President që në vitin 2002: “Po, ka qenë një punë e palodhshme e imja dhe e stafit tim. Kemi arritur suksese dhe objektiva historikë për ne. Tani jemi në një fazë të vështirë, të rikonfirmojmë sukseset që kemi arritur deri më tani.

Europiani Euro2016: “Padiskutim që ishte një arritje historike, për ne dhe për popullin shqiptar. Meritë absolute kanë lojtarët dhe trajneri Xhani De Biazi, pasi bënë një punë të shkëlqyer”.

Panuçi: “Një person shumë i mirë, por ende me mentalitetin që kishte si lojtar. Nuk ishte një eksperiencë e bukur, por duhet të pranojmë se të kushdo që do të ishte pasuesi i DE Biazit, do ta kishte të vështirë”.

Edi Reja: “Reja i jep shumë prioritet faktit që çdo rrezik duhet shamgnur. Karriera e tij flet vetë”, përfundoi Duka.

Trajneri i ri i skuadrës në pronësi  “de facto” të Kladio Lotitos do të jetë ish-trajneri i Italisë Xhanpiero Ventura. Trajneri 71-vjeçar së fundmi pati një përvojë jetëshkurtër te Kievo. Kontrata e Venturës me klubin nga jugu i Italisë është e vlefshme për një sezon.

?? Giampiero Ventura è il nuovo allenatore della Salernitana
Il tecnico ha firmato un contratto per l'attuale stagione sportiva con opzione.
Nel ringraziarlo per l’encomiabile lavoro svolto e la professionalità profusa la Società augura a Leonardo Menichini le migliori fortune. pic.twitter.com/MzJEnQkBoH

— US Salernitana 1919 (@OfficialUSS1919) June 30, 2019

Sezonin e kaluar Salernitana i shpëtoi rënies në Seria C falë triumfit në takimet e fazës “Play-Off”, ku eliminuan Venecian.

Salertinana, klubi në pronësi të Klaudio Lotitos militon në Serie B dhe është vënë në kërkim të një trajneri të ri. Sipas së përditshmes lokale “Cronache”, kryesia e klubit do mblidhet së shpejti për të përzgjedhur “timonierin” e ri të klubit.

Krahas De Biazit një tjetër emër që pëlqehet shumë është ai i Xhanpiero Venturës. Edhe pse 71 vjeç, ish-trajneri i Italisë nuk ka ndërmend të dalë në pension dhe është në pritje të ofertave.

Ky takim u analizua nga ish-trajneri i kombëtares shqiptare Xhani De Biazi gjatë një emisioni sportiv në vendin fqinj. Tekniku italian vuri gishtin te blerjet e verës, që sipas tij kanë rezultuar të gjitha të dështuara, me përjashtim të argjentinasit Korrea.

“Lacio humbi ndaj një Atalanta shumë të mirë, për këtë nuk ka dyshime. Në ndryshim nga viti i kaluar mungon kontributi i disa lojtarëve të rëndësishëm si Milinkoviç-Saviç dhe Imobile. Megjithatë, më duhet të shtoj se blerjet e verës, përjashto Korrean, nuk kanë rezultuar të duhurat për projektin e klubit”, tha De Biazi.

Sipas De Biazit, Alegrit mund të kritikohet vetëm për gjendjen fizike të skuadrës gjatë çerekfinales së Champions League, ndërsa në rang kombëtar ai ka arritur çdo gjë.

“Të kritikosh është diçka njerëzore, sidomos kur bëhet fjalë për një person kaq të suksesshëm sa Alegri, që në vitet e shkuara ka fituar pesë kampionate dhe katër kupa Italie. Nuk mund të kërkosh më shumë nga ai në nivel kombëtar”.

“Megjithatë, e vetmja gjë që mund të vihet në diskutim është gjendja fizike në të cilën ndodhej skuadra gjatë ndeshjeve me Ajaksin, pati shumë dëmtime dhe lojtarë që ishin në dilema deri pak çaste para takimit. Duglas Kosta dhe Kuadrado ishin dy mungesa shumë të rëndësishme sepse të dy ata janë lojtarë shumë të rrezikshëm në fazën sulmuese”, përfundoi De Biazi.

Paraardhësi i Panuçit, Xhani De Biazi ka bërë një punë shumë të mirë në kombëtaren tonë, madje ishte ai që ndërtoi skuadrën që arriti edhe në “Euro2016”, një sukses historik. De Biazi qëndroi 50 ndeshje në krye të Shqipërisë dhe ka një bilanc të kënaqshëm.

19 fitore, 11 barazime dhe 20 humbje: Një baraspeshë totale. Mos të harrojmë që De Biazi ka pasur shumë sfida të vështirë të cilat i ka fituar. 0-1 kundër Portugalisë, 0-3 kundër Izraelit, 1-0 kundër Francës dhe disa suksese të tjera. Me përqindje, De Biazi ka triumfuar në 38% të rasteve, një përqindje shumë më e mirë se ajo e Panuçit, i cili ka fituar vetëm 26.6% të ndeshjeve që ka drejtuar.

