Dy futbollistët janë shokë të ngushtë prej vitesh dhe në prag të kësaj përballjeje kanë hedhur disa ngacmime me anë të komenteve në “Instagram”. Gjithçka ka filluar me një foto të postuar nga Manaj, që shoqërohej me mbishkrimin në gjuhën spanjolle: “Rikthehem me gëzim (alegria)”.

Bare “thumbon” i pari duke shkruar: “Mbaje alegrin deri të dielën vllai”, nuk vonon përgjigja  e Manajt, i cili i bindur se skuadra e tij do triumfojë, shkruan: “Vlla ‘Play off’ do e shihni në televizor ju”.

Në minutën e 29-të të takimit futbollisti shqiptar ngre këmbën në nivel me fytyrën e një prej lojtarëve të ekipit kundërshtar. Arbitri nuk hezitoi ti tregonte kartonin e kuq, pavarësisht lutjeve të Bares, i cili i thoshte se nuk kishte arritur ta shikonte lojtarin në momentin që ngriti këmbën.

Gjatë momentit të daljes nga fusha 21-vjeçari nuk arriti të përmbante dot lotët.

Bare e ka treguar edhe më parë: “Prindërit më kanë thënë, se nëse dua diçka më të mirë, duhet të iki nga Shqipëria. Mesfushori u zhvendos në Greqi dhe ka edhe një pasaportë të këtij shteti. Sigurisht periudha kur jetonte atje pa prindërit ka qenë e vështirë.

Un albanés en Málaga. La historia de Keidi Bare. #SúperSegunda pic.twitter.com/PchNvCCseF

— Fútbol en Movistar Plus+ (@MovistarFutbol) April 2, 2019

“Qaja çdo ditë, isha ende fëmijë dhe nuk kisha familjen pranë. Ishte shumë e vështirë. Nuk dija gjuhën, asgjë, vuaja shumë. Bëra gjithçka për futbollin dhe prindërit e mi sakrifikuan për një jetë më të mirë”, tregon Bare, i cili u rikthye në Shqipëri dhe luajti për Apoloninë e qytetit të tij. Vetëm tre ndeshje me bardhejeshilët, por mos të harrojmë se ka debutuar vetëm 16 vjeç në kampionat.

Bare ka përjetuar një ëndërr me kalimin në Spanjë, ku u bë pjesë e Atletikos së Madridit. Fernando Torres ishte një idhull për mesfushorin, që zbulon detaje interesante. “Idhulli im kur isha i vogël ka qene Fernando Torres. Madje kisha edhe një profil në ‘Facebook’ me emrin e tij. Shikoni si ndryshon jeta, pak vite më vonë isha në të njëjtën dhomë zhveshjeje me të”, shprehet mesfushori.

Edhe në Spanjë ka pasur vështirësitë e veta. Pezullimi prej 9 ndeshjesh pas një takimi me Atletikon B, e ka bërë të ndihet keq Baren: “Familja ime u shtang, sepse unë nuk jam i tillë. Ishin muajt më të këqij të jetës sime. Jam penduar dhe i kam kërkuar falje arbitrit. Nuk do ta bëj kurrë më diçka të tillë”.

Mesfushori flet edhe për Diego Simeonen: “Më ka mbështetur gjithnjë, më ka dhënë besim”. Gjatë karrierës së tij, Bare ka pasur krahun e tij të djathtë Artanin, babain e tij. Edhe ai ka luajtur vetë futboll, duke mbajtur veshur fanellën e Apolonisë. “Isha krenar kur shihja babain tim që më ndiqte kudo, në stërvitje e ndeshje. Të gjithë më thonë që ka qenë një futbollist i zoti, që shënonte gola, por i them që është gënjeshtër (qesh). Tani dua të kem sukses jo thjesht për vete, por edhe për prindërit e mi”, përfundon Bare.

Këta tre të fundit kanë dalë sot në stërvitje, por më vonë se pjesa tjetër e ekipit. Ndërkohë, nisur nga gjendja e krijuar, Panuçi ka vendosur të ftojë edhe tre lojtarë të tjerë raporton Superport. Njëri luan në prapavijë dhe ai është Kastriot Dermaku.

