardhur keq që nuk morëm pikë në Islandë. Siç e pashë ndeshjen nga stoli dhe me aq minuta sa luajta nuk mu duk se Islanda na dominoi”.

“Ndoshta na mungoi disi uria dhe dëshira për të shënuar. I bëj thirrje tifozëve që të vijnë në stadium. Sidomos pasi ndeshje do luhet në Elbasan, qytetin tim të lindjes. Shpresoj që të jenë lojtari jonë i 12-të ashtu siç kanë qenë përherë”.

E ARDHMJA – “Do të vazhdoj te Levante. Kam një kontratë 3-vjeçare me ta dhe do t’i bashkohem ekipit në fazën përgatitore”.

Ky është goli i tretë i tretë i Sadikut në Superligën Zvicerane, kampionat ku u rikthye gjatë merkatos së janarit, pas një eksperience jo dhe aq të mirë te Levante në Spanjë.

https://twitter.com/granotero1909/status/1132341764772311040

Në daljen për shtyp që i paraprin takimit të nesërm, trajneri i Luganos, Fabio Çelestini, diskutoi mbi sulmuesin shqiptar Armando Sadiku, i cili  do të rikthehet titullar në ndeshjen finale të këtij sezoni si pasojë e pezullimit të sulmuesi suedez Aleksandër Gerndt.

“Shpresoj të tregojë një paraqitje të mirë. Kur Bazelit na ndihmoi shumë. Dua ta shikoj sërish të lojtar. Kam një raport shumë të mirë me Armandn. Ai erdhi këtu për të na çuar në Europa League. Personat jashtë klubit prisnin shumë, por ne e dinim që vinte pas një dëmtimi të rëndë dhe do i duhej kohë, mund të lërë shenjë në këtë fund sezoni”, tha Çelestini.

Pavarësisht mungesës së Sadikut, golat shqiptarë nuk kanë munguar në Zvicër. Skuadra e Ksamaksit ka marrë tri pikë të arta ndaj Tunit falë Kemal Ademit dhe Samir Ramizit, të cilët shënuan secili nga një gol në takimin e sotëm.

Sot Lugano barazoi në Bazel he Sadiku shënoi një gol të mrekullueshëm, me një goditje perfekte nga 25 metra, ndërsa pas golit nuk festoi, por duke parë nga stoli nisi të shante në shqip, me “libër shpie”, si i thonë fjalës.

Pas ndeshjes sulmuesi i kombëtares sonë shpjegoi për radiotelevizionin zviceran: “Unë jam i tillë, isha i zemëruar me të gjithë, pa përjashtim. Shava në shqip, sepse jam me nerva me të gjithë, edhe me gazetarët, edhe me veten time.

“Unë jam profesionist, po punoj shumë për t’u kthyer në maksimum pas dëmtimit tim. Pranoj zgjedhjet e trajnerit, bëj maksimumin kur luaj. Jam i kënaqur, por jo dhe aq për objektivin që kam, për të arritur sa më lart në karrierë”.

Trajneri i Luganos, Fabio Celestini, reagoi: “Nëse e ka inatin me mua dhe shënon, aq më mirë! Shpresoj të tërbohet çdo të diel, atëherë. Kam një marrëdhënie të shkëlqyer me Armandon, pastaj bëj disa zgjedhje. Ndonjëherë luan ai, ndonjëherë të tjerët, kështu funksionon për të gjithë. Megjithatë, i kërkoj të bëjë gjithnjë atë që bëri sot dhe për këtë jam i kënaqur“.

Sulmuesi shqiptar u aktivizua si rezervë në këtë takim, ku gjeti për herë të dytë rrugën e rrjetës me Luganon, që prej rikthimit të tij në klub gjatë merkatos dimërore. Një goditje perfekte nga 25 metra nuk i la asnjë shans portierit të Bazelit. Avantazhi i Luganos zgjati vetëm tëtë minuta, pasi vendasit barazuan në minutën  e 75.

Lugano a ouvert le score au Parc St-Jacques face au FC Bâle grâce à une merveille de frappe d'Armando Sadiku à la 67e minute. pic.twitter.com/rcCS7sNzDa

— blue Sport FR (@blueSport_fr) April 7, 2019

Te Baseli në këtë takim u aktivizuan tre lojtarë shqiptar. Taulant Xhaka dhe Albian Ajeti e nisën si titullar, ndërsa Zhegrova u fut në lojë në minutat te fundit të ndeshjes.

Ky i fundit ishte në një lidhje me “Supersport” gjatë kohës kur Sadiku po fliste pas ndeshjes dhe nuk ngurroi ta përgëzojë numrin 10 të Shqipërisë për faktin se e parakaloi në listën e golashënuesve. Hamdi Salihi i tha Sadikut: “Më bëhet qejfi që shënove ti e Bekimi. E di sa ke vuajtur. Më tepër se parashikim, ishte urim. Uroj të shënosh sa më shumë.”

Salihi ka shënuar 11 gola me kombëtaren kuqezi në 50 takime që ka përfaqësuar Shqipërinë, ndërsa Sadiku shënoi golin e 12-të në vetëm 35 takime. Shkodrani foli edhe për çështje të tjera.

“Organizimi i lojës nga mbrojtësit? E dëgjova trajnerin. Kur ishim me De Biazin ishte Kukeli që u afronte dhe e çonte topin përpara. Futej në linjë me mbrojtësit dhe e bënte shumë mirë. Tani mund ta bëjë Basha”.

“Asist Bulku në Norvegji, ju gol? E thashë edhe para ndeshjes, që nuk i kisha në dyshim aftësitë Ervinit. Përgëzova presidentin që i ka besuar, pasi unë i di aftësitë e tij. E ardhmja ime? Kam nisur që tani si zëvendëstrajner. Besoj se në qershor, ose më herët do jetë fundi i të luajtur në fushë. Për momentin jam duke mësuar shumë”.

“Në provat e trajnerit ditët e para isha titullar, gjithmonë qëllimi i tij ishte të luaja titullar. Ditën e dytë të stërvitjes pata një tërheqje dhe nuk bëra dy ditë e tjera stërvitje, për këtë arsye nuk isha titullar. Mungon pak shpirti i grupit.”

“E nisëm mirë ndeshjen, patëm dy tre raste që nuk i shfrytëzuam. Ne jemi kombëtare e vogël dhe këto raste duhen shfytëzuar. Kundërshtari e menaxhoi shumë mirë lojën dhe nuk na lejuan të rrezikonim.

“Nuk e prisja të rikthehesha me humbje te kombëtarja. E prisja të luaja si titullar dhe të shënoja. Në stërvitje pësova një tërheqje dhe nuk e nisa si titullar. Megjithatë, e prisja në një tjetër mënyrë rikthimin në kombëtare. Mezi e kam pritur këtë ditë që të rikthehem, pas shumë kohësh të vështira.”

“Kur hyra unë në fushë, Turqia e menaxhoi mirë lojën. Në momentin kur ne ndizeshim pak, afroheshim te zona, ata e ulnin ritmin, me një faull, me diçka. Ata e menaxhuan shumë mirë avantazhin dhe ne e humbëm besimin”, tha Sadiku.

