Korçari u largua nga skuadra jugore, por duket se eksperienca në Shqipëri i ka lënë një shije të hidhur. Në një prononcim për Telesport, Melka tregon se nuk e mendon më që të luajë  në Shqipëri, duke treguar dhe arsyet. Portieri tregon se në Gjirokastër ka kaluar një periudhë të vështirë, për faktin se jo vetëm u desh që të mbulonte vetë shpenzimet e operacionit, por askush nga drejtuesit as nuk mori mundimin për të pyetur se si po shkonte faza e rikuperimit.

Në të njëjtën kohë, lojtari tregon se Luftëtari i kishte komunikuar se nuk do të paguhej për kohën që nuk kishte luajtur, çka ai e konsideron si diçka absurde, për një skuadër profesioniste.

AVENTURA NË GJIROKASTËR – “Firmosa për Luftëtarin më 31 korrik. Një javë para fillimit të kampionatit u dëmtova në gju, në një ndeshje miqësore kundër Bylisit. Fillimisht kreva terapi për 3 javë, por kur u ktheva në Gjirokastër gjuri më shqetësonte sërish, gjatë stërvitjeve. Shkova sërish në Greqi për kontrolle të reja dhe mjekët më thanë që duhej të operohesha”.

DËMTIMI – “U operova, pagova vetë për gjithçka. Kostot e operacionit dhe rehabilitimit ishte kolosale, por Luftëtari nuk pagoi asgjë. Jo vetëm kaq, por edhe në aspektin njerëzor më befasuan, askush nuk më telefonoi të pyeste të paktën si isha, si shkoi operacioni”.

ABSURDITETI – “Më vonë, kur u shërova dhe isha gati të luaja, klubi më komunikoi se nuk do të paguhesha fare deri në momentin që do të luaja. Diçka absurde, sepse unë u dëmtova duke qenë pjesë e Luftëtarit dhe në çdo klub profesionist parashikohen dhe ndodhin gjëra të tilla, nuk është e mundur që të braktiset kështu një njeri”.

ZGJIDHJA E KONTRATËS – “Shkova në Federatën Shqiptare dhe zgjidha kontratën me klubin. Nuk dua të mendoj më për atë histori, ishte një makth. A do të kthehem më në Shqipëri? Jo, nuk kam më kohë që të merrem me eksperimente”.

27-vjeçari është djali i ish-volejbollistit të njohur korçar, Jani Melka, po ashtu edhe trajner i kombëtares së volejbollit. Dje portieri i ri është vënë nën urdhrat e përgatitësit të portierëve Ilir Bozhiqi, i cili ka grupin që stërvit Orges Shehin, Aldo Teqjan dhe Erjon Llapanjin. Me Melkan bëhen katër portierë në fakt dhe mbetet për t’u parë se çfarë vendimi do të marrë stafi teknik për të.

Kurse lojtari i dytë i ardhur dje në Korçë është një mesfushor nga Kosova, për të cilin nuk ka shumë informacion. Mbiemri i tij është Krasniqi dhe, nga sa mësohet, korçarëve u është sugjeruar nga ish-lojtari i Kombëtares së Shqipërisë, Altin Lala. Do të duhen disa ditë, që të shihet, nëse dy lojtarët në provë do të qëndrojnë apo jo, por gjasat janë që prova e tyre të zgjatë, sepse për momentin të gjithë janë të përqendruar te ndeshja me Dinamon e Zagrebit, që luhet ditën e enjte.  

Është bërë një punë e mirë nga federata e volejbollit për ndërtimin e një skuadre sa më cilësore. Grumbulluam një numër të madh lojtarësh, prej nga përzgjodhëm grupin final. Puna u organizua mirë dhe rezultati ishte premtues, pas ndeshjeve të para në Shkup. Megjithatë, ishte vetëm pjesa e parë, sepse këtë fundjavë kemi tre ndeshjet vendimtare në Tiranë, te Parku Olimpik.

SUEDIA – “Suedia është një rival cilësor, nuk e them për justifikim nëse na mund. Atë ndeshje e fituam më shumë me zemër, lojtarët dhanë gjithçka në fushën e lojës. E nisëm keq, disa gjëra nuk na ecën si e prisnim, por shpirti i vendosur në fushë solli përmbysjen.

MAQEDONIA – “Humbja ndaj Maqedonisë? Kishim përballë ekipin më kompakt të turneut, ka lojtarë cilësorë, që luajnë bashkë prej vitesh. Keqardhja është që ndoshta i respektuam më shumë sesa duhet, mund të kishim fituar ndonjë set, edhe pse kundërshtari ishte superior.

AZERBAJXHANI – “Reaguam mirë, duke fituar ndeshjen kundër Azerbajxhanit, që në fakt ishte favorit. Skuadra e kuptoi që kishte një shans të artë për të shpresuar te kualifikimi dhe e trajtoi si finale atë takim.

SYNIMET – “Skuadra është e re, edhe pse kemi disa lojtarë me përvojë si Xhelati, Husaj, Shurdhi e ndonjë tjetër. Kemi edhe disa djem të rinj, që janë debutues në këto nivele, ndaj nuk ishim të sigurt se sa mund të arrinim. Ende nuk jam i sigurt sa larg mund të shkojë kjo skuadër. Gjithsesi, jam shumë i kënaqur deri tani, sepse fituam dy ndeshje në Maqedoni me ndihmën e gjithë skuadrës, diçka mjaft e bukur, ndaj jam optimist. Njerëzit po na japin një shtysë të jashtëzakonshme, i lutem zotit që të marrim fitore, çka do të ishin pozitive për opinionin, popullin dhe për sportin e volejbollit, sepse njerëzit duhet të kuptojnë që në Shqipëri nuk luhet vetëm futboll. Volejbolli është një sport me traditë në Shqipëri dhe po punohet shumë për ta ringritur. Duhet shumë punë, por edhe para. Federata na ka krijuar kushtet më të mira të mundshme, jam i kënaqur, sepse po bëhet maksimumi i mundshëm për volejbollin e meshkujve dhe të femrave. Unë e di mirë sa e vështirë është të organizosh turne të tillë, me 4 ekipe, ndaj është një eksperiencë pozitive dhe federata meriton lëvdata.

THIRRJA – “Luajmë nga e premtja deri të dielën, është një kompeticion shumë i rëndësishëm dhe uroj që të kemi sa më shumë tifozë në mbështetje. Njerëzit duhet të kuptojnë që volejbolli është një sport i ndërlikuar, humbja dhe fitorja ndahen nga pak pikë, ndaj duhet një atmosferë e nxehtë dhe nuk duhet entuziazëm vetëm kur fitohet. Skuadra duhet të japë gjithçka dhe të transmetojë entuziazëm, ndërsa spektatori do të na e kthejë mbrapsht këtë energji”.