“Tifozët tanë duam që ta mundim Juventusin, por ata ndihmohen përherë pasi janë padronët e Italisë. Të marrësh një kilogram me makarona dhe të gatuash vetëm 400 gramë spageti është diçka e pakuptimtë. Ne jemi të aftë të bëjmë mirë me shumë pak në dispozicion. Renditemi të dytët me 13 pikë diferencë me Interin, është sikur të jemi një Juventus i dytë”.

“Nuk mund të ketë krahasohemi, kemi resurse krejtësisht të ndryshme. Ata mund të arkëtojnë 5 milionë euro nëse shesin 35 mijë bileta, ndërsa ne arkëtojmë 2 milionë euro kur shesim 40 mijë bileta. E dyta, tifozët kërkojnë që unë të futem në borxhe për të marrë Mesin ose Ikardin, por nuk funksionon kështu. Napoli nuk gëzon një reputacion të mirë, nuk është e lehtë të bindësh lojtarët dhe familjet e tyre që vijnë këtu”, përfundoi De Laurentis.

“Oskarin do t’ia jepja Karlo Ançelotit. Ai erdhi në një territor shumë shumë kompleks e të ndërlikuar me një buzëqeshje dhe qetësi që ndikoi të të gjithë ne. Ai ishte i aftë të krijonte këtë atmosferë fantastike që ekziston tani. Ai pati aftësinë për të krijuar këtë grup”, u shpreh De Luarentis.

Që prej emërimit të Karlo Ançelotit në krye të Napolit gjatë verës së kaluar midis tij dhe presidentit De Laurentis është ndërtuar një raport që rrallë e shohim në klube të tjera. Pothuajse çdo javë njëri prej tyre lëshon një kompliment për tjetrin. Të shohin sa do të zgjasë kjo dashuri kaq e theksuar midis të dyve.

Në një intervistë për gazetën italiane “Il Mattino”, Sarri ka rrëfyer eksperiencën disi të çuditshme të shkarkimit të tij: “Isha duke darkuar me disa miqtë e mi në një restorant kur pashë në televizor prezantimin e Ançelotit. Ishte një eksperiencë që nuk ia uroj asnjë kolegu”.

Eksperienca në Angli ka nisur si mos më mirë për ish-bankierin. Katër fitore në katër ndeshjet e para e kanë çuar Çelsin në krye të tabelës, por mbetet për t’u marrë nëse skuadra e tij do ta ruajë ritmin e fillimit të sezonit.