Ledjan Memushaj vijon të jetë protagonist te Peskara, teksa vlonjati dhuroi asisit në një nga golat e fitores 2-0. Tashmë, mesfushori shkon në 8 asist këtë sezon të Serie B, me ekipin e tij që tashmë renditet i treti.

Hajduku i Splitit ka vijuar me formën e mirë, teksa ka triumfuar në transfertë ndaj Inter Zapresiç me shifrat 1-3. Ardian Ismajli mungonte për shkak kartonësh, ndërsa nga stoli pas minutës së 70-të erdhën Emir Sahiti dhe Françesko Tahiraj, me këtë të fundit që u ndëshkua me karton të verdhë.

Në Greqi, Fiorin Durmishaj ishte titullar për 90 minuta, por nuk arriti të ndihmonte Panionisin e tij, i cili u mposht 3-0 nga Atromitos. Florin Andoni gjithashtu ishte titullar për 90 minuta në barazim që AEL Larisa mori në fushën e OFI-t të Kretës.

Armando Sadiku ka fituar derbin me Kolollin e Kryeziun, duke triumfuar në transfertë 0-1, ku sulmuesi ynë u bë protagonist me asistin e tij në golin e shënuar. Më pas, në minutën e 46-të u detyrua të zëvendësohej, pasi ekipi i tij mbeti me dhjetë lojtarë.

30' | TOR! der FC Lugano geht mit 1:0 in Führung! #FCZLUG #SFL #RSL pic.twitter.com/6NSEVeQPbB

— Swiss Football League (@News_SFL) March 3, 2019

Albian Ajeti gjithashtu vijon me formën e mirë, ku shënoi gol përsëri me Bazelin, me këta të fundit që fituan 3-1 ndaj Thunit. Besir Demiri luajti për 90 minuta me Mariupolin e tij në barazimin 1-1 ndaj Oleksandrias.

Wir reichen euch das 2:0 vom FC Basel 1893 durch Ajeti aus der 32. Minute nach! #BASTHU #SFL #RSL pic.twitter.com/OTQV0oLAPB

— Swiss Football League (@News_SFL) March 3, 2019

Ndërkohë, në Danimarkë, Muçolli dhe Ramadani ishin titullar për 90 minuta në mesfushën e Vejles, me ekipin e tyre që u mposht nga Kopenhageni i vendit të parë 2-0.

Lojtari i kombëtares ishte ai që hapi serinë e golave në pjesën e parë me një godite me kokë. Ky ishte goli i parë i Sadikut që pas rikthimit të tij në kampionatin zviceran gjatë merkatos së janarit.

Paraqitja e mirë e 27-vjeçarit u vlerësua dhe nga prestigjiozja zvicerane “Blick” që e ka vendosur Sadikun në formacionin e javës, ku së bashku me portierin Bauman janë të vetmit përfaqësues të Luganos.

Bomberi ka startuar sfidën e sotme përballë Lucernës si titullar, madje edhe i ka shpërblyer besimin trajnerit, pasi i ka dhënë avantazhin skuadrës së tij. 26-vjeçari shënoi golin e parë në minutën e 32’ të takimit, duke kaluar në epërsi Luganon në një sfidë shumë të vështirë.

Lucerna – Lugano  0-1
Shënues: Sadiku 32’

Në kampionatin polak, Sadiku shënoi vetëm 2 gola në 17 sfida, duke treguar një formë aspak të mirë. Për pasojë, klubi polak e shiti në muajin janar te Levantes.

Edhe pse kanë kaluar më shumë se dy vite, mediat polake e mbajnë ende mendjen te Sadiku dhe sipas tyre, sulmuesi kuqezi nuk i ka përmbushur asnjëherë pritshmëritë. Për më tepër, kanë rikujtuar edhe deklaratën që 27-vjeçari pati dhënë kur u largua nga Legia: “Te Legia nuk luajta, pasi ata mbanin një ‘Ferrari’ në garazh, në vend që ta ngisnin!” Kjo deklaratë e Sadikut krijoi shumë polemika asaj kohe, polemika që vazhdojnë edhe sot.

Media polake, “TVP Sport”, ka bërë këtë artikull për sulmuesin e kombëtares, që tashmë aktivizohet në radhët e Luganos në kampionatin zviceran të futbollit.

“Nëse do të thosha se jam i surprizuar nga ardhjet në këtë muaj janar, do të gënjeja. Sadiku dhe Lavashi janë dy lojtarë që i prisja dhe janë shumë të rëndësishëm për projektin që ka klubi. Armando është rikthyet nga dëmtimi më i fortë se kurrë dhe jam i bindur se do të shpërthejë.

Ardhja e tij është si oksigjen për skuadrën, pasi na duhej diçka e re. Kam shumë besim te Sadiku, por dhe te Lavash, të cilin e kam drejtuar edhe kur ishim së bashku te Lozana”,- u shpreh Celestini.

Në të shkuarën Sadiku ka kryer një kalim nga moshat e Suedisë te kombëtarja shqiptare, por 27-vjeçari nuk ka luajtur asnjëherë për kuqezinjtë. Megjithatë, së fundmi lojtari pretendon se kërkesa e tij për të ndërruar përfaqësuese është falsifikuar, diçka që nëse faktohet do ta bënte të pavlefshëm transferimin e tij të parë.

Për këtë arsye mesfushori e ka çuar çështjen në organet kompetente pranë FIFA-s në mënyrë që t’i jepet e drejta, për momentin FSHF-ja nuk ka reaguar ende për këtë çështje.

Në fjalën e tij për “RSI.cv”, Sadiku tha: “Këtu i njoh djemtë, ka gjithmonë atmosferë pozitive. Ende nuk jam në 100% të formës time, por kemi dhe dy javë kohë para ndeshjes ndaj Tunit.”

Për mua është e rëndësishme të stërvitem mirë dhe të jem gati. Çdokush që më njeh, e di se sa ambicioz jam. Gjithmonë jap 100% tim në fushën e lojës.”

Dy vjet më parë, kur unë luaja këtu, kemi bërë histori duke u kualifikuar për në “Europa League”. Unë besoj sërish te ky objektiv, pasi kemi mundësi dhe nga kampionati, por dhe nga Kupa e Zvicrës”,- u shpreh Sadiku.

PARAQITJET NË LIGA – “Nuk kam pasur fat në Spanjë. Sa shkova pësova një frakturë në hundë e më pas pësova një ulje të formës”.

GJENDJA PSIKOLOGJIKE PAS DËMTIMIT NË GJU – “Nuk jam i frikësuar prej dëmtimit në gju. E kam pësuar dhe më parë e jam rikthyer më i fortë. Askush te Levante nuk e priste që të kthehesha në stërvitje me grupin pas vetëm katër muajsh. Kam pasur mbështetjen e plotë të familjarëve dhe shokëve”.