Panuçi në krye të Shqipërisë:

Ndeshje – 15
Fitore – 4
Barazime – 2
Humbje – 9
Përqindja e fitoreve – 26.6%

De Biazi në krye të Shqipërisë:

Ndeshje – 50
Fitore – 19
Barazime – 11
Humbje – 20
Përqindja e fitoreve – 38%

“Nëse Juventus do të arrijë të marrë Iskon, do të jetë një goditje e shkëlqyer. Ai ka kualitet, vazhdueshmëri dhe fizik. Gjithashtu s’duhet të harrojmë se është relativisht i ri dhe ka shumë vite përpara vetes”

“Duke luajtur prej disa vitesh në një ekip të nivelit të lartë si Real Madrid ka fituar një pjekuri dhe eksperiencë të shumtë”, tha De Biazi.

Ekipi më i përfolur ishte Palermo, që dëshironte me ngulm shërbimet e strategut italian. De Biasi u shpreh shumë i ngazëllyer me faktin që shumë skuadra e kërkojnë dhe për “Corriere Della Sport”, dha një intervistë të gjatë, ku foli për të ardhmen e tij, si dhe për lojtarët që do të dëshironte të drejtonte.

“Po pres të drejtoj një skuadër në Itali. Trajneri që më ka impresionuar më shumë është Korini. Ka bërë një punë fantastike të Breshia.

Shumë shpejt do të drejtoj një skuadër, por për momentin, po pres ofertën e duhur. Kam gati projektin dhe disa lojtarë që mund të marr për shuma të vogla.

Më pëlqen shumë Medran Del Rajo, është një lojtar fantastik dhe ndër më të mirët në Spanjë me skuadrën e Rajo Vahekanos. Nuk do të kushtonte shumë para dhe do të ishte i pari në listën time.

Xhorxh Pushkas është një lojtar tjetër që më ka impresionuar. Vetëm 22-vjeç, por një sulmues shumë i fortë dhe i saktë. Këto dy lojtarë po i ndjek prej kohësh dhe do të ishin lojtarët e duhur për projektin tim”,- u shpreh De Biasi.

Radio “Onda Cero” në Spanjë ka biseduar me ish-trajnerin kuqezi, i cili ka folur për ndeshjen e sotme: “Shqipëria do të luajë shumë e mbyllur në mbrojtje dhe do të kundërsulmojë. Spanja ka një ekip të jashtëzakonshëm, natyrisht që është favorite e madhe, e pamë edhe me Italinë sa lehtë fitoi, ndaj Shqipëria është e detyruar të mbrohet”.

Në lidhje me largimin nga Shqipëria: “Ika sepse mori fund ëndrra e kualifikimit për në Kupën e Botës”.

Ndërkohë, De Biazi ka ringjallur Alavesin: “Nuk e di a është rastësi apo fat që Alavesi fitoi ndeshjen e parë sezonale sapo erdha unë. Në një situatë si ajo e Alavesin duhet të’u japësh shumë besim lojtarëve, për t’i liruar nga presioni dhe frika”.

Sërish, De Biazi merr skuadër të vogël dhe në vështirësi: “Jam një person që dua t’i marr gjithçka çdo skuadre që kam në dispozicion dhe t’u nxjerr maksimumin lojtarëve të mi”.

Nuk ishte një fitore spektakli, ishte një betejë, ashtu si kërkonte De Biazi nga ekipi i tij, që kërkonte me çdo kusht pikë dhe mori jo një, por tre. Një kthesë e fuqishme, pas një starti sezonal mediokër.

Levante mbajti topin, krijoi lojë por jo raste, ndaj një rivali të vendosur shumë mirë në fushë dhe mjaft solid në prapavijë, që bllokoi shumë mirë sulmusit kundërshtarë dhe nuk e pësoi as nga gjuajtjet nga distanca të Enis Bardhit, i cili i shkoi pranë golit në një rast. Shënoi Munir, një lajm i shkëlqyer për Alavesin, sepse ka nevojë për golat e tij, por e gjithë skuadra ishte në lartësinë e duhur, duke u mbrojtur në mënyrë perfekte në fund, edhe me 3 qendërmbrojtës. Shumë minuta me tentativa nga Levante, por Alavesi jo vetëm që rezistoi mirë, por mbylli llogaritë në minutën e 80-të me Medran. Kthesa e madhe ka nisur.

FICHAJE | El #Alavés incorpora a Gianni De Biasi para el banquillo albiazul ?? https://t.co/Jod46Uhv1E ¡Bienvenido, míster! #GoazenGlorioso pic.twitter.com/dGHgiaTfen

— Deportivo Alavés (@Alaves) September 22, 2017

Alaves luan nesër kundër Realit të Madridit dhe De Biazi do të jetë i pranishëm në stadium por jo në stol, pasi drejtimin do ta marrë prej së hënës. Më parë De Biazi ka drejtuar edhe Levanten në Spanjë.

Lajmi u publikua dje nga mediat spanjolle, që e jepnin De Biazin shumë pranë klubit spanjoll, por sot De Biazi konfirmon për “Sport Ekspres” se ka firmosur: “Po, kemi pasur bisedime të gjata, por tani gjithçka është mbyllur, jam trajneri i ri i Alavesit”.

Pas 5 javëve të para, Alaves është i fundit në renditje, pa pikë dhe pa gola të shënuar, me 8 të pësuar dhe me Realin e Madridit përballë nesër pasdite, në Vitoria-Gasteiz. Mision i vështirë ai i De Biazit, i cili nesër do të jetë në tribunë, ndërsa do të debutojë pikërisht kundër Levantes, javën e ardhshme.