Gjithashtu listës i janë shtuar mesfushorët Keidi Bare dhe Ylber Ramadani. Kështu grupi i kombëtares bëhet më i plotë. Më parë është zëvendësuar edhe Thomas Strakosha dhe në vend të tij është ftuar Gentian Selmani i Laçit.

Shqetësimi i vetëm për momentin është Bekim Balaj. Shkodrani ka pasur një problem muskulor dhe besohet se do të jetë gati për ndeshjen e së premtes me Turqinë. Sigurisht do të jetë nën vëzhgimin e mjekëve dhe do të zhvillojë terapi intensive.

“Që i vogël e kam pasur të qartë që doja të arrija larg në futboll. Shpresoj të ndodhë. Them se jam duke bërë mirë dhe uroj të vazhdoj kështu”, thotë Bare në një rrëfim të dhënë për “Canal Sur Radio”. Ai u zbulon spanjollëve shumë gjëra rreth vendit tonë dhe jetës së tij.

“Shqipëria është një vend i vogël, ka pak lojtarë që luajnë jashtë vendit. Jam larguar që në moshën 11-vjeçare, i vetëm. Familja ime për katër vite qëndroi në Shqipëri. Më pas u ktheva, për të ardhur në Spanjë, ku jam prej gjashtë vitesh”, tregon mesfushori, i cili këtë verë la Atletikon e Madridit dhe iu bashkua Malagës.

“Në familjen time më kanë edukuar në këtë mënyrë, që për të pasur një jetë më të mirë duhet të ikja jashtë. Kjo më ka bërë mirë, jam bërë më i pjekur. Gjithsesi është e vështirë, pasi je larg familjes. Kjo të bën më të matur dhe e sheh jetën ndryshe. E kujtoj shumë mirë. Kur ika nga shtëpia derdha lot. Kjo është jeta, futbolli është sakrificë”, shprehet Bare.

Fieraku vijon rrëfimin e tij: “Gjithmonë luaja në rrugë. Kështu një trajneri më zbuloi dhe i tha babait tim të më çonte në ekipin e tij. Më pas kam shkuar në Greqi, te Panathinaikos. Atje nuk mund të luaja, ishte çështje dokumentacioni”.

Transferimi në Spanjë i plotësoi edhe një ëndërr Bares: “Nuk e dija se do të shkoja tek Atletiko Madrid. më thirrën papritmas për të bërë një provë dhe shkova. Kam pasur mundësinë të takoja idhullin tim, Fernando Torres. Ishte si një ëndërr nga e cila nuk doja të zgjohesha. Tek Atletiko u sollën shumë mirë me mua”.

Në fund ai thekson se askush nuk e largoi nga Atletiko, por dëshironte të luante dhe të tregonte sa vlente. “Vendosa të vij te Malaga. Nuk më tha njeri të ikja nga Atletiko, kisha edhe një vit kontratë. Por në futboll nuk duhet të kënaqesh me pak, gjithçka është sakrificë. Jam në ekipin e parë prej trajnerit dhe të gjithë dëshirojmë të shkojmë shumë larg. Babai im gjithmonë më thotë se duhet të punoj për të ecur përpara”, përfundon Bare, i cili ka mbajtur shiritin e kapitenit te Shqipëria U21 dhe tashmë pret që të ftohet edhe në kombëtaren e madhe dhe të kthehet në një lojtar të rëndësishëm për të ardhmen.

Kartoni i parë erdhi në minutën e 42-të. Gjyqtari i takimit e ndëshkoi me të verdhë Baren, pasi futbollisti shqiptar lëvizi topin gjatë një faulli të dhënë për skuadrën kundërshtare.

Kartoni i dytë u dha në minutën e 58-të. Bare nuk u tregua i kujdesshëm gjatë dueli ajror duke hapur bërrylin. Lojtari i Las Palmas e bëri pak “teatër” pas kontaktit duke u shtrirë përtokë dhe gjyqtari kryesor Daniel Okon  nuk hezitoi t’i tregonte të kuqen 21-vjeçarit.