“Kam pasur një sërë ofertash: Nga Liga e dytë e spanjolle dhe Turqia. Por, duke qenë se të dyja këto kampionate kanë filluar, mua do të duhej të rrija 1 muaj sa të merrja vetes, ndërsa në Zvicër kampionati fillon më vonë dhe kjo gjë i shkon për shtat situatës sime. Kam edhe dy vite kontratë me Levanten, ndërsa te Lugano jam i huazuar deri në gjashtë muaj”.

KRIZA E GOLAVE NË KOMBËTARE – “Jemi një kombëtare e vogël. Ne krijojmë 2 ose tre raste për ndeshje. Unë kam pasur fatin që t’i shfrytëzoj në maksimum rastet që më janë dhënë. Për çdo sulmues nuk është e lehtë. Gjatë viti të kaluar patëm një ulje, por shpresoj që gjatë 2019-ës të kthehemi si më parë”.

Bashkëpunimi midis lojtarit dhe klubit turk do të vazhdojë dhe për shumë vite, pasi ditën e sotme Kasimpasha ka zyrtarizuar rinovimin e kontratës me 27-vjeçarin.

?? Sadiku ile sözle?me yenilendi

?? https://t.co/aLEveCkaNA pic.twitter.com/9tm4tAthjb

— Kas?mpa?a (@kasimpasa) January 11, 2019

Sadiku ka nënshkruar një marrëveshje të re, që do ta mbajë të lidhur me Kasimpashën deri në vitin 2022. Futbollisti i rritur në Suedi iu bashkua ekipit turk dy vite e gjysmë e parë dhe në tre sezone vetëm tri ndeshje i ka nisur nga stoli, ndërsa pjesën tjetër si titullar.

Maqedonasi mund të konsiderohet si “macja e zezë” e Barcelonës, pasi ka arritur t’iu shënojë në disa takime. Arsyeja e mungesës së Bardhit për këtë takim flitet të jetë për vendime taktike dhe nuk flitet për një dëmtim.

Ndërsa Armando Sadiku, nuk është rikuperuar ende plotësisht nga ai dëmtim që e mbajti larg fushave për gjatë gjithë sezonit dhe do ta ndjekë këtë takim nga tribunat.

Bomberi kuqezi u dëmtua që në fillim të sezonit, në një miqësore të fituar 3-1 përballë Herenvenit. Ai dëmtim i gjatë bëri që gjysma e parë e sezonit të humbej nga Sadiku, i cili tashmë nuk e ka të qartë as se ku do ta vazhdojë karrierën.

Ofertat për të nuk mungojnë, me Luganon që është në “pole” për shërbimet e tij. Por me zhvillimet e fundit, ka dalë një problem në këtë transferim.

Sipas mediave zvicerane, skuadra e Luganos e ka plotësuar numrin e lojtarëve të lejuar gjatë një sezoni dhe ardhja e Sadikut mund të realizohet vetëm nëse ka ndonjë largim gjatë kësaj merkatoje, ose ka ndonjë dëmtim afatgjatë te lojtarët e grupit.

Ende një mister e ardhmja e Sadikut, të cilit i duhet të gjejë skuadër sa më parë, në mënyrë që të rikthehet në formën e duhur dhe të lërë pas atë dëmtim shumë të vështirë.

Ky ishte goli i parë i Sadikut me skuadrën e Kasimpashës. Skuadra e mesfushorit të rritur në Suedi po i befason të gjithë me sezonin e shkëlqyer që po zhvillon, teksa për momentin mbajnë vendin e dytë, gjashtë pikë larg kryesuesve të Bashakshehirit.

Mori vëmendje të madhe situata e Loret Sadikut, i cili fillimisht ishte në listën e trajnerit Panuçi, por më pas lojtari refuzoi të grumbullohej. Nuk ishte i këtij mendimi trajneri, i cili e konsideron pjesë të skuadrës për të ardhmes, edhe pse më vonë u pajtua me idenë se justifikimi i tij se nuk ishte në formën më të mirë duket disi mashtrim, duke parë se ai është një prej lojtarëve me më shumë minuta në skuadrën e tij.

A duhet ta lusim kaq shumë Sadikun, i cili refuzon sërish? Panuçi është i qartë, por vështirë se do të ketë një tjetër shteg për Sadikun. Vetë trajneri u shpreh: “Loret Sadiku, a është vërtet me probleme fizike, kur ndërkohë është titullar gjithnjë në Turqi? Në këtë moment duhet të ruaj ekuilibrat. Nëse pastaj ndonjë lojtar më gënjen, për të mos ardhur në kombëtare, është tjetër diskutim, ndoshta nuk e kupton rëndësinë e të luajturit në kombëtare. Ai më tha që nuk është mirë fizikisht, nuk e di nëse është i lumtur që luan vetëm në Turqi dhe jo në arenën ndërkombëtare. I thashë që kombëtarja është krejt ndryshe nga të luajturit te Kasimpasa, luan kundër kombëtareve më të mira në botë. Për mua nuk është problem, zgjedhjet e mia i bëj, në heshtje, fundja 11 lojtarë do t’i gjej për t’i hedhur në fushë. Uroj ta kërkojnë Reali e Barcelona, por është e vështirë që ta shohin te Kasimpasa, është më e lehtë që ta vënë re duke luajtur për Shqipërinë. E kuptoj zgjedhjen e tij, por unë nuk jam budalla, do vija në kombëtare me motor uji, me vrap. Ai më tha që duhet të mendohet, nuk tha që nuk do vijë. Secili vepron sipas mendjes së vet”.

Ishte disi më e befasishme ajo që tha për Kamer Qakën, kur u pyet se pse nuk ishte në grumbullim. Tekniku italian ishte i qartë duke deklaruar se futbollisti në fjalë është  treguar jo shumë profesionist.  Thirrje e qartë dhe e hapur për lojtarin që në një farë mënyre nënkuptonte “duhet t’i thërrasë mendje”.

“Qaka duhet të rritet pak, për të luajtur në arenën ndërkombëtare, sepse aty duhet më shumë karakter. E kam hedhur në fushë tre herë, dy herë më ka kërkuar ndërrim pas 10 minutash. Uroj ta bëjë hapin e madh, sepse përndryshe nuk më shërben. Duhet të rritet shumë si personalitet”

Temë delikate ishte dhe ajo e Ivan Balliut. Metz ka në dorë nëse mbrojtësi dot bashkohet me skuadrën apo jo, kjo për një arsye burokratike. FIFA e ka të qartë që klubet duhet të njoftohen 14 ditë para për një lojtar që e kërkon kombëtarja, ndërsa skuadra franceze është njoftuar vetëm 13 ditë para. Do të vijë apo jo, as vetë trajneri nuk e di. Ec e merre vesh se kush e ka fajin!

Situatë jo shumë normale, me kaq shumë çështje, pasi nuk po përmendim çështjen e Mavrajt, apo mungesën e Cikalleshi, të Panuçi e kishte gati arsyetimin  tij. Mungesa e minutave tani është bërë hit në konferencat e Panuçit, i cili edhe për Kaçen luajti të njëjtën “kartë”

Tani Loret Sadiku kthehet bujshëm në Kombëtaren shqiptare, për të qëndruar dhe për t’u bërë pikë referimi, sepse është një lojtar me cilësi të shkëlqyera, që jo rastësisht është titullar prej vitesh në Superligën turke, kampionat mjaft i vështirë.

