Danezi përjetoi një Botëror shumë të mirë me Danimarkën e tij, duke u ndalur nga finalistët e Kroacisë pas goditjeve të penalltisë. Ndryshon situata në klubin e dhelprave. Vdekja e Vichai Srivaddhanaprabha, presidentit të Leisterit, me datë 27 tetor të këtij viti trishtoi gjithë botën e futbollit, sidomos portierin.

Shmajkëll ishte shumë i lidhur me kreun tajlandez të klubit, madje ishte ndër të parët që u ballafaqua me tragjedinë e ndodhur, si pasojë e rrëzimit të helikopterit, vetëm pak metra larg stadiumit “King Power”. Danezi u turr për t’i dhënë një ndihmë të aksidentuarve, duke ndihmuar dhe ekipet e shpëtimit.

Në një prononcim për “The Mirror”, 32-vjeçari tregon se po pret me padurim fundin e këtij viti. Nuk është gjithçka për t’u hedhur në kosh, por Shmajkëll kërkon ta harrojë këtë vit. Gjë që nuk mund të bëjë me ëndrrën e ish-presidentit të ndjerë dhe për të cilën ai dhe shokët e tij do të bëjnë të pamundurën për ta kthyer në realitet.

“Ka qenë një vit i çuditshëm, i shkëlqyer nga disa pikëpamje dhe i tmerrshëm në disa të tjera. Në një farë mënyre, mezi po pres që 2018 të mbarojë dhe të vazhdoj përpara. Do ta shikoj gjithmonë këtë vit me ndjenja shumë të përziera. Një nga ëndrrat e presidentit tonë ishte fitimi i një kupe kombëtare dhe ne do e tentojmë diçka të tillë. Do të më pëlqente të avanconim në kupë dhe të shohim se deri ku mund të arrijmë. Motivimi për të përfaqësuar Leisterin dhe familjen e Kun Viçait është shumë i fortë.”

Gazetarët kanë pyetur numrin një të “dhelprave” në lidhje me veprimin e  portierit danez, por ky i fundit ka preferuar që të flasë në përgjithësi, duke mos u ndalur te detajet. “Nuk dua që të jap shumë detaje. Shmajkëll po kalon një moment shumë të vështirë, për të mos thënë të tmerrshëm. Si ai dhe të gjithë lojtarët e tjerë po e përtojnë shumë këtë ngjarje që i ka ndodhur presidentit tonë. Jemi mjaft të mërzitur nga kjo ngjarje. Kjo situatë na ka bërë që të kalojmë një javë shumë të trishtuar.

“Nuk e kemi pasur mendjen që të luajmë futboll tani, por ne do të luajmë për nder të njeriu tonë që bëri shumë për këtë klub, duke nisur që nga ndeshja e radhës dhe në vazhdim. Nuk ka shumë rëndësi rezultati, por dëshira jonë, ne duhet të bëjmë më të mirën në fushën e blertë. Duhet të nderojmë presidentin tonë dhe kjo është gjëja më e rëndësishme për ne. Ne duhet të luajmë për të dhe për familjen e tij, djalin e tij “Topi”, por e them sërish se jemi të dëshpëruar në maksimum. Është një moment shumë i vështirë”.

Një sukses i paimagjinueshëm që i emocionoi të gjithë. Portieri danez ka shkruar një letër prekëse në rrjetet sociale, kushtuar presidentit dhe heroit të tij. 31-vjeçari nuk e beson dot ngjarjen e ndodhur, ndërsa dhimbja është akoma e madhe dhe e gjallë. Vlerësim, dashuri dhe krenari për Srivaddhanaprabha, i cili investoi te klubi i “dhelprave”, dhe realizoi ëndrrat e gardianit të portës.

Letra e plotë e Shmajkëll

Presidenti im i dashur

Nuk e besoj dot këtë që ndodhi. Jam totalisht i shkatërruar dhe zemërthyer. Thjeshtë nuk e besoj dot atë që ndodhi mbrëmjen e kaluar. Nuk më duket reale. Është e vështirë ta shprehësh me fjalë rëndësinë që kishe për ekipin e futbollit dhe qytetin e Leisterit. Të gjithë i dimë investimet që keni bërë në ekipin e futbollit bashkë me familjen tuaj. Por, ka dhe diçka më tepër. Ti u kujdese aq shumë jo vetëm për klubin, por dhe gjithë komunitetin. Kontributi yt i pafund për spitalet e Leisterit dhe bamirësitë e bëra nuk do të harrohen kurrë. Ti shkove mbi dhe përtej gjithçkaje në çdo aspekt. Kurrë nuk kam takuar një person si ti. Punëtor i madh, i dedikuar, pasionant, i këndshëm dhe ekstremisht bujar. Ti e gjeje kohën për çdokënd dhe largimi yt preku çdokënd. Nuk kishte rëndësi kush ishte, ti e gjeje kohën për të gjithë. Të kam admiruar gjithmonë si lider, si baba dhe si burrë. Ti e ndryshove futbollin. Përgjithmonë! I dhe shpresë gjithkujt që e pamundura është e mundur, jo vetëm fansave tonë, por të gjithë fansave të çdo sporti nëpër botë. Pak njerëz e kanë bërë këtë gjë. Kur nënshkruam bashkë në vitin 2011, më the se do të luanim në Champions Ligë brenda gjashtë vitesh dhe do të arrinim suksese të mëdha. Më frymëzove dhe unë të besova. Më bërë të ndihem sikur asgjë nuk është e pamundur. Pa ty dhe familjen tënde, e gjitha kjo, çdo gjë që bëmë dhe arritëm bashkë nuk do të ndodhte kurrë. Më bërë të përjetoj eksperienca, që ndodhin vetëm në fantazi. Më pak fjalë, mi bërë ëndrrat realitet.