Fatkeqësisht skuadra e fierake mori vetëm një pikë, pasi miqtë arritën të barazonin në minutat shtesë. Bare është përzgjedhur lojtari i ndeshjes dhe për faqen zyrtare të klubit ka dhënë një prononcim të shkurtër në lidhje me ndeshjen dhe formën e tij sportive.

“Na vjen keq për ndeshjen. E kishim çdo gjë të qartë dhe nën kontroll, por ata na barazuan në fund. Gjithsesi, kështu është futbolli. Shpresoj që ekipi të vazhdojë kështu. Në futboll ndodh gjithçka dhe na vjen keq që pësuam një gol të tillë”, shprehet Bare.

Në lidhje objektivat dhe aspektin personal, mesfushori shtoi: “Siç kam thënë gjithmonë, duhet të shohim ndeshje pas ndeshje. Nëse fitojmë javën e ardhshme, rezultati i ndeshjes së mbrëmshme do të harrohet. Fillimisht duhet të stërvitemi mirë, pastaj të shohim ndeshjen. Unë punoj për ekipin, pasi dua që ekipi im të fitojë dhe dua që shokët e mi të skuadrës të ndihen mirë në fushë. Ata, gjithashtu më ndihmojnë shumë”.

https://www.facebook.com/MalagaCF/videos/333299240859993/

Bare luajti për 90 minuta në fitoren 2 – 1 ndaj Lugos. Skuadra e mesfushorit të kombëtares shqiptare u gjend në disavantazh, por në fund arriti të merrte tre pikët që e çojnë në krye të tabelës së Segunda Divizion, dy pikë larg ndjekësve të Granadës.

Ndërkohë, duket se 21-vjeçari po fiton dhe simpatinë e tifozëve që shkruan elozhe të shumta për paraqitjen e shqiptarit në rrjetet sociale. Gjithsesi, një kritikë për lojtarin mund të jetë raporti shumë i afërt me kartonët e verdhë, që nuk e shmangu dot as në takimin e sotëm.

“U aktivizova 90 minuta. Sigurisht dua më të mirën për veten time, por vendimi gjithmonë i takon trajnerit. Rikthim te Atletiko? Ndoshta ndonjë ditë mund të rikthehem te Atletiko Madrid, me punë arrihet çdo gjë).

“RIVALI” REI MANAJ – “ Jam i lumtur që Rei (Manaj) po bën ndeshje të mira me ekipin e tij. Besoj se Malaga do të jetë shumë shpejt në Primera Divizon, por shpresoj që këtë ta arrij dhe skuadra e Manajt (Albasete)”.
“Është krenari shumë e madhe për të luajtur për kombin tënd. Grumbullimi i kombëtares është në muajin mars dhe ka kohë. Për momentin nuk kam pasur ndonjë kontakt me trajnerin Kristian Panuçi”, tha Bare.

KALIMI TEK ATLETIKO – Gjithçka ka nisur nga Gjeorgjia në vitin 2013. Bare u testua në Tbilisi dhe bindi: “Po, u stërvita katër ditë në “El Cerro del Espino”, më pas kalova një provë, ku luajta për Atletikon. Gjërat shkuan shumë mirë dhe u cilësova si mesfushori më i mirë i turneut”.

Ndihmën më të madhe ia ka dhënë Xhemal Mustedanagiç: “Në ekipet kombëtare të moshave kisha një trajner kroat, Mustedanagiç, i cili më ndihmoi shumë dhe më rekomandoi që të flisja me menaxherin për të shkuar atje. I jam shumë mirënjohës”.

Lidhja me vajzën e Muno Burges është komentuar shumë në Spanjë, pasi ai është zëvendëstrajneri i Atletikos. Gjithsesi për Barën asgjë nuk i është dhuruar. “Erdha te Atletiko me këmbët e mia dhe golin kundër Liverpulit e shënova unë, jo Mono Burgos”, shton fieraku.