Por si do të pritet djaloshi nga Prishtina nga tifozët shqiptarë? E vështirë të thuhet, bëhet fjalë për një lojtar që ka një histori të rrallë, duke u cilësuar deri në “tradhtar” nga ata që nuk durojnë “jo” si përgjigje, as “ndoshta” dhe nuk duan t’ia dinë për prapaskenat e grumbullimit apo largimit të lojtarëve nga kombëtarja.

Në vitin 2013 Sadiku ishte një ndër talentet e mëdhenj të futbollit suedez, titullar tek Helsingborgu dhe tek Suedia U21. Vendosi të kalonte te Shqipëria, për lidhjen e gjakut, për faktin se Kosova e tij nuk dihej kur do pranohej në FIFA e UEFA dhe për faktin se ndoshta e ndjente që tek Suedia nuk do kishte hapësira të mëdha.

Sadiku u ftua për një ndeshje nga Shqipëria, ku nuk luajti, ndërsa mori pasaportën shqiptare, por ndërkohë Kosova e kërkoi për një miqësore jozyrtare. Ishte koha kur Kosova po mundohej të ndërtonte skuadër, në pritje të ëndrrës së madhe, por kjo i hapi probleme Sadikut. Mbrojtësi, sepse në atë kohë ishte qendërmbrojtës me të ardhme të rëndësishme, u fut në konflikt me federatën tonë dhe trajnerin De Biazi dhe që atëherë u zhduk nga radarët.

Ndërkohë, rritja e tij profesionale po ecte shumë mirë, sepse në vitin 2014 kaloi tek Mersin Idman në Turqi dhe në verën e vitit 2016 Kasimpasha e bleu për 250 mijë euro.

Që ateherë, mesfushor “digë” para mbrojtjes, titullar çdo sezon dhe tashmë vlen 1.25 milionë euro në treg, sipas transfermarkt.de.

Te Kosova nuk shkonte dot, edhe pse luajti disa miqësore, për shkak se e kishte ndryshuar një herë kombëtaren, ndërsa as te Suedia nuk kthehej dot, për të njëjtën arsye, kërkesën për të shkuar te Shqipëria.

Tani, me gjakftohtësi, Shqipëria dhe Sadiku e kanë kuptuar që kanë nevojë për njëri-tjetrin, një marrëdhënie dashurie plot luhatje e nerva, por fundja është futboll, jo luftë. Duhet të dimë të falim, Sadiku do të na rifitojë të gjithëve…

“Është e vërtetë që kanë munguar golat. E kemi treguar vetën se ne dimë të shfrytëzojmë rastet që na krijohen. Kemi kontrolluar lojra ndaj ekipeve shumë të forta. Kemi shumë prurje të reja në ekip dhe nuk ka qenë e lehtë për sulmuesit që të krijojnë shumë raste. E ka vuajtur e gjithë skuadra mungesën e  golave”.

“Uroj që të shënojë Balaj. E takova para se të vinim këtu. I urova shumë që të shënojë. Uroj që të shënojë dhe të marrim fitoren sot”.

“Rikuperimi po shkon shumë mirë, jam në muajin e tretë jam shumë i kënaqur. Doktori më ka dhënë lejen që të vijoj me vrapimet. Jam i kënaqur dhe uroj të kthehem sa më parë. Uroj që të kthehem me një rekord, jo pas 6 muajsh. Besoj se në dhjetor do të jem me ekipin dhe më pas do të shohim në janar që të luaj dhe në mars të jem në 100% të formës”.

Për RTSH Sport tregoi se nuk i është marrë mendimi për shiritin e kapiteni.

“Ishte një atmosferë e mirë, janë stërvitur mirë dhe janë gati për sot. Do të jenë në 100% sot. Uroj që siç u larguam një vit më parë të kthehemi në të njëjtën rrugë.

“Vota për kapiten? Jo, duke qenë se isha i dëmtuar dhe do jem për një kohë të gjatë nuk më kanë pyetur për kapitenin. Nuk ka shumë rëndësi, e rëndësishme është që të lëmë pas krahëve këtë situatë ku jemi dhe të arrijmë tek fitorja”.

Gjatë të gjashtë takimeve zyrtare kombëtarja jonë ka shënuar katër gola, dy ndaj Lihteshtejn një ndaj Maqedonisë dhe së fundmi një ndaj Izraelit. Ajo që bie në sy se asnjë nga katër golat nuk ka ardhur nga sulmuesit qendror ose siç njihen ndryshe “pykat”.

Kjo “fikje e motorëve” të sulmuesve nuk mund t’i përvishet vetëm Panuçit, pasi Balaj, Cikalleshi dhe Sadiku kanë pësuar një regres gjatë këtij viti, një situatë kjo, krejt e ndryshme nga ajo në të cilën ndodhej Xhani De Biazi tri vite më parë, ku të tre sulmuesit po spikasnin edhe në rang klubesh.

Shkodrani Balaj ka më shumë se një vit e gjysmë pa shënuar gol. Sadiku ka pasur një eksperiencë për t’u harruar në Spanjë dhe tani ka një rrugë të gjatë përpara vetes për t’u rikuperuar nga dëmtimi në gju. Cikalleshi e filloi mbarë tek Osmalispori, por forma e tij dhe e gjithë skuadrës pësoi rënie gjatë fundit të sezonit, ku klubi ra nga kategoria. Transferimi te Gëztepe është  një hap në drejtimin e duhur, por kavajasi s’do ta ketë aspak të lehtë të sigurojë një vend titullari.

Afrimi më i ri i kombëtares, Sindrit Guri, akoma se ka gjetur golin e parë kuqezi, ndërsa për herë të fundit ka shënuar një muaj më parë ndaj Anderlektit. Në katër takimet e fundit, Guri nuk ka arritur të gjejë rrugën e rrjetës dhe pozitat e tij si titullar mund të lëkunden.

Edhe pse këto ditë sulmuesi potent Armando Sadiku është duke shijuar pranë familjes pushimet verore pas një sezoni që nuk ka kënaqur fort dëshirat e tij, në intervistën dhënë për “Sport Ekspres” me shumë kujdes sulmuesi i kombëtares sonë i prek të gjitha në përgjigjet e tij. Nga jeta private te aventura në Spanjë, duke prekur edhe temën e kombëtares, me Sadikun që nuk ishte në miqësoret e fundit, aq shumë të debatuara e aq shumë acaruese për lojën dhe rezultatet e Shqipërisë. E veçanta është se në rrëfimin e tij në premtimin që bën për të ardhmen e thotë qartë: ”Do ta dëgjoni përsëri… bum, bum, erdhi Armando Sadiku”.

-Armando, si jeni duke i kaluar pushimet verore?

-Me thënë të vërtetën, këto pushime kam vendosur t’i kaloj pranë familjes time në Elbasan. Nuk bëra zgjedhje tjetër, sepse më duket se ditët shijohen më mirë më njerëzit më të dashur. Kam bërë disa ditë pushime në Vlorë dhe tani pranë familjes.

