Kontrata e Demirit me klubin 7 herë kampion të Sllovakisë është e vlefshme për tri sezonet e ardhshme. Në fjalët e para për faqen zyrtare të klubit, 24-vjeçari tha: “Agjenti im më foli për interesin e Zhilinës. Është një hap i mirë për karrierën time. E di çfarë ka arritur në të shkuarën ky klub, di gjithashtu që ky klub ka shërbyer si trampolinë për shumë futbollistë, shpresoj që të jem unë njeri prej tyre”.

Demiri ka qenë në të shkuarën pjesë e grumbullimeve të kombëtares së Shqipërisë, por pa mundur të aktivizohet. Mbrojtësi i majtë mbetet një opsion interesant për trajnerin Edi Reja.

Pikërisht këto dy skuadra u përballën sot me njëra-tjetrën dhe Aliti u vu përballë Binakut. Jo fizikisht, pasi Binaku nuk u preferua asnjë minutë nga trajneri i Norkopingut. Ndryshe nga mëngjarashi kuqezi, Aliti luajti 90 minuta, madje dhe asistoi golin e dytë të skuadrës së tij.

Ndeshja mes dy skuadrave u mbyll në barazim 2-2.

Legjionarët tjerë që kanë zbritur në fushën e lojës: Mbrojtësi Besir Demiri me Mariupolin luajti 90 minuta, ndërsa Kristi Qose fitoi përballë ish-ekipit të tij, Mihalovce.

Titullarë për skuadrat e tyre kanë luajtur edhe dy mbrojtësit kuqezi, Mërgim Mavraj dhe Ansi Agolli. Kapiteni i kombëtares bëri një ndeshje të mirë në mbrojtjen e Ingolshtadit, por nuk arriti të ndihmojë skuadrën e tij që të shmangë humbjen. St. Pauli e mposhti Ingolshtadin 1-0, me ekipin e Mavraj që vazhdon të jetë në zonën e ftohtë të renditjes.

Agolli për Karabakun bëri disi më mirë, pasi skuadra e tij arriti të marrë një pikë në transfertë Sabah Baku, ndeshje e vlefshme për kampionatin azerbajxhanas. Mëngjarashi kuqezi luajti 90 minuta në të majtë të mbrojtjes, duke ndihmuar shpeshherë skuadrën e tij në fazën sulmuese.

Duket qartë që Panuçi është ende në kërkim të një mbrojtësi stabël për krahun e majtë të kombëtares kuqezi. Alternativat nuk janë të pakta. Për momentin mund të thuhet se Egzon Binaku është favoriti në këtë rol.

Mbrojtësi i Malmos ka qenë titullar në dy ndeshjet e fundit zyrtare të kombëtares dhe me siguri do të vazhdoj të ketë besimin e trajnerit të kombëtares. I dyti në radhë është Ermir Lenjani, i cili ka lënë pas dëmtimet dhe është rikthyer titullar te Sioni në Zvicër. Një tjetër plus për këta lojtarë është dhe fakti që kanë luajtur shpesh në formacion me pesë mbrojtës, një modul loje ky që Panuçi e pranoi se po e shqyrton si një opsion në një intervistë të dhënë pak ditë më parë.

I treti në hierarki është Besir Demiri. Mbrojtësi nga Shkupi aktivizohet prej një viti e gjysmë në Ukrainë te Mariupol, ku e ka blinduar vendin e titullarit. Megjithatë, 24-vjeçari pret ende të debutojë me kombëtaren shqiptare ku ishte grumbulluar gjatë muajit të shtatorit.

Tre opsionet e fundit janë Naser Aliji, Lorenc Trashi dhe Gledi Mici. Aliji i dha fund një periudhe 6-mujore ku qëndroi pa ekip dhe është rikthyer titullar te Dinamo e Bukureshtit në Rumani. Trashi dhe Mici luajnë në kampionate më inferiore se katër lojtarët e lartpërmendur, por të dy kanë spikatur me skuadrat e tyre që tani janë kryesuese të kampioneve përkatëse.

Sipas sajtit ukrainas “football.ua”, lojtarët e Mariupolit janë të sigurt se mbrojtësi i krahut të majtë, nuk do të jetë më pjesë e skuadrës gjatë etapës së dytë të kampionatit ukrainas.

Aktualisht nuk janë bërë të ditura emrat e skuadrave që janë të interesuara për 24-vjeçarin, por është e sigurt që kemi të bëjmë me një hap më lart në karrierë. Demiri ka qenë pjesë të grumbulluarve të kombëtares shqiptare në muajin shtator, por në grumbullimin e mëpasshëm, mëngjarashi nuk u thirr më nga Panuçi, pasi ky i fundit i besoi dyshes Binaku-Lenjani.

