I ftuar në emisionin “Real Story” të gazetarit Sokol Balla në Vizion Plus, Veliaj ka deklaruar:  “Nuk mund t’i themi privatit, ‘shiko, ma bëj 30 milionë euro teatër, të jetë edhe nga dizajneri më i mirë në botë dhe do ta bësh këtë për frymën e shenjtë”. Jo, atij do i thuhet: “te pjesa jote private do të lëmë të ndërtosh, siç bëmë me stadiumin”.

Qyteti fitoi një stadium, qyteti fitoi një teatër. Do t’ua them troç? Të njëjtën gjë do bëj edhe me stadiumin ‘Dinamo’ (Selman Stërmasi) dhe me pallatin e sportit. Janë ku thërret kiameti. Tani që po bëhet ‘Arena Kombëtare’, është një moment për të thënë që edhe stadiumit ‘Dinamo’ le t’i vëmë hapësira komerciale. Pra le ta bëjmë pjesën e vizitueshme.

Sot aty është vetëm një restorant dhe një gomisteri. Ndoshta atë e bëjmë pa kullë. Pjesët nën ulëset komercializohen dhe bëhen dyqane, fitness, restorante, hoteleri. E gjithë zona aty merr një tjetër zhvillim. Kullë aty? Më mirë kulle se gomisteri. Aty do punojnë edhe 300 vetë, siç ndodh edhe në vende të tjera”.

Në teori gjithçka e qartë, ashtu si marrëveshja që u bë në dhjetor 2014, kur Refik Halili mori shumicën e aksioneve dhe u ra dakord që të ndante me bashkinë borxhin kolosal prej 2.6 miliardë lekësh (të vjetra). Sipas marrëveshjes, bashkia Tiranë duhej të shlyente 840 milionë lekë, nga të cilat ka shlyer vetëm 400 milionë.

Refik Halili, i vendosur nën presionin e gjyqeve në FIFA, apo gjyqeve në Shqipëri, ka shlyer sa ka mundur, por jo vetëm që pret nga bashkia shlyerjen e borxhit 440 milionë lekë, por nuk ka marrë asnjë lek në 4 vitet e fundit për menaxhimin e klubit, edhe pse bashkisë i takon të kontribuojë në bazë të 34% të aksioneve që zotëron.

Prej 3 vitesh kryebashkiaku Erjon Veliaj jep vetëm premtime, herë publike e herë në mënyrë private, por deri tani 0 lek për klubin që e ka në pronësi. Bashkia Tiranë ndoshta mjaftohet me faktin se në dobi të klubit u vunë në përdorim asetet, nga stadiumi deri tek ambientet stërvitore, por marrëveshja nuk ka qenë e tillë dhe është e qartë që ekziston një ngërç i madh, që është shmangur vetëm nga butësia dhe durimi i Halilit, i cili kohët e fundit jo rastësisht i ka bërë thirrje bashkisë të shesë aksionet e saj, sepse dy pronarë realë, apo më shumë të tillë, janë më mirë se Halili dhe një bashki inekzistente.