-Duket se e fejuara juaj Elona nuk ju ndahet këto ditë?

– Natyrshëm të ndodhë kështu, por në këtë drejtim më gëzon fakti që prindërit dhe të afërmit e mi ndiejnë kënaqësi për praninë e saj gjatë këtyre ditëve në familjen tonë.

-Këto ditë janë pushim absolut, apo zbatoni program stërvitjeje?

– Kam një program stërvitje me ngarkesa jo shumë të mëdha që e zbatoj çdo ditë me shumë kujdes. Ushtrime force në palestër, vrapime dhe pak ushtrime me topin.

-Kur do i fillojë përgatitjet për sezonin e ardhshëm skuadra juaj e Levantes?

– Më 6 korrik nisin përgatitjet. Edhe pse këto ditë jam pranë familjes, lidhjet me drejtuesit dhe shokët e skuadrës i mbaj vazhdimisht. Flasim, shkëmbejmë mendime dhe konsultohemi për zbatimin e programit individual që kemi në zbatim.

-Pak ditë më parë në shtyp ka dalë lajmi se Levante e ka nxjerr në shitje Armando Sadikun?

– E lexova edhe unë këtë gjë, por le ta quajmë më mirë një “skup” të ditëve të merkatos. Unë kam kontratë tre-vjeçare me Levanten dhe synojë ta respektoj atë deri në fund. Gjithsesi, për gjithçka që mund të ndodh unë jam i përgatitur për të mirën.

-Si do e vlerësonit paraqitjen tuaj në Spanjë?

– Nuk i kënaqa shumë dëshirat dhe pritshmëritë e mia. Dihet qe tek Levante erdha në janar të këtij viti dhe për gjysmën e sezonit janë aktivizuar vetëm në gjashtë ndeshje, ku në katër prej tyre e kam nisur ndeshjen si titullar. Dëmtimet e shpeshta dhe konkurrenca e fortë për një vend në formacion kanë ndikuar jo pak.

-Mendoni se trajneri Pako Lopez do t’ju besojë për t’ju dhënë një shans në të ardhmen?

– Gjithçka arrihet me punë, me stërvitje dhe përkushtim. Këtë duhet ta bëj edhe më mirë për sezonin e ardhshëm. Vendi i titullarit fitohet, nuk dhurohet nga askush. Nga natyra jam optimist, ndaj besoj tek mundësitë dhe forcat e mia dhe besoj se do t’i bind drejtuesit e skuadrës.

-Armando Sadikut i mungon goli i shënuar në La Liga…

– Konstatim i drejtë, më mungon shumë ky gol i shumëpritur. Gjithsesi, le të shpresojmë dhe të besojmë se do vijë shpejt në sezonin e ri.

-Përse trajneri Panuçi ju la jashtë liste për dy ndeshjet miqësore ndaj Kosovës dhe Ukrainës?

– Bashkë me mua jashtë kësaj liste kanë qenë edhe shumë titullarë të tjerë. Nuk ka asgjë për t’u shqetësuar. Mendoj se arsyeja e vetme tashmë dihet dhe është pranuar dhe nga ana ime: aktivizimi im jo i plotë në ndeshjet me skuadrën e Levantes. Megjithatë, këtu janë të pranishme dhe elementë të tjera që kanë të bëjnë me të drejtën e trajnerit për të provuar edhe sulmues të tjerë në ndeshje të tilla.

-Në dy këto ndeshje miqësore humbje të thella. Si i keni përjetuar ato?

– Kuptohet, jo mirë. Më pëlqeu skuadra e Kosovës, që duhet pranuar ka rritje. Me Ukrainën pas pësimit të golit të dytë ra shumë loja e skuadrës tonë. Gjithsesi, le të shpresojmë se ndryshimi i kërkuar do vijë shpejt, që në muajin shtator, për ndeshjet e Ligës së Kombeve.

-Në grup bëjnë pjesë Shqipëria, Skocia dhe Izraeli. Ju besoni tek ndonjë kualifikim i mundshëm?

– Grupi nuk është i lehtë, por do bëjmë gjithçka për ta synuar një gjë të tillë. Edhe për finalet e Francë 2016 shumë pak besonin në kualifikimin e Shqipërisë, por fakti tregoi se ja arritëm t’ia dalim mbanë.

-Presidenti Duka pas dy humbjeve në këto ndeshjet miqësore është shprehur se duhet të presim reflektim te skuadrës dhe trajnerit tek këto ndeshje zyrtare, ndryshe do ketë masa…

– Ekipi ynë kombëtar ka treguar se di të bëjë autokritikën e duhur në kohën e duhur. Besoj tek stafi i trajnerëve dhe shokët e skuadrës dhe mendoj se kthesa e kërkuar do vijë pikërisht në këto katër ndeshje zyrtare.

-Pak ditë më parë është ndarë nga jeta presidenti i Federatës së Kosovës, legjenda Fadil Vokrri.

– Kam pasur rastin të takohem dy herë me këtë figurë sportive dhe më ka lënë mbresa shumë të mira. Mamaja ime është me origjinë nga Podujeva, nga fisi njohur i Xhakajve, dhe unë jam edhe dhëndër në Kosovë. Bashkohem me të gjitha ngushëllimet për familjen, fëmijët dhe njerëzit e tij.

– Cili është mendimi dhe vlerësimi juaj për trajnerët De Biazi dhe Panuçi, duke qenë se po bëhen shumë krahasime?

– Secili ka specifikat dhe mënyrën e tij të punuarit dhe vepruarit. Të dy karakterizohen nga dëshira për të bërë më mirën me skuadrën. Të dy  kanë përvojën dhe janë përgatitur si futbollistë dhe trajnerë nga shkolla e njohur e futbollit italian. Mjafton kaq.

– Keni përvojë dhjetë-vjeçare në futbollin shqiptar, zviceran, polak dhe së fundi atë spanjoll. Cilat janë dallimet midis tyre?

– Tek ne duhet ende punë për arritur nivelet e tyre. Futbolli zviceran është argëtues dhe bën të shpërthejnë talentet. Kampionati polak është i fortë, i ashpër dhe kërkon përgatitje të lartë fizike. La Liga spanjolle dihet që ka kërkesa më të larta në çdo drejtim për të treguar vlerat si futbollist profesionist.

– i mbani lidhjet me shokët e ish-skuadrave ku jeni aktivizuar?

– Patjetër që po. Pak ditë më parë Legia e Varshavës u shpall kampione e Polonisë. i telefonova dhe i urova drejtuesit dhe shokët e skuadrës. Nuk e harroj lehtë, sepse kam kaluar një periudhë të mirë kohe tek kjo skuadër, që në një farë mënyre ishte edhe vitrina ime për të kaluar në futbollin spanjoll.

– Arkiva e karrierës tuaj përmban deri tani 345 ndeshje të zhvilluara dhe 141 gola të shënuar, ku veçohen 33 ndeshje me ekipin kombëtar dhe 11 gola të shënuar. Bilanc personal i kënaqshëm?