EKSPERIENCA NË UKRAINË – “Infrastruktura në Ukrainë është shumë e mirë se në Maqedoni. Një futbollist i ka të gjitha të dhe kjo të ndihmon shumë. Te Mariupol synojmë renditjen në gjashtë vendet e para, pasi në Ukrainë kampionati ndahet me zona për fazën play-off. Më pas shpresojmë që të arrijmë të kualifikohemi për kupat europiane”.

E ARDHMJA – “Kontrata ime është deri në qershor. Agjentët e mi po shqyrtojnë ofertat e disa klubeve, këto do të bisedohen dhe me klubin e në ditët në vijim do të shikojmë se çfarë vendimi do të merret”.

POZICIONI – “E kam filluar karrierën si mesfushori, po tani po luaj vetëm si mbrojtës i majtë. Por, sado herë që të më kërkohet, jam i gatshëm të luaj në mesfushë ose dhe si sulmues krahu nëse trajnerët ma kërkojnë këtë gjë”

KAMPIONATI I MAQEDONISË – “Shkëndija është me meritë në vend të parë, duke parë organizimit dhe fondet që kanë. Mendoj se ata do të dominojnë për vite më radhë. Vardarin në vend të dytë po e mban vetëm tradita, duke parë grupin e lojtarëve që kanë dhe problemet e tyre. Shkupi mund dhe duhet të renditet shumë më lartë në tabelë. Akademinë Pandev mund ta cilësoj si surprizën e kampionatit, askush nuk e priste që ata të ndodheshin në këto pozita. Ekipet e tjera përveç Rabotniçkit i shikoj të barabarta. Do të ketë një luftë të ashpër për mbijetesë”, përfundoi mëngjarashi i kombëtares shqiptare”.

Rejnxhërsi arriti që të merrte një fitore me shumë vlerë në shifrat 1-2, por duhet thënë që skuadra e lojtarit nga Gjakova e mbylli takimin me 10 lojtarë. Me këtë sukses, skuadra e Stivën Xherard merr përkohësisht vendin e parë në klasifikim, por Sëlltik ka një ndeshje më pak.

Në Ukrainë, Besir Demiri ka zbritur në fushë në minutën e 80-të në barazimin që skuadra e tij, Mariupol arriti në transfertë me ekipin e Lviv. Skuadra e ish-lojtarit të Shkëndijës gjet forcat që të barazonte rezultatin dy herë, pasi vendasit i kishin ndëshkuar.

Ish-mbrojtësi i Maqedonisë, që pritet të veshë fanellën e kombëtares, është zëvendësuar që në minutën e 40-të në ndeshjen që Mariupol ka barazuar 2-2 në shtëpi me Lviv. Mbrojtësi i majtë ishte titullar dhe në minutën e gjashtë shkaktoi penallti, por që fatmirësisht nuk u kthye në gol nga miqtë. Gjithsesi Demiri doli nga loja në minutën e 40-të. Forma e dobët, apo ndonjë dëmtim, mbetet për t’u mësuar.
Në Kroaci nga minuta e parë me Inter Zapreshicc ishte mbrojtësi Herdi Prenga. Kundër Hajdukut të Splitit skuadra e mbrojtësit shqiptar kaloi dy herë në avantazh, por në fund ndeshja u mbyll 2-2 dhe Prenga mori një të verdhë në të 74’.

Fiorin Durmishaj gjithashtu nuk ka triumfuar sot. Sulmuesi i Panionios luajti 90 minuta me skuadrën e tij kundër OFI Kretë, por nuk mundi të shënojë dot. Durmishaj u zverdh në shtesën e pjesës së parë.

Bujar Rama

Elidon Demiraj nuk do të jetë më në drejtimin e skuadrës fierake. Këtë e ka bërë me dije vetë trajneri i Apolonisë gjatë një konference për shtyp. Demiraj ka dhënë dorëheqjen si trajnues, pasi nuk ka arritur akordin me drejtuesit e klubit, të cilët kanë qenë larg kërkesave të Demirajt, jo në treguesit financiarë, por në aspektin e formatimit të skuadrës dhe objektivave për sezonin e ardhshëm. Pavarësisht dorëheqjes, Demiraj i falënderon plot etikë profesionale të gjithë, duke deklaruar njëherësh se Apolonia është e do të mbetet gjithmonë pjesë e pandashme e tij.

– Demiraj, deklaroni se nuk do të jeni trajner i Apolonisë për sezonin e ardhshëm. Pse? Ju larguan apo u dorëhoqët?

