Kryesimin në Grupin A e ka arritur Tërbuni i Pukës, i cili me 25 pikë ka lënë pas dy skuadra me nga 23 pikë, Gramshin dhe Luzi 2008. Në vallen e kreut duken edhe Sopoti, Partizani B dhe Spartaku, edhe pse diferenca është vetëm 4 pikë. Nëse Kevitani renditet i fundit pas tërheqies nga gara, Internacionali me 4 pikë e Tirana B me 1 pikë nuk po e justifikojnë pjesëmarrjen, ndoshta për tu përmirësuar në gjysmën tjetër të sezonit.

Shkumbini në Grupin B është në krye me 32 pikë, por i janë vënë në ndjekje Devolli me Maliqin me nga 31 pikë, tregues ky që gjysmën tjetër të sezonit do ta bëjë edhe më interesante me këtë treshe. Albpetroli e Këlcyra me nga 25 pikë renditen në vendet 4 dhe 5, në pritje për ti dhënë më shumë bukuri e rivalitet garës për kreun e këtij grupi. Përmeti, Gramozi e Naftëtari, me situatën në fundin e renditjes janë larg historisë së tyre, jo vetëm në këtë kategori.

Deri më 17 shkurt 2019, të gjitha skuadrat e kanë një hapësirë dy mujore për tu korrigjuar, secila në interes të synimeve të sezonit.

Por ndryshe ndodh me tifozerinë e skuadrave shqiptare, si në Kategorinë Superiore ashtu edhe në kategoritë e tjera, ku të paktën në dhjetëvjeçarin e fundit, dënimi i tifozerive në skuadra të ndryshme në futbollin shqiptar është kthyer në një normalitet, duke i boshatisur impiantet e fushat sportive javë pas jave. Në këndvështrimin e atmosferës që krijon “lojtari i 12-të”, kjo duket shumë e rëndë për futbollin tonë, njëherësh edhe në aspektin ekonomik. Por duke ju referuar drejtësisë sportive, kjo tifozeri duket se del e zbuluar pasi ka nevojë së pari për kulturë, ka nevojë të ndajë nga psikologjia e saj futbollin e luajtur me sportin e boksit!

Të gjithë shohin tifozë në mbarë botën sportive, madje janë parë edhe skena dhune, veprime të rënda deri në humbje jete, apo edhe nacionalistë që stadiumet i kanë kthyer në mitingje politike. Por këto nuk duhet të kenë lidhje me kulturën shqiptare, dhe aq më shumë me kulturën tonë sportive. Importimi i tyre ka sjellë ndëshkime, madje edhe të rënda. Dakord, por ndëshkimi i parë i shkon futbollit, i shkon atmosferës së tij dhe financave. Të ndalemi te sfida e ditës së premte 14 dhjetor 2018, Partizani-Kukësi. Do të luajnë në “Selman Stërmasi” dy skuadra të mëdha të futbollit tonë me 16 tituj kampionë në historinë e tyre.

Për javën e 17-të do të luajnë vendi i parë me vendin e dytë të Superiores, por pa tifozë të pranishëm, sepse ata janë të dënuar të mos jenë në stadium, dhe shkallët e tribunat e “Selman Stërmasit” do ti qortojnë në këtë ndeshje. Sa vlerë ka sfida pa ata? Pa harruar edhe Besën e Shkumbinin, të cilat këtë fundvit e mbyllin me stadiume të boshatisura. Drejtësia dhe tifozeria janë vënë realisht ballë për ballë, por nuk duhet kuptuar se mes tyre ka të fituar. Në këto raste ka vetëm një të humbur, dhe ai është Futbolli!

AGRON KAJA

Duke ju referuar kryesisht renditjes në Grupin A, me fitoren ndaj Dinamos, Vllaznia duhet të fillojë nga llogaritë për Superioren, sepse është e shkëputur 6 pikë nga vendi i dytë. Ndërsa gjashtë skuadra të tjera kanë hyrë në ethet e “copëtimit” të renditjes për fazën e tretë, e cila ua përgjysmon pikët. Në grupin e dytë, Vora sikur e ka prerë biletën e rënies në Kategorinë e Dytë, dhe këtu më të rrezikuar janë Shënkolli, Iliria e Burreli.

Në Grupin B, renditja duket shumë e “kërcënuar”, si në krye ashtu dhe në 5 vendet e para. Bylisi e Besa duken më të afërt për të qenë koka e grupit në fazën e dytë, por këtu kanë edhe zgjimin e Lushnjes, si dhe qëndrueshmërinë e Pogradecit dhe të Egnatias. Ndryshe, skuadrat që kanë luajtur në Superiore, Apolonia, Tomori dhe Elbasani, po e bëjnë edhe më të vështirë garën se cila do të “godasë” më fort Turbinën, realisht e fundit në këtë grup.

Në javën e 13-të, veç Vllaznisë që pret në fushën e saj Besëlidhjen, kalendari favorizon skuadrat me renditje më të dobët në të dy grupet, ndërsa Bylis-Besa do të jetë sfida e kreut në këtë grup.