– Të kuptohemi drejt, janë ndeshje të zhvilluar dhe gola të shënuar këtu në Shqipëri me skuadra të ndryshme,  me ekipin kombëtar dhe në kampionatet jashtë vendit. Jam vetëm 27 vjeç dhe mendoj se në të ardhmen kjo shifër të rritet dhe më shumë.

– Do të veçonit ndonjë ndeshje ose gol të shënuar?

– Do veçoja tre ndeshjet e ekipit tonë kombëtar në finalet e Francë 2016 dhe golin që shënova në ndeshjen me Rumaninë. Janë momente të veçanta dhe të përjetuara me shumë gëzim dhe emocione.

– Ato ditë të bukura Elbasani është krenuar shumë me ju.

– Edhe unë jam shumë krenar që jam pjesë që e këtij qyteti të lashtë, të bukur, me kulturë dhe futbolldashës. Këtu jam lindur, jam rritur dhe përgatitur si futbollist. Gjej rastin t’i falënderoj tifozët dhe drejtuesit e qytetit tim që ato ditë vendosën fanellën time të ekipit kombëtar tek bedenat e kalasë dhe më vlerësuan me titullin “Qytetar Nderi”. Ndihem shumë mirënjohës.

– Duket se këtë mirënjohje keni filluar ta tregoni dhe gjatë këtyre ditëve.

– Unë i vlerësoj shumë modeste ndihmesat e mia për riparimin e shtëpive ne qytetin tim, të disa familjeve me gjendje jo mirë ekonomike, apo rasti atij djalit vogël Xhuljo në emisionin e Top-Channel, ose shtrimi i një vakti iftar për ata që agjërojnë këto ditë. Dashuria dhe ndihma për njerëzit në nevojë mendoj se të kthehet shumëfish për mirë.

– Skuadra e qytetit tuaj ende nuk është aty ku duhet…

– Këtë fakt nuk e përjetoj mirë. Më vjen shumë keq që këtu ka talente në futboll, por skuadra e Elbasanit vuan jo pak. Rikthimi në Kategorinë e Parë le të shërbejë si një piketë për të bërë shpejt ndryshimin e kërkuar.

– Si ndihemi kur njerëzit e qytetit tuaj, por jo vetëm, ju përshëndesin në rrugë ose në ambiente të tjera?

– Dikur dhe unë kur isha fëmijë adhuroja dikë që shkëlqente në futboll dhe dëshiroja t’i flisja dhe përshëndesja. Kur kam pasur mundësi e kam bërë me futbollistët elbasanllinj të atyre viteve. E thënë më qartë, ndihem mirë kështu dhe ua kthej me mirësjellje, pasi më kujtohet fëmijëria ime.

– Nesër fillojnë finalet e Botërorit Rusi 2018…

– Zhurma ka kohë që ka filluar, por nesër jepet starti. Në vlerësimin tim do jenë finale të një niveli më të lartë se ato të kaluarat. Janë shtuar skuadrat pretendente për fitimin e titull. Kjo do t’u japë ndeshjeve më shumë ritëm, bukuri dhe dramacitet.

– Për cilën skuadër bën tifo Armando Sadiku?

– Që fëmijë adhuroj Brazilin. Si familje bëjmë tifo për këtë skuadër. Megjithatë, në ndeshjen e parë në grup Brazil–Zvicër unë do shmangem nga “grupi familjar” , sepse dëshiroj të marrë një rezultat të mirë Zvicra. Kam një pjesë të mirë të mirë të karrierës time në kampionatin zviceran, por dhe për arsyen se në ekipin e tyre bëjnë pjesë katër shqiptarë Xhaka, Behrami, Xhemaili dhe Shaqiri.

– Për ta mbyllur intervistën, një mesazh apo premtim nga ju?

– Ju them të gjithë tifozëve dhe dashamirësve të mi se do ta dëgjoni përsëri atë shprehjen e thënë nga gazetari Dritan Shakohoxha “bum, bum, erdhi Armando Sadiku”.

Ju faleminderit!

Trajneri Huan Ramón López Munjiz shpjegon zgjedhjet e tij, si për Sadikun, ashtu edhe për sulmuesin tjetër afruar në janar, Roçina: “Sadiku është një lojtar që punon shumë. Fizikisht është mirë dhe ka gjuajtje të mirë në portë, me të dyja këmbët. Është një lojtar me karakteristika të qartë dhe do të mundohemi t’i marrim rendimentin më të mirë të mundshëm në kohë sa më të shkurtër.

“Për të merituar grumbullimin duhet të tregosh që mund të ndihmosh dhe të japësh kontribut. Ata po punojnë mirë, ndërsa në do të marrim vendimet tona duke u bazuar në stërvitje. Prej aty, ne do të duhet të marrim vendime. Puna e Sadikut dhe Roçinës është e mirë dhe janë integruar me skuadrën. Nuk mund të presim më shumë se kaq. Kjo periudhë është shumë e ngarkuar, shumë e shpejtë, koha është e kufizuar”.

CONVOCATORIA | Estos son los jugadores convocados por Muñiz para medirnos a la @RealSociedad. #RealSociedadLevante pic.twitter.com/KNvkF5H8km

— Levante UD (@LevanteUD) February 17, 2018

Në ditën e fundit të janarit Sadiku shkoi në Spanjë, e bleu Levante për rreth 1 milion euro, por si në ndeshjen ndaj Realit të Madridit, ashtu edhe sot në derbin e madh kundër Valencias, sulmuesi kuqezi ka prenotuar një vend në tribunë.

Lista e të grumbulluarve të Levantes është sërish pa Sadikun, i cili gjatë prezantimit tha se ishte në formë perfekte fizike e mendore.

Trajneri e di më mirë, Sadiku kishe javë të tëra pa futboll, por nëse kjo histori vazhdon edhe pak javë kështu, Ferrari do të qajë me lot garazhin.

CONVOCATORIA | Estos son los jugadores convocados para el derbi ante el @valenciacf. #ValenciaLevante pic.twitter.com/2GSjaLtXYn

— Levante UD (@LevanteUD) February 11, 2018

“Jam i përgatitur për të luajtur, ndihem mirë fizikisht. Nëse trajneri vendos të më hedhë në fushë, unë jam 100%. E njoh kampionatin spanjoll, sepse kam biseduar me De Biazin dhe më ka treguar shumë gjëra. Kur më erdhi oferta, thashë ‘po’ menjëherë, pa u menduar fare. De Biazi më ka thënë që Levante është një klub i vogël, por një familje e madhe, ndaj për karakterin që kam unë do ishte klubi perfekt. Në ato pak ditë që kam qenë këtu, e kam kuptuar se klubi është ashtu si më ka thënë De Biazi”.

Fundi i një martese aspak të lumtur, diçka që edhe pritej, sepse Besnik Hasi vuajti te Legia më parë dhe nuk është se kemi ndonjë traditë të mirë në atë kampionat, kujtoni pak Sebino Plakun, që ende është në luftë ligjore me Slaskun.