– Jo, nuk më kanë larguar, kam dhënë dorëheqjen. Ka qenë një ndarje me mirëkuptim nga të dyja palët, pasi nuk u arrit në një emërues të përbashkët me drejtuesit e klubit.

– Diçka më konkrete në lidhje me shkaqet e largimit. Ku nuk u dakordësuat? Bëhet fjalë për akord financiar apo elemente të tjera?

– Së pari, po ju them që unë kurrë nuk i kam mëshuar anës financiare, kurrë nuk ka qenë ajo primare për mua, sepse Apolonia është pjesë shumë e rëndësishme imja: si fierak, si tifoz, si ish-futbollist dhe si trajner i saj. Çështja ka të bëjë tërësisht me skuadrën, me kërkesat e mia për përbërjen, formatin, karakterin dhe objektivat e Apolonisë. Ua kam bërë me dije drejtuesve të klubit se këtë sezon doja që të ndërtonim një ekip konkurrues, duke ruajtur grupin e krijuar gjatë sezonit që lamë pas, e duke ofruar lojtarë me cilësi, për të rritur konkurrencën brenda grupit, për të krijuar një skuadër pretendente e për të synuar fort rikthimin e Apolonisë në lartësinë e merituar të emrit të saj.

– Dhe cili ishte qëndrimi i drejtuesve të klubit? Nuk do të ruhet grupi apo nuk ju ofrojnë mundësinë e përforcimeve?

– Secila veç e veç e të dyja së bashku. Me sa kuptoj, do të ketë sërish largime te tjera nga skuadra dhe as që bëhet fjalë për pjesën tjetër, pra për prurje cilësore. Klubi, kam idenë se do të fokusohet tek të rinjtë, prurje nga Akademia jonë. Fakti që produkti i të rinjve tanë promovohen është pozitiv, por a mendohet për objektivat e Apolonisë? Sa u shërben atyre? Për çfarë objektivash? Në këto kushte e kisha të pamundur të vazhdoja drejtimin e skuadrës. Nuk mund të fillohet çdo vit nga gati niveli zero.

– A ka një peng Demiraj në atë që po lë pas?

– Më lejoni t’ju them se po largohem me zemër të thyer, jo me dëshirë. Arsyeja? Pikërisht pengu që thoni ju. Pengu i madh është puna e jashtëzakonshme njëvjeçare që kemi bërë, formimi i grupit nga një skuadër tërësisht e transformuar dhe thuajse e re në fillim të sezonit të kaluar. Këtë sezon mendonim ta përmirësonim dhe ta përforconim me disa elementë të tjerë cilësorë e kësisoj të bënim skuadrën e duhur për në Superiore. Por, gjithçka duket se do të zhbëhet e do të rinisë nga e para. Apolonia është një skuadër për të cilën jam përpjekur të jap më të mirën time, por edhe ajo më ka dhënë aq shumë. Më dhemb, por nuk mund të vazhdoja dot në këto kushte, besomëni, pasi klubi nuk është i prirur për të bërë investime për një ekip kompetitiv. Nuk e kam bërë largimin thjesht për ambiciet normale profesionale që një trajner ka për një skuadër të fortë dhe me synime elitare, por po aq dhe më shumë e kam bërë për emrin e Apolonisë, që duhet të gjejë e të ngjitet në identitetin e saj. Pavarësisht të gjithave, dua ta mbyll me një falënderim: për tifozët tanë të mrekullueshëm, që janë lojtari “12” dhe që gjithmonë kanë të drejtë; për të gjithë lojtarët, për mundin, përpjekjet, sakrificën dhe kontributin e tyre gjatë një sezoni aspak të lehtë; për stafin dhe bashkëpunëtorët e mi të përkushtuar: Theodhori Rama, Marko Mërtiri dhe Kosta Sera, si dhe për drejtuesit e klubit – për gjithë periudhën e bashkëpunimit. Unë jam aty, edhe pse nuk do të jem trajner i Apolonisë. Jam e do të jem në çdo ndeshje të skuadrës, fizikisht dhe me zemër e shpirt, aty në stadium, duke ndjekur me pasion e me emocione shumë më të ndjeshme se një tifoz i thjeshtë ecurinë e Apolonisë – skuadrës që s’kishte se si të mos bëhej pjesë e “lëkurës” sime. Së fundi, por jo të fundit nga rëndësia, falënderime dhe për ju mediat sportive, që keni përcjellë me profesionalizëm, korrektesë dhe frymën e duhur kritike çdo zhvillim të skuadrës.