Kokorin është dënuar me 1 vit e gjysëm burg, ndërsa Mamaev me 17 muaj. Nëse nuk do të ketë një amnisti për ta si persona të shquar të botës së sportit, do i duhet të rrinë në burg deri në vitin 2020. Ata kanë qëndruar 7 muaj në paraburgim, që konvertohet në 10 muaj e gjysëm burg, çka do të thotë se kanë konsumuar një pjesë të mkrë të dënimit.

Në 8 tetor të vitit 2018, pranë një hoteli në qendër të qytetit ata sulmuan shoferin e një makine luksoze “Mercedes” dhe dëmtuan makinën. Mjeti i përkiste prezantueses televizive Olga Ushakova. Pasi u larguan që aty ata kaluan në një kafene. Aty u dhunua Denis Pak, zyrtar i Ministrise së Tregtisë në qeverinë ruse.

Kështu Kokorin dhe Mamaev i kanë vënë “shqelmin” karrierës së tyre dhe do i duhet që së pari të dalin nga burgu. I vetmi ngushëllim për ta do të jenë kushtet e mira në burg, sepse kanë statusin e personave të veçantë si ish-futbollistë të kombëtares së futbollit.

Heroi i takimit për britanikët ka qenë pikërisht mesfushori Daniel Xhejms, i cili shënoi vetëm pas pesë minutash lojë. 21-vjeçari rikuperoi mjaft mirë një top afër zonës së sllovakëve dhe goditi menjëherë, duke mos i dhënë asnjë mundësi portierit mik.

Kështu, Uellsi merr tri pikët e para në Grupin E, ndërsa Sllovakia po ashtu ka tri pikë, por një ndeshje me shumë, pasi në sfidat e para, Uellsi ishte pushim për shkak se ky grup përbëhet nga pesë ekipe.

KUALIFIKUESE EURO 2020
GRUPI E

Uells – Sllovaki      1-0
Shënues: Xhejms 5′

Ndërkohë, në Kazakistanin e largët Rusia tregoi dhëmbët dhe i shkatërroi vendasit me shfirat 0-4. Padyshim njeriu i sfidës për rusët ishte Denis Çerishev, i cili shënoi dy gola dhe dha një asist. Fillimisht, mesfushori hapi serinë e golave në minutën e 19-të.

Në fundin e pjesës së parë, ishte përsëri Çerishev, i cili dyfishoi shifrat, duke çuar në dhomat e zhveshjes ekipin e tij të qetë.

Fraksioni i dytë vijoi me dominimin e Rusisë dhe në minutën e 52-të ishte Dziuba, i cili shënoi golin e tretë.

Dhjetë minuta më vonë, ishte një autgol i vendasve, që vulosi shifrat në 0-4, me Rusinë që feston tri pikët e para.

Në listën e fundit të trajnerit Stanislav Çerçesov ka qenë dhe emri i sulmuesit të Krasnodar, Ari. “Bomberi” brazilian luan prej tetë vitesh në Rusi dhe në qershor mbaroi procesin e natyralizmit duke marrë nënshtetësinë ruse.

Ari është braziliani i tretë që luan për kombëtaren ruse, pas portierit të Lokomotivës Guilherme dhe mbrojtësit Mario Fernandesh, ndërkohë që radhët e rusëve përveç brazilianëve ka dhe dy gjerman. Bëhet fjalë për mbrojtësit Konstandin Raush dhe Roman Nojshtader, prindërit  e të cilëve ka qenë pjesë e minoritet gjerman në Rusi.

28-vjeçari u transferua në vitin 2009 nga Sao Kaetano tek ekipi i Gremios dhe këtu nisën problemet e tij. Depresion, alkool, pagjumësi dhe ushqime “fast-food”. Siç ndodh me shumicën e brazilianëve, të cilët vuajnë kur largohen nga shtëpia, një gjë e tillë i ndodhi dhe Fernandes.

Transferimi te Gremio ishte diçka fantastike për një 19-vjeçar, por jo për Mario Fernandes. Probleme përshtatje dhe mungesa e familjes bënë që djaloshi të “zhdukej” për një javë rresht pas firmosjes së kontratës me Gremion. 800 km udhëtim për t’u rikthyer në shtëpi, ndërkohë që nuk dihej gjë për fatin e tij. Një gjë e tillë filloi të shndërrohej në depresion, pavarësisht paraqitjeve pozitive në fushën e blertë.

Zgjidhja? Alkooli, ushqimet e thata, pagjumësia dhe një stil jete aspak e denjë për një profesionist.  “Ndonjëherë shkoja i dehur në stërvitje dhe isha mbipeshë”, kujton lojtari për “Goal”. Lojtari po shkonte drejt vetëshkatërrimit, por në moshën 21-vjeçare i vjen ftesa nga Brazili. Një lajm i mrekullueshëm, por Mario humbet avionin dhe njëkohësisht dhe… kombëtaren. Një natë më parë kishte festuar gjatë, gjë që ndikoi në veprimin e bërë, duke humbur avionin e ekipit.

Për fat të mirë, karakteri i vështirë i Fernandes nuk i tremb rusët e CSKA, të cilët vendosin t’i besojnë brazilianit të talentuar, duke paguar mbi 10 milionë euro për kartonin e tij dhe duke mposhtur konkurrencën e Real Madrid. Në Moskë vjen dhe ndryshimi për mirë dhe lojtari duket sikur ka “rilindur”. Boll me alkoolin dhe ushqimet e thata dhe ndryshimi reflektohet në fushën e blertë. Paraqitjet fantastike bëjnë të mundur që t’i vijë përsëri ftesa e Brazilit. Dunga e kërkon në ekipin kombëtar, por djaloshi vendos të bëjë surprizën e radhës.

Rusia e ka shpëtuar dhe ai vendos t’ia kthejë mbrapsht nderin e bërë. Mbrojtësi bën të ditur që dëshiron të luajë për kombëtaren ruse, që është dhe atdheu i tij i dytë. Në mënyrë të shpejtë sigurohen pasaporta dhe shtetësia e re dhe ai bën realitet ëndrrën e tij për të luajtur një Kupë Bote. E bën këtë verë me Rusinë, duke i surprizuar të gjithë dhe duke arritur në çerekfinalet e kompeticionit. Kundër Kroacisë gjen golin në minutën e 115, duke barazuar sfidën dhe dërguar atë drejt penalltive, por fati ishte me kroatët dhe Mario me shokët e tij u larguan mes duartrokitjeve dhe lotëve nga “Fisht Olympic Stadium”.

“Në Moskë kam gjetur vendin tim në botë, ky vend më ka shpëtuar jetën”, shpjegon shkurt dhe saktë Mario Fernandes lidhjen e tij të veçantë me Rusinë. Tani nuk e merr më malli për shtëpinë, sepse shtëpia është aty ku ndodhet zemra…