Tani që është sistemuar në Spanjë dhe nuk do të kthehet më në Poloni, Sadiku shfryn ndaj Legias, duke folur për mediat polake: “U zhgënjeva që nuk pata më shumë shanse. Të më ulësh mua në stol është si të lësh një Ferrari në garazh. Nuk arrita objektivin tim për sa i përket numrit të golave, por si mund ta bëja kur nuk luaja. Gjithsesi, nuk i vë faj vetes, pasi bëra gjithçka munda dhe punoja mirë në stërvitje. Erdha te Legia pa fazë përgatitore dhe tani besoj se kam punuar mirë në dimër mund të luaj më shumë”.

Gjithsesi, Sadiku siguron se ai nuk kishte në plan të largohej nga kampionët e Polonisë: “Nuk e prisja të ikja. Oferta e Levantes erdhi krejt papritur, mbyllën gjithçka brenda ditës. Jam i lumtur që shkoi kështu. Shpresoj të luaj më shumë se në vjeshtë, por nuk e di a do luaj kundër Realit të shtunën. Iki nga një klub që lufton për titull, te një që lufton për mbijetesë, por nuk kam asnjë keqardhje”.

Synimi i Levantes është mbijetesa dhe Sadiku ka një mision shumë delikat, sepse i duhet të shënojë, mbi të gjitha, për të justifikuar pritshmëritë. U ble sot për një shifër që i afrohet 1 milion eurove dhe pritet të jetë një lojtar i formacionit deri në fund të sezonit, ndaj nuk duhet ta humbasë shansin e jetës.

This is Sadiku and this is what he does best !! ? pic.twitter.com/NCZgWPxlLg

— Levante UD (@LevanteUD) January 31, 2018

Në Poloni debati ishte i madh nëse Legia bëri mirë që e shiti, duke i dhënë vetëm pak muaj kohë edhe pse kishte kontratë 2,5-vjeçare me të, ndërsa në Spanjë janë habitur, sepse pakkush e njeh. Urojmë ta njohin dhe ta fiksojnë mirë me golat e tij! Të shtunën Levante-Real Madrid, dita e debutimit!

Sadiku ya conoce a sus compañeros y al balón de @LaLiga ?? pic.twitter.com/Llf8tTAZHu

— Levante UD (@LevanteUD) January 31, 2018

Sulmuesi kuqezi, i cili shkëlqeu në Kampionatin Europian dhe gjithashtu te Lugano sezonin e shkuar, nuk e ka pasur të lehtë në Poloni, në një ambient me presion të jashtëzakonshëm dhe një skuadër jo aq të fortë sa të pretendohej suksesi edhe në Europë. Pikërisht nga Sadiku priteshin gola pa fund, por sulmuesi ynë, edhe pse ka dhënë gjithçka, shpesh nuk është ndjerë rehat me skemat e përdorura te Legia dhe në disa ndeshje e ka nisur nga stoli (vetëm 2 gola në 17 ndeshje kampionati, por 8 prej tyre titullar).

Gjithsesi, tashmë në skenë ka dalë Levante, klubi ku luan edhe Enis Bardhi. Në orët e fundit Levante po mbyll bisedimet për veteranin Xhampaolo Pacini nga Verona dhe tashmë po bisedon me Legian. Mungon vetëm marrëveshja mes dy klubeve, sepse për Sadikun kalimi në Spanjë do të ishte ëndërr.

Sadiku ka një pagë shumë të lartë në Poloni dhe sipas sport.onet.pl, kostoja mujore e sulmuesit në total shkon rreth 120.000 euro, ndaj Legia kërkon ta shesë sa më shpejt, ndoshta pa përfituar asgjë më shumë në krahasim me rreth 500.000 eurot që shpenzoi në verë.

Me shpërthimin e talentit polak Jarosllav Niezgoda, si dhe afrimin e brazilianit Eduardo da Silva, Legia është gati ta shesë Sadikun, i cili në verë premtoi 20 gola në kampionat, por nëse largohet tani, shpëton veten dhe lumturon Legian.

Sulmuesi kuqezi ka vuajtur në pjesën e parë të sezonit dhe në Poloni nuk janë të kënaqur prej një prej blerjeve më të rëndësishme të Legias. Megjithatë, shitja e Sadikut nuk është një emergjencë për Legian dhe presidenti shpjegon: “Çështja e tij mbetet e hapur. Por Sadiku dëshiron të luftojë, ai nuk dorëzohet. Kjo gjë më pëlqen”.

Mioduski ka zyrtarizuar largimin e disa lojtarëve, që nuk kanë udhëtuar për fazë përgatitore, ndërsa ka sqaruar afrimin e braziliano-kroatit Eduardo da Silva: “Ai është një dhelpër në zonë, nuk e kemi një lojtar të tillë. Me eksperiencën që ka, ai mund të ndihmojë sulmuesit e tjerë, si dhe mund të tërheqë tifozët për të ardhur në stadium. Kemi një çati pagash dhe Eduardo nuk e kalon. Edhe nëse luan në 50% në krahasim me 10 vite më parë, sërish na ndihmon”.

Pak muaj më vonë dashuria e polakëve për Sadiku është shuar. Legia dështoi në Champions League dhe u humbën miliona euro, ndërkohë që Sadiku ka shënuar shumë pak në krahasim me çfarë pritej prej tij. Dy gola në 17 ndeshje kampionati, 7 gola e 4 asiste në total, në 25 ndeshje, por edhe një mënyrë loje që nuk u ka pëlqyer polakëve, që prisnin një lojtar më tipare të tjera, lider në fushë dhe të aftë të tërheqë skuadrën. Sadiku nuk është i tillë, është një sulmues që shënon kur i jepet rasti, por jo një lojtar i aftë të nxjerrë skuadrën përpara i vetëm, i duhen pasime dhe në zonë nuk fal. E keqja është se Legia e këtij sezoni është mediokre dhe pasimet për Sadikun kanë qenë më pikatore.

Presioni i tifozëve dhe medias duket se ka bindur Legian ta shesë sulmuesin e kombëtares sonë, i cili në fakt ka ende shumë adhurues.

Kështu, mediat polake raportojnë se Bashkashehiri turk është i gatshëm ta marrë. Kryesuesit e Superligës turke, që deri pak kohë më parë kishin edhe Sokol Cikalleshin, tashmë duan një përforcim në sulm, edhe pse aty ka yje si Adebajor e Erdinç dhe Sadiku nuk do të luajë rregullisht.

Problemi është se Bashakshehiri e do Sadikun në huazim me të drejtë blerjeje, ndërsa Legia dëshiron ta shesë për të rikuperuar paratë që shpenzoi në verë. Me siguri në janar do të gjendet në zgjidhje, pasi golat e Sadikut në Turqi-Shqipëri kanë mahnitur turqit.

RRITJA – “Futbollin e kam nisur që në moshën 7-vjeçare dhe ka qenë babai im trajneri im i parë, njëkohësisht ai që më shtynte të bëhesha futbollist. Kam luajtur me Turbinën dhe më pas me Gramozin, kur isha vetëm 18 vjeç dhe nuk isha mësuar larg familjes, për t’u kthyer te Elbasani më vonë. Pastaj u largova në Itali, te Kievo, ku qëndrova shumë pak dhe u transferova te Lugano. Aty kam kaluar periudhën më të bukur të karrierës time si futbollist”.