PEZULLI DHE LARGIMI – Vjet Bare u pezullua për një periudhë të gjatë dhe normalisht ai dënim me 9 ndeshje e ka bërë të reflektojë. “E vërteta është, që për shkak të kësaj kalova shumë kohë të këqija. Padyshim ishin momentet më të këqija të jetës time. Nuk ndjehesha mirë duke u stërvitur dhe as me veten. Nuk e kam të zakonshme të bëj gjëra të tilla dhe u çudita edhe me veten. Vazhdoj të pendohem për atë që kam bërë”.

“Kishte të bënte incident me largimin? Jo, unë po kërkoja diçka të re. Doja një mundësi për të provuar nëse unë vërtet vlej ose jo për të bërë këtë gjë. Prandaj doja të largohesha nga aty”, shprehet Bare, i cili pyetet edhe nëse do të donte të luante në La Liga.  “Sigurisht. Kujt nuk do t’i pëlqente? Me punë arrihet gjithçka. Kur erdha unë, asnjë shqiptar nuk ishte. Më pas erdhi edhe Sadiku te Levante, por nuk vazhdon më aty”.

IDHUJT DHE GËZIMET NË FUTBOLL – Bare, ashtu si çdo i ri, ka shembujt dhe idhujt e tij. Ka pasur mundësinë t’i shohë edhe në stadium. “Kam pasur shumë idhuj, por më pëlqejnë shumë Iniesta dhe Modriç”, shprehet mesfushori.

Mes të tjerave, në intervistën e dhënë për “Diario Sur”, ai zbulon edhe momentet më të lumtura në futboll: “Kur arrita të debutoja me Atletikon, në Kupë, kundër Las Palmas, në atë kohë isha 19 vjeç. Gjithashtu, goli në finalen e Audi Cup përballë Liverpulit, si dhe debutimi si titullar me Malagan pak ditë më parë”.

E sezoni me ekipin e parë të Malagas ka filluar për shqiptarin 21-vjeçar, i cili sot ka luajtur 90 minuta për ekipin spanjoll. Trajneri Nunez i besoi futbollistit kuqezi edhe pasi ky i fundi i ndëshkua me të verdhë në minutën e 58’, duke mos e zëvendësuar.

Bare bëri një paraqitje të mirë dhe aventura e tij te Malaga filloi, skuadër me të cilën pritet ta shohim më shpesh në formacion.

“Ndjesia është e veçantë, por unë dua të fitoj ndeshje. Të futemi të gjithë me një objektiv, e lëmë pjesën që kam luajtur dhe kam shokë aty”, u shpreh Bare, i cili nuk bën polemika për ftesën e munguar nga kombëtarja A.

“E vendos trajneri, unë jam i gatshëm gjithmonë. Shpresoj që në një të ardhme të jem atje”, shtoi mesfushori i Malagës, i cili më pas bëri edhe një analizë të kualifikueseve. “Si ekip më vjen keq, pasi kemi qenë ekip dominues në shumë ndeshje. Më vjen keq për pozicionin. Mund të jepnim më shumë dhe të arrinim qëllime më të mëdha. Fati bën pjesën e vet, po nuk pate është e vështirë. Të gjithë thonë puna, puna. Por duhet edhe fat. Na ka munguar goli, na ka munguar faza sulmuese. Kemi pasur raste dhe nuk i kemi shfrytëzuar”.

Bare është kapiteni, por kjo nuk ia shton barrën. “Nuk ekziston fjala presion për mua. Nuk kam asnjëherë. Duhet të futemi me mentalitetin për të fituar, edhe pse kemi lojtarë të rinj. Ata duan të bëjnë më të mirën dhe shpresoj të fitojmë”.

Kalimi nga Atletiko Madrid te Malaga dhe ndryshimi mes klubeve, ishte gjithashtu temë diskutimi në konferencën e sotme”. “Në futboll nuk shkon gjithçka vaj. Ka ulje dhe ngritje. I zoti është ai që ngrihet. Shpresoj të arrij synimin tim për të luajtur në Malaga dhe të kap kombëtaren. Atletiko është Atletiko, ka shumë lojtarë të mirë. Grizman është kampion bote, Lukas Hernandez gjithashtu. Një lojtar duhet të ulë disa shkalle për t’u ngjitur. Duhet të stërvitesh shumë për të fituar një vend. Me kalimin e kohës do e kap një vend te Malaga”.