Anton Cicani

Si tifoz, jo më në stol… Për pesë vjet e ka ngrohur atë bankinë, ndërsa tani radhën e ka një tjetër bashkëkombës i tij, Kristian Panuçi, me shpresën që të paktën të arrijë sa gjysma e Xhani de Biazit, edhe pse s’do të jetë e lehtë. Pikërisht “Ganiu” do të mbërrijë sot në Rinas, ku edhe do të dorëzojë pasaportën shqiptare. Një tifoz më shumë në “Elbasan Arena”, një stadium i cili i ka dhënë shumë kënaqësi, por shpesh edhe e ka hidhëruar. Megjithatë, mes tifozëve kuqezi, do të ndihet mjaft mirë, edhe pse ndoshta do ta ketë të vështirë që të ruajë emocionet dhe sidomos të kujtohet shpesh se tashmë s’mund të japë udhëzime dhe të bërtasë…

Si jeni, mister?

Jam shumë mirë. Sapo jam kthyer nga Sardenja.

Gjatë kësaj periudhe keni pasur kontakte me skuadra? Pra, ka zhvillime sa i përket të ardhmes?

Kam pasur disa kontakte, si në qershor, ashtu edhe kohët e fundit, po për momentin po pres, pasi asgjë nuk është konkretizuar për momentin, pra s’ka pasur oferta zyrtare dhe që më kanë bindur. Deri tani kanë qenë gjëra jashtë Italisë, shumë larg madje.

Mund të na thoni vendet nga të cilat kanë ardhur këto oferta?

Nga Japonia dhe Kina, pra le të themi Azia e largët.

Çfarë do të bëni?

Do të pres. Fundja, nuk kam pse të nxitohem.

Do të vini të ndiqni debutimin e Panuçit në stolin e Shqipërisë, pra kundër Lihtenshtejnit në “Elbasan Arena”?

Sigurisht që po. E kam detyrim. Do të shoqëroj kështu daljen e parë të Kristianit (Panuçi), të cilit i uroj shumë shumë fat. Dhe, sidomos sepse Shqipëria është atdheu im i dytë. Për mua është bukur të kthehem në një vend ku kam qenë mirë. Madje, dje (pardje) isha në Modena, ku u ftova nga presidenti i rajonit Emilia Romanja. Aty ku kam arritur të bëj për vete tifozët dhe ambientin, që më priti ngrohtë. Ishte një festë dhe është bukur të kthehesh aty ku ke qenë mirë dhe ku ke bërë gjëra të mëdha sa i përket punës.

Sa e veçantë dhe emocionuese do të jetë për Xhani de Biazin që ta ndjekë sfidën nga tribuna dhe jo më në stol, duke qenë se në atë stol ka drejtuar për 5 vjet?

Sigurisht, shumë emocione do të përshkojnë trupin tim, ndoshta edhe ndonjë hutim. Pasi, të ndjek ndeshjen e djemve të mi, sepse janë djemtë e mi, përjashto një apo dy që janë thërritur tani së shpejti, por që ishin vizionuar edhe nga unë. Pra, do të jetë emocion i veçantë, por unë jam tifoz i kombëtares së Shqipërisë, ndaj asgjë më shumë.

Le të ndalemi te një çështje që ka ndezur jo pak polemika. Sokol Cikalleshi, që për ju, në aspektin tekniko-taktik, ka qenë tepër i rëndësishëm dhe i domosdoshëm në disa raste, është lënë jashtë nga Panuçi pasi shkeli rregulloren?

Mund të më thoni faktet reale, pasi nuk i di me hollësi…

Praktikisht, kërkoi leje për të shtyrë ardhjen në grumbullim, sepse do të firmoste me një ekip, ndaj Panuçi nuk e pranoi këtë dhe vendosi që nëse lojtari s’do të paraqitej në orar në grumbullim, atëherë mund edhe të mos vinte, ashtu sikurse edhe ngjau. Si mendoni?

Nuk dua të komentoj, pikë!

Anton Cicani
Me trup larg, por me mendje pranë… Xhani de Biazi “voton” Panuçin, ashtu sikurse bëri edhe Armand Duka, presidenti i federatës shqiptare të futbollit. Natyrisht, edhe kandidatët e tjerë ishin pjesë e pëlqimit të “Ganiut”, ndaj kjo nuk ndryshonte shumë. Pesë vjet e gjysmë, thuajse gjashtë, s’mund të fshihen në një muaj, ndaj De Biazi preferon që të ndalet dhe të flasë për pasuesin e tij. E bën me qetësi, me optimizëm dhe duke i dhënë besim. Fundja, ashtu e nisi edhe ai… Por, trajneri italian “zhvesh” petkun e sponsorit për ish mbrojtësin e Milanit, Romës, Real Madridit dhe Çelsit, pasi ishte zgjedhje “ekskluzive” e Dukës, preferon të thotë.