AVENTURA POLAKE – “Te Legia erdha këtë verë, sepse bëhet fjalë për një skuadër me mjaft histori. Nuk e nisëm mirë sezonin, pasi u eliminuam edhe nga kompeticionet europiane, por tani jemi rikthyer në rrugën e duhur. Ndonëse nuk po luaj aq sa dua, jam i gatshëm dhe jam munduar të jap kontributin tim, sa herë që kam zbritur në fushë”.

PLANET – “Për momentin jam shumë mirë te Legia dhe po punoj për të luajtur akoma më shumë. Ëndrra ime është që të luaj në Serinë A, kjo pasi jam i lidhur me Italinë dhe kam kaluar një periudhë mjaft të bukur, në pjesën italisht-folëse të Zvicrës, Lugano”.

ËNDRRA – “Kombëtarja është një ëndërr e bërë realitet. Ndihem mjaft i lumtur që kemi arritur të kënaqim njerëzit me pjesëmarrjen në Europian. Me De Biazin kaluam një periudhë të artë, ndërsa edhe tani me Panuçin jemi në rrugën e duhur. Duam të shkojmë sërish në Europian dhe të bëjmë të lumtur të gjithë shqiptarët”.

MË I MIRI – “Mua më pëlqen shumë Zllatan Ibrahimoviç, por më i miri në botë është Kristiano Ronaldo”.

Armando Sadiku shënoi sot golin e parë në ndeshjen miqësore kundër Turqisë dhe ishte goli i dhjetë në karrierë me kombëtaren. Por, nuk u mjaftua me aq dhe disa minuta më pas realizoi edhe goli i dytë, ose të 11-tin me kuqezinjtë, duke kaluar Igli Taren dhe Sokol Kushtën, me 10 gola. Sadiku i ka shënuar 11 golat e tij në 32 ndeshje, Kushta i ka shënuar 10 golat e tij në 31 ndeshje dhe Tare në 68 ndeshje. Para tyre janë Alban Bushi (14 në 67 ndeshje) e Erjon Bogdani (18 në 74 ndeshje).

Sadiku e nisi nga minuta e parë dhe që në minutën e dytë gjeti golin, ndërsa në minutën e parafundit të ndeshjes shtoi edhe golin e dytë personal, i treti i ndeshjes për Legian. Suksesi garanton para kohe kualifikimin për në gjysmëfinalet e kupës, sepse më 29 nëntor nuk pritet ndonjë përmbysje në Varshavë.

Shtatë gola në 18 ndeshje këtë sezon për Sadikun, një mesatare jo e keqe në teori, por fakti që 4 gola janë shënuar kundër ekipeve modeste në kupë dhe sidomos ecuria e dobët e Legias e errësojnë rendimentin e Sadikut, i cili është nën presion të madh.

Gjithsesi, këta dy gola mund të jenë një pikë kthese për sulmuesin e kombëtares sonë, i cili në muajt e fundit ka mbajtur i vetëm peshën e sulmit të kombëtares.

Spanja – “Janë lojtarë të një klasi tjetër, luajnë në ekipet më të mira në botë. Ndeshjen e parë e kam parë nga televizori, por e besoj se do të jetë e vështirë, si të prekësh topin, si në duele, por megjithatë nëse e tregojmë veten si në Europian, si me Izraelin, duke luajtur fort si grup, mund të bëjmë më mirë. Nëse mendojmë individualisht se mund të bëjmë diçka më shumë gabojmë. Duhet të luajmë si grup, e nëse e bëjmë do ia dalim”.

Synimi personal – “Do doja t’u shënoja të dyja ekipeve, as që diskutohet. Siç e thashë edhe më parë, nëse luajmë si grup si në ndeshjet e mëparshme, do mundohemi të marrim rezultat pozitiv. Shpresoj që të shënoj. Do ishte super, por perfekte do ishte edhe po të merrnim ndonjë pikë. Gjithmonë kur vij në Kombëtare mendoj që të lë gjurmë. Edhe në ndeshjet që kam munguar, qaj përbrenda mese se nuk jam në fushë. Në çdo ndeshje kërkoj të lë gjurmë, të bëj diçka që se ka bërë askush, pasi kam besim te vetja. Çdoherë mundohem të bëj më të mirën. Në të gjitha ndeshjet kemi dhënë më të mirën. Fati deshi që të kishim këto ekipe të forta në grup. Kemi bërë më të mirën, këto ndeshje do mundohemi të gjithë t’i themi trajnerit të ri që e meritojmë Kombëtaren. Është një parapërgatitje për kualifikueset e Europianit”..

De Biazi tek Alavesi – “Nuk është se kam pasur ndonjë kontakt. I kam uruar për detyrën e re. Para disa ditësh më ka shkruar që nëse fitojmë do i bëjmë nder Italisë”.

Spanja e Italia kanë gjithashtu mungesa – “Ata si me mungesa, si pa mungesa, kanë lojtarë klasi që luajnë në ekipet më të mira në botë. Ne nuk kemi presion, por e dimë që përballë kemi një kundërshtar të nivelit të lartë në fushë. Ata kanë shumë lojtarë që mund t’i zëvendësojnë dhe kanë të njëjtin kualitet.”

Impenjimi i kuqezinjve – “Nuk është çështje presioni, por trajneri ka ardhur i ri, ishim mësuar me De Biazin dhe na njihte mirë. Tani shikohet edhe në stërvitje që të japin më të mirë, për t’i treguar trajnerit të ri që duan të luajnë. Ai ka futur një frymë të re dhe ne na duhet të përshtatemi pak. Ai po provat e tij për të krijuar një ide të qartë,. Duhet t’i japim kohë dhe shpresojmë të shkojë gjithçka mirë”.

Stafi mjekësor konfirmoi se sulmuesi është drejt rehabilitimit në masën 99 për qind dhe pritet të jetë i gatshëm për ndeshjen e së martës së ardhshme në Shtrumicë, për të luajtur titullar.

I sëmurë ditët e fundit, gjendja e Sadikut ka ardhur drejt përmirësimit dhe zgjedhja e stafit teknik që 25-vjeçari të mos luante ndaj Lihtenshtejnit ishte i llogaritur mirë.

Menjëherë pas fitores me Lihtenshtajnin, skuadra zhvilloi stërvitje shkrydhëse, për të ruajtur gjendjen fizike të futbollistëve. Në orën 10:30 të paradites së kësaj të diele, kuqezinjtë u kthyen në “Elbasan Arena” për përgatitjet e fundit në vendin tonë, përpara udhëtimit drejt Shkupit pak pas mesdite, duke kaluar në të gjitha trojet shqiptare në Iliridë.

Përveç Sadikut, e gjithë skuadra do të jetë gati: asnjë i dëmtuar dhe asnjë lojtar nuk është i pezulluar.

Me kthimin e Sadikut edhe trajneri Panuçi është më i qetë, sepse pa pikë referimi në sulm vuajmë, siç u pa ndaj Lihtenshtejnjt.