Trajneri i skuadrës uellsiane, Neil Uarnok, kreu një reagim epik në përfundim të ndeshjes, duka shkuar pranë trupës së arbitrave dhe duke u ngulur sytë përreth një minutë.

Neil Warnock's stare down with the officials at full time ??

Glad we're not the referee or linesman right now ? pic.twitter.com/026qLMpgL5

— Soccer AM (@SoccerAM) March 31, 2019

Në intervistën pas përfundimit të ndeshjes, trajneri 70-vjeçar tha: “E kam shumë të vështirë të përtyp këtë humbje. Jam shumë krenar për lojtarët e mi. E papranueshme kjo që na bënë gjyqtarët, përse nuk përdoret sistemi VAR. Kemi punuar tre javë dhe gjithçka shkoi dëm për shkak të vendimeve të gjyqtarëve. Është pozicioni jashtë loje më i qartë që kam parë ndonjëherë”.

“Në këtë lloj niveli nuk mund të bëhen gabime të tilla. Kam mbetur pa falë, lojtarëve të mi u duket sikur dikush u ka gjuajtur me grusht fytyrës. Është diçka kriminale, unë dhe skuadra ime nuk e meritojmë  këtë”.

Nil Uornok trajnon prej 40 vitesh, por nuk është ndjerë kurrë me keq në karrierë. 70-vjeçari anglez e vuan më shumë se të gjithë zhdukjen e Salës. Ai kishte biseduar gjatë me të dhe kishte arritur ta bindë për të zgjedhur ekipin e tij.

Në një prononcim për “The Sun”, trajneri i Kardifit flet me lot në sy për lojtarin, të cilin nuk e stërviti kurrë. Uornok tregohet i sinqertë dhe e pranon se ka menduar të largohet nga futbolli. Ai ka biseduar gjatë me djemtë e tij, disa prej tyre e kanë përjetuar shumë keq zhdukjen e shokut të ri të skuadrës dhe në ekipin uellsian ka vetëm heshtje dhe shumë dhimbje.

“E kam të pamundur të fle gjumë. Jam prej 40 vitesh pjesë e futbollit, por kjo ka qenë dhe vazhdon të jetë java më e vështirë e karrierës time. Nuk arrij ta kuptoj këtë situatë dhe kam menduar të tërhiqem. Ka qenë një javë e tmerrshme dhe nuk ka një moment që nuk mendoj për të. Ngjarja e Salës më ka prekur më shumë se çdo gjë tjetër. Mbes pa fjalë kur shoh Rominën, motrën e Emilianos, dhe gjithë familjen e tij, dhe gjithçka bëhet e ndërlikuar. Vazhdoj t’i shoh fëmijët e mi, dhe pyes veten çfarë do isha duke bërë në vend të tyre. Kur ka njerëz të tjerë vërdallë jam OK, por kur jam vetëm në shtëpi e mendoj këtë gjë.“

“Jam takuar me djemtë e ekipit dhe kemi biseduar gjatë së bashku. 3-4 prej tyre e kanë përjetuar shumë keq këtë histori dhe ndodhen në një situatë të vështirë psikologjike. E kisha takuar më parë Emilianon dhe kam biseduar disa herë me të në javët e fundit. E di shumë mirë se me sa dëshirë po e priste nisjen e aventurës me ekipin tonë. Vazhdoj ta quaj atë Emile, sepse nuk arrija t’ia shqiptoja saktë emrin. Gjatë takimeve tona më thoshte se “do të shënoj shumë gola”, ndërsa unë i përgjigjesha “e di që do ia dalësh.“

“Nuk e harroj kurrë kur e ftova të vinte për të ndjekur ndeshjen tonë në Njukasëll, por ai më tha që dëshironte shumë të kthehej për të përshëndetur për herë të fundit shokët e tij te Nantes… Në një botë ideale, nuk besoj se do të dëshiroja të zhvilloja më ndeshje dhe nuk do të doja të isha më trajner, pasi ashtu e ndjej në këto momente. Futbolli është i rëndësishëm, por besoj se tragjedi të tilla ta ndryshojnë shumë perspektivën e të jetuarit…“

Ndeshja përfundoi në paqe, me ekipet që nuk arritën të shënonin, duke mbyllur çdo gjë me rezultatin e bardhë 0-0. Gjithsesi, ajo që ra në sy në këtë duel ishte se u shndërrua në ndeshjen që shihte për herë të parë në historinë e Premier Ligës, dy trajnerë që i kishin kaluar të 70-tat.

Roi Hoxhson përballë Neil Uornok. Dy trajnerë me shumë eksperiencë, ku Roi Hoxhson, njihet më shumë, sidomos për periudhën që kishte në krye të kombëtares angleze. Pikërisht ky i fundit numëron 71 vite mbi supe, ndërsa kolegu i tij Uornok është 70 vjeç e 25 ditë.