Ndryshe nga konferenca juaj e parë për shtyp, ku kërkuat që të ndryshonte trendi dhe të vinte revolucioni, më pas rezultatet, Panuçi e ka nisur me një premtim “boom”: kualifikimin në Euro 2020, duke e thënë edhe në formë batute “s’do më zërë gjumi deri sa ta arrij”. Si e shihni këtë deklaratë?
Normale, në kornizën e përgjithshme. Mos prisnit që Panuçi të thoshte do luftoj për të dalë në vend të parafundit ose të tretë? Nuk besoj, sepse ndryshe s’do të thërritej aty. Ambicjet janë të rëndësishme në futboll. Por, do të shihet nga shumë gjëra, që nga shorti në grup, kë do të kemi kundërshtar. Sepse nëse kemi gjithmonë Spanjë dhe Itali përballë, atëherë bëhet e vështirë, shumë e vështirë…

Ju djeg ende ai short?
Sigurisht, kapëm më të fortët absolutisht. Edhe Izraeli me Maqedoninë s’janë të lehta. Por, megjithatë, iku tashmë. Ndaj them që, ndonjëherë të duhet edhe pak fat.

Si ju, ashtu edhe presidenti Duka, teksa pyeteshit për identikitin e trajnerit të ri të Shqipërisë, flisnit për një figurë me eksperiencë, ndaj zgjedhja e Kristian Panuçit duket disi sikur befason… Si e komenton Xhani de Biazi?
Panuçi është zgjedhur nga presidenti Duka sepse e goditi në bisedën e parë, saqë edhe ma tha vetë presidenti: e zgjodha sepse të ngjan shumë ty si karakter. Vendosi ai, sigurisht. Ishte i bindur për atë që po bënte dhe unë e mbështesja, ashtu sikurse kisha dhënë mendimin tim për Zengën, Sedorfin, Malezanin. Për të tjerët s’kam folur. Më vjen mirë për Kristianin, sepse është i ri dhe ka dëshirë. Mendoj se mund t’i japë vazhdimësi punës time, në thuajse 6 vjet. S’do ta ketë të lehtë, por kush e ka?! Fundja, edhe unë kështu e nisa.

Në konferencën e prezantimit, Panuçi tha se ju falënderon që keni thënë fjalë të mira për të, ndërsa gjithashtu pranoi se do të bisedojë me ju për ndonjë këshillë të mundshme duke qenë se e njihni mirë grupin dhe ambjentin. Çfarë këshillash do t’i jepni?
Nuk besoj se do t’i duhen këshillat e mia, pasi ai vetë po studion kombëtaren e Shqipërisë, lojtarët dhe gjithçka tjetër. Ka parë video e kështu me radhë. Do të duhet të njohë lojtarët personalisht, por ka kohë. Ajo që ndoshta unë mund të bëj është t’i përshkruaj panoramën e përgjithshme, sa i përket cilësive jashtë fushe, karakterit, personalitetit, apo edhe dëshirës për të bërë grup. Taktikisht dhe teknikisht, vetë Panuçi do t’i vlerësojë. Jam i hapur ndaj çdo pyetje të tij, sepse dua ta ndihmoj, sigurisht.

A mund të ndikojë “hija” e Xhani de Biazit te aventura e Kristian Panuçit në stolin e Shqipërisë, ai stol tek i cili ju arritët të shkruanit historinë, duke tejkaluar edhe limitin që që prej themelimit të kombëtares qëndronte aty… Çfarë mund të bëjë Panuçi, të barazojë arritjen e De Biazit apo edhe ta kalojë, që të mbahet mend edhe më shumë?
Mendoj se është shumë e rëndësishme që Kristiani të bëjë atë që di t’i bëjë. Pra, të nxjerrë në pah cilësitë dhe grindën e tij. Dhe, fakti që synon menjëherë në Euro 2020 besoj se është motiv që lë për të kuptuar se sa i vendosur është. Më pas, do të duhen edhe shumë përbërës të tjerë, si fati. Nuk i mungon vendosmëria dhe kjo është e rëndësishme. i uroj çdo të mirë dhe që të bëjë akoma më mirë se Xhani de Biazi.

Historia e Panuçit i ngjan pak asaj të Tramexanit, që aventurën e tij në stol e nisi si ndihmës trajner te një kombëtare, por më pas ai preferoi të fokusohej në klube duke mos pranuar ftesën e Armand Dukës për stolin kuqezi të lënë bosh pikërisht nga ju… A mendoni se Panuçi rrezikon shumë duke hedhur këtë hap të madh, duke qenë se është vetëm 44 vjeç dhe ka ende shumë vite përpara për të krijuar përvojë?

Jo, nuk rrezikon dhe nuk ka asnjë disavantazh. Ka pasur dy përvoja në Serinë B, pra me Livornon dhe Ternanën, që nuk i kanë dhënë asgjë në asnjë aspekt. Ndaj, preferoi që, pas aventurës në Rusi me Fabio Kapelon, të pranonte ftesën e një kombëtare ku ai do të kishte mundësi të zgjidhte lojtarët dhe mundësi të ishte një pikë fikse dhe e rëndësishme e projektit. Mendoj se ky është aspekti thelbësor. Edhe rasti Tramexani tregon se pas përvojës si ndihmës, në aventurën e parë në stol si timonieri, bëri mjaft mirë te Lugano dhe do të jetë kështu edhe te Sioni, jam i bindur. Por, duhet të kesh cilësitë. Jo të gjithë i kanë, ose mund t’i kenë. Mendoj se Kristiani i ka këto cilësi dhe ka mundësinë që t’I vendosë në dukje.

Ka një grup lojtarësh që dikur luanin në klube të mëdha, po kur varën këpucët në gozhdë dhe nisën karrierën si trajnerë, mund të themi që dështuan. Mes tyre le të vendosim emrat e Klarens Sedorfit, Alesandro Nestës, Masimo Odos, apo edhe vetë Kristian Panuçit… Mos ndoshta duhet më shumë përvojë dhe ta nisësh nga kategoritë e ulëta për të fituar atë përvojë në menaxhim situatash, pasi s’është e thënë se një ish futbollist i mirë mund të bëhet trajner i mirë dhe e kundërta…
Nuk e di, sinqerisht. S’mund t’I përgjigjem kësaj pyetje, pasi çdokush ka një rrugë të tijën.

E megjithatë, duke i qëndruar këtij argument, Panuçi është shkarkuar në dy klubet e fundit, Livorno dhe Ternana, për rezultate jo të mira.
Nuk gjykohet një trajner nga rezultati, të paktën duke njohur rrethanat.Ka pasur dy realitete të veçanta. Livorno dhe Ternana. Por, ka pasur përvojë të rëndësishme me Kapelon, me të cilin ka bërë gjëra të shkëlqyera. Besoj se ka përvojën dhe personalitetin për të drejtuar grupin tonë. Ka ide të qarta dhe të kthjelltë. Mund të bëjë mirë dhe të çojë përpara projektin e nisur në 2012-ën.

Ka edhe diçka mister… Tifozët u mësuan “keq” me ju në stol dhe me Shqipërinë që luftonte si një trup, sidomos pasi arriti majën, duke shkuar në Europian. Me zgjedhjen e Panuçit, pjesa më e madhe e cilësojnë si një hap mbrapa dhe kanë rrudhur buzët.. Një koment, ose mesazh për ata?
Tifozët duhet të ndihmojnë kombëtaren që të rritet dhe të ndihmojnë trajnerin që të ketë dëshirë të madhe për të bërë mirë.

Në një intervistë për Supersportin, De Biazi komenton zgjedhjen e bashkëkombasit të tij, duke zbuluar se nuk ka qenë ai që e ka bindur Dukën ta punësojë Panuçin: “Të sqarojmë diçka. Nuk i këshillova askënd presidentit, por ai më tha që takoi disa trajnerë. Më tha që prej herës së parë kur u takua me Christian, ai i kishte lënë menjëherë përshtypje. Përpos futbollit, presidenti ka një eksperiencë të madhe dhe di t’i vlerësojë njerëzit me mjaft kujdes. Nëse zgjodhi Kristianin, ka parë tek ai cilësi për sa i takon menaxhimit të grupit, të situatave por edhe të eksperiencave që ka pasur në karrierë.”

De Biazi është i bindur se Panuçi mund të bëjë gjëra të mira, përtej faktit që është i ri dhe me një CV më të varfër krahasuar me karrierën e lavdishme si futbollist: “Personalisht uroj që Panuçi ta kualifikojë Shqipërinë në Europianin 2020. Ka dëshirë dhe besoj që ka një grup lojtarësh të nivelit të mirë. Mendoj se do të jetë në gjendje ta menaxhojë me qetësinë e nevojshme. Kristiani është një person inteligjent. Ka nisur menjëherë të njihet me lojtarët, duke vëzhguar shumë ndeshje të tonat. Do të vijë të më takojë, që të diskutojmë.”

E ardhmja profesionale e De Biazit, ende e paqartë: “Këto ditë po bëj disa ditë pushime. U largova nga Shqipëri, pa pasur një skuadër konkrete në horizont. Pak ditë më parë u takova me përfaqësuesen e Australisë dhe vendimi merret pas shtatorit. Kam pasur disa biseda të tjera, por për sa kohë skuadrat paraqiten mirë, unë vazhdoj të jem me pushime.”

“Trajnerët e huaj? Nuk e duroj shprehjen që është shumë herë më mirë, se edhe ju e dini përgjigjen. Po të bësh llogaritë kush ka bërë më mirë, më rezultojnë që kanë bërë shqiptarët më mirë, në kampionat as që diskutohet. Asnjë i huaj nuk ka bërë mirë, qoftë edhe ata që mbas dështimit në Shqipëri kanë bërë rrugë le të themi jashtë. Kanë ikur prej këtu nja tre trajnerë të Partizanit, janë mundur me nga 3-0 apo 4-0 këtu dhe pastaj kanë marrë oferta me nga 1 milion dollarë në Dubai apo andej rrotull”.

Për De Biazin: “De Biazi mori shumë më tepër nga ne, mori shumë më tepër nga Shqipëria sesa dha, mori sodisfaksion më tepër se të gjitha. Por duhet të dini që trajnerët shqiptarë nëse vihen në drejtim atje jashtë, të jeni të sigurt që e bëjnë punën si ata. Nuk po e them më tepër, por them me modesti që me siguri e bëjnë njëlloj punën”.

Ish-trajneri kuqezi, duke folur në emisionin radiofonik “Radio Anch’io Sport” në Rai Radio 1, flet për pasuesin e tij dhe jep një indicie, edhe pse nuk tregon qartësisht se cilët janë kandidatët: “Po, ekziston një listë me 3-4 emra që janë kandidatë kryesorë. Janë italianë ose me origjinë italiane dhe një emër në Pole position është, por nuk ua them dot. Kandidati që kërkojnë është një trajner jo shumë i ri, me eksperiencë dhe po them shumë edhe kështu…”. Nëse i besojmë De Biazit, vështirë se kemi zgjedhur Inzagin, pasi eksperienca e tij është e paktë dhe mosha e tij shumë e re.

Për sa i përket të ardhmes së tij, De Biazi ka lajme të reja: “Deri dje nuk kisha ndonjë situatë të hapur, por ka dalë në dritë një ofertë nga jashtë, nga shumë larg. Do të bisedojmë të enjten”.

De Biazi flet edhe për marrëdhënien me Dukën, kur bëhet fjalë vetëm për paratë dhe kontratat: “Ai paguan minimumin e mundshëm, mundohet të të japë minimumin. Në pikëpamjen ekonomike nuk flitet me Dukën Unë jam pa menaxher dhe negocioj vetë, por kur je aty që flet për para me Dukën, je kundërshtar, nuk je më mik. Marrëveshja ishte shumë e gjatë, e lodhshme dhe në fund ia dolëm ta rinovonim, edhe pasi kishin ndryshuar kushtet. Shkuam në Europian dhe rregulluam anën ekonomike, sepse Shqipëria pati fitime ekonomike të rëndësishme.”

De Biazi lë një derë të hapur për Kosovën, duke e pranuar se do të ishte i interesuar, nëse do t’i vinte një ofertë.

“Besoj se jam trajner i lirë, deri tani s’më ka telefonuar njeri dhe nuk mund të trokas unë dhe t’u them: ‘Po vij.’ Kosova është një federatë e re, i njoh të gjithë, presidentin, zëvendëspresidentin, Bunjakin që po bën punën që po bën, por kanë edhe një skuadër të re, me talente nëpër Europë dhe që mund të bëjnë mirë.”

Megjithatë, nuk duhet harruar që De Biazi ka një kosto tepër të madhe dhe Federata e Kosovës nuk ka fuqinë financiare të Federatës Shqiptare.

E ardhmja e Xhani de Biazit vazhdon që të jetë një rebus, por jo sa i përket stolit të Shqipërisë, pasi ai tashmë ka mbetur jetim dhe italiani dha dorëheqjen duke prishur zyrtarisht raportin me federatën shqiptare të futbollit. Por, në këtë rast flitet për aventurën e re që do të nisë tekniku, i cili për momentin është duke shijuar pushimet, edhe pse jo aq mes udhëtimeve që nuk kanë fund. Ditën e djeshme, sakaq, ndodhej sërish në Shqipëri, i ftuar në darkën e lamtumirës.

Edhe pse e deklaroi zyrtarisht në konferencën e shtypit pas Izraelit, përpara gazetarëve, pra duke thënë se nuk kishte marrë asnjë ofertë nga asnjë ekip, fakti është se vetëm një skuadër ka lëvizur zyrtarisht për të dhe e ka bërë duke e kontaktuar. Sipas asaj që ka arritur të mësojë Sport Ekspres bëhet fjalë për thirrjen nga Arabia Saudite, por jo për të marrë kombëtaren e këtij vendi, por thjesht për të drejtuar skuadrën Al Ahli Xhedah.

Një ofertë e majme, rreth 400 mijë euro në sezon, por që trajnerin nuk e bind aspak, pasi jo vetëm që bëhet fjalë për një vend ku futbolli është në nivele shumë të dobëta, por edhe sepse nuk mund të jetohet kurrsesi mirë. De Biazi e ka menduar dhe ka thënë menjëherë “jo”, i shtyrë edhe nga  familja, që një tjetër largësi, këtë herë në Arabi, do të ishte e papërballueshme, teksa përtej Adriatikut çdo gjë ishte perfekte.

Nga Kina, ndërkohë, asnjë telefonatë, edhe pse Sportitalia do të shkruante për një interesim nga Kina, me Tianzhin Tedën që e kishte vendosur emrin e trajnerit të Shqipërisë në listë.

Sa i përket kombëtareve të tjera që ai përmendi, Azerbajxhani e kishte kontaktuar shumë kohë më parë, por mbeti gjithçka aty, ndërsa në Serinë A asnjë ofertë deri tani, edhe për faktin se De Biazi vazhdon të mendojë se nuk ekziston lirshmëria që gjeti në Shqipëri, por presioni është shumë i madh.

Sondazhet e Spanjës, ndërkohë, kanë ardhur nga ekipe të ligës së dytë, por me një kontratë shumë të ulët.

Futbollisti i kombëtares sonë nuk iu përmbajt protokollit, duke mos lexuar, siç tha ai, fjalimin që i kishin përgatitur.

“Për të treguar për trajnerin duhet një natë dimri, por dua të tregoj vetëm dy gjëra personale.

E para, vjet në Francë në ndeshjen ndaj Zvicrës trajneri nuk më futi fare. Në ndeshjen e dytë përpara stërvitjeje, dy ditë para, trajneri bëri formacionin dhe ndau jelekët. Aty e kuptova që do isha në formacion dhe për herë të parë në jetën time doja të puthja një burrë.

E dyta, para ndeshjes me Izraelin, ose pas Luksemburgut, situata ishte shumë e vështirë, trajneri nuk qeshte fare, dhe po mendoja të bëja diçka për ta ç’tensionuar gjendjen. Në një nga mbledhjet trajneri na jep një fletë dhe na tha të bënim formacionin dhe taktikën.

Thashë me vetë: ‘Tani më erdhi në dorë, ose të bëj diçka mirë, ose trajneri të më thotë merr çantën edhe ik.’ Pasi bëra formacionin, veten time e vura në kllapa, në kuptimin që po të donte të më fuste e po të donte jo, dhe poshtë shkruajta emër mbiemër dhe futa firmën time. Në stërvitja trajnerin e pashë që po qeshte dhe tha: ‘Dy gjëra më pëlqyen: Një lojtar e bëri formacionin me 12 vetë dhe unë që firmosa poshtë.’ Situata sikur u rregullua disi.

Mister, ti po ikën por do jesh gjithnjë në zemrën e gjithë shqiptarëve dhe timen personalisht.”

Vetë De Biazi ka mbajtur një fjalim të shkurtër, ku ka kujtuar vitet e kaluar në Shqipëri, si dhe ka dhënë një mesazh për shqiptarët.

“Koha kalon shumë shpejt dhe ne e perceptojmë në mënyra të ndryshme, sipas kapaciteteve tona, për ta jetuar të tashmen që kemi dhe pikërisht për këtë motiv koha për mua fluturoi. Kam jetuar dhe përjetuar këto 5 vite e gjysmë në Shqipëri në mënyrë shumë intensive, i shoqëruar nga dashuria dhe shtysa e shumë tifozëve tanë të cilët gjithmonë na kanë mbështetur dhe kanë gëzuar me ne rezultatet e arritura por edhe impenjimet tona si skuadër në fushë. E kujtoj sërish tani si të ishte dje ditën time të parë në Tiranë. Një natë me shi pas mbërritjes nga Milano, akomodimi në hotel dhe një dite më pas firma në kontratë dhe prezantimi përpara mediave. Sikundër shpesh më ndodh kur kam ndryshuar skuadër, ndjeja brenda vetes ankthin, kuriozitetin dhe dëshirën e madhe të vënies menjëherë në provë të një sfide e gjitha për t’u deshifruar.

“Kanë kaluar 2038 ditë që nga ai moment të cilat i kam jetuar me shumë pasion, në të cilat kam qenë protagonist në 52 ndeshje në drejtimin e ekipit kombëtar. Një numër i mjaftueshëm në të cilin shumë lojtarë janë alternuar gjatë këtyre viteve për të mbrojtur ngjyrat e flamurin tonë dhe në të cilat na është dashur të bëjmë një punë të madhe për rinovimin e skuadrës, si në aspektin e konturimit taktik, por edhe në atë të mentalitetit. Në dy vitet e para të eliminatoreve të Botërorit kërkuam vazhdimisht përmirësimin e cilësisë duke u munduar njëkohësisht të ruanim kontrollin e pikëve. Sot e them me plot gojë që lëvizja deçizive për atë që arritëm ishte ajo e presidentit Duka, i cili pati vullnetin t’i japë vazhdimësi projektit të Shqipërisë duke më rikonfirmuar në krye të kombëtares shqiptare për dy-vjeçarin e radhës.

“Pjesën tjetër e dini të gjithë, një kualifikim historik në Europian, një vend i tretë në kualifikueset aktuale pas Spanjës dhe Italisë. Kjo skuadër ka përpara një të ardhme shumë interesante nëse do arrijë të luajë me entuziazmin dhe kujdesin e veçantë, veti që e kanë karakterizuar në të kaluarën e afërt. Besoj që diferenca do të jetë kapaciteti për t’u përballur me sfida të reja, me motivime të rinovuara pa u vetëkënaqur me rezultatet e arritura. Ju lutem kujtoni gjithmonë fjalët e Heroit Kombëtar, Skënderbeut: ‘Nëse qëndroni të bashkuar, askush nuk do t’ju mundë!’

|Jam këtu sot për t’ju përshëndetur dhe për t’ju thënë faleminderit të gjithëve. Faleminderit atyre që ndanë me mua gëzimin, por mbi të gjitha që më kanë qëndruar afër në momente të vështira. Faleminderit atyre që më kanë ndihmuar të përjetoj këtë eksperiencë profesionale, por edhe shumë humane dhe të paharrueshme. Asgjë nuk përfundon, gjithçka transformohet dhe evoluon. Kushedi se çfarë na jep koha, ndoshta në të ardhmen rrugët e mia me ato të ekipit tonë kombëtar dhe kësaj toke të mrekullueshme mund të kryqëzohen sërish”.

Presidenti Armand Duka, në një fjalim të shkurtër, ka njoftuar se do të propozojë që De Biazi të bëhet anëtar nderi i Komitetit Ekzekutiv në FSHF.

“Faleminderit shqiptarit Gani Abazi. Vendimi për largimin nuk ishte i yni, por i tij. E kemi nderuar me gjithçka kemi mundur. Në asamblenë e radhës do të propozojmë që ai të bëhet anëtar nderi i Komitetit Ekzekutiv të FSHF-së.”

Në një intervistë ekskluzive për Supersportin, De Biazi ka zbuluar edhe një prapaskenë nga Europiani i Francës, me dy lojtarë të rëndësishëm si Shkëlzen Gashi e Taulant Xhaka që i bënë presion para ndeshjes, për të luajtur në formacion.

De Biazi tregon për herë të parë se Gashi dhe Xhaka kërcënuan të braktisnin kombëtaren gjatë Europianit, kur morën vesh se nuk ishin titullarë ndaj Francës.

”Unë jam një njëri që përpiqem t’i mbroj lojtarët e mi i menaxhoj siç besoj se është e drejtë. Nëse me duhet të ndërhyj, t’i masakroj, e bëj. Nëse duhet t’i mbroj publikisht, e bëj, duke marrë unë fajin.  Gashi dhe Xhaka erdhën një apo dy ditë para ndeshjes me Francën kur panë se nuk kishin fanellat e titullarëve. Erdhën të dy, menduan se ishin më të fortë të dy, do të më trembnin ndoshta, më thanë kemi parë që s’ke ndër mend të na bësh të luajmë, ne duam të shkojmë në shtëpi.”

“Këtu ju thashë, prit, prit, prit pak ndalu, nuk është se shkoni ju në shtëpi , ju dërgoj unë në shtëpi. Pastaj ju thashë edhe shumë gjëra të tjera, dhe që nga ai moment nuk ikën në shtëpi. Ulën armët dhe ikën të flinin. Unë ju thashë ju dërgoj unë në shtëpi dhe qëndruan.”

Ndonëse pa banesë në Tiranë, De Biazi ka dalë i regjistruar në listat te “Xhamlliku” dhe duhet të votojë aty.

Me siguri mendja e De Biazit aty është, te votimet tona…

Mitologjia greke na mëson se nëse fluturon shumë pranë diellit, dylli do të të shkrijë dhe flatrat nuk do të mbajnë më. Fatkeqësisht dhe fatmirësisht, ne fluturuam, i shkuam shumë pranë diellit dhe ndoshta për pak kohë u verbuam. Nuk jemi mësuar të shkojmë në Europianë e Botërorë, e shumta i prishim punë ndonjë Gjermanie e mundim ndonjë kampione Europe si Greqia, për ta kthyer në festë kombëtare.

Vera e shkuar ishte një delir total, por pas Europianit filluam të mendonim se mund të linim pas edhe ndonjë Spanjë a Itali, a thua se pas 100 vitesh futboll, krejt papritur e kuptuam që qenkemi superiorë ndaj gjithkujt. Edhe De Biazi vetë na e bëri qejfin, duke deklaruar se vendi i parë ishte i vështirë, por do të luftonim për të dytin. Kishte të drejtë të thoshte gjithçka dhe nuk mund të kritikohej. Ishte viti i tij, ishte viti i Klaudio Ranierit: për ne, kualifikimi në Europian ishte më madhështor se triumfi i Lester Sitit në Premier Ligë, fundja ata janë anglezë, nuk kanë komplekse inferioriteti dhe tentojnë çdo vit, ndërsa ne një herë në 4 vjet për Europianin e po ashtu për Botërorin, duke vendosur si objektiv vendin e katërt apo të tretë në grupe 5-6 skuadra.

Periudha pas Europianit nuk ka qenë e thjeshtë. Menduam se fluturimi do të vazhdonte, edhe pse kundër Maqedonisë fituam me shumë fat, ndërsa humbjet rresht ndaj Spanjës, Italisë e Izraelit na i prenë këmbët. Duke qenë se jemi të gjithë trajnerë, filluam t’i bënim gjyqin edhe De Biazit, si me gjysmë zëri. Fundja, ne i mundim vetë të gjithë, por De Biazi na duhej si “Kali i Trojës” për të fituar në Itali. Është sjellje normale, nuk jemi mësuar me sukses dhe kur e arrijmë, e fshijmë nga fjalori fjalën humbje. Problemi më i madh është se atmosfera rreth kombëtares filloi të bëhej e zymtë dhe pak nga pak po dukej ftohja me trajnerin.

Në mars De Biazi tha në mënyrë profetike, se nëse ai largohej nga Shqipëria, mund të krahasohej me pushimin nga puna të Ranierit te Lester Siti. Tani po ikën vetë, të paktën kështu na është thënë, ndaj nuk është një largim po aq i bujshëm, por ndoshta mënyra si largohet De Biazi është edhe më e hidhur se e Ranierit, Ky i fundit pagoi rezultatet e dobëta dhe marrëdhënien e acaruar me lojtarët kryesorë, por De Biazi e kishte mbështetjen e skuadrës, që jo rastësisht triumfoi në Izrael. De Biazit po i mungonte mbështetja nga të tjerët, kjo qëndron, sado të bëjmë sikur na tronditi shumë largimi i tij. Futbolli është i pamëshirshëm, sidomos në kohët moderne, ato të milionave dhe të “ushqimit të shpejtë”. Duam gjithçka, e duam tani, nuk presim dot. Nuk është se kemi një skuadër fenomenesh, e pranojmë të gjithë, por kur vjen puna te humbjet e kombëtares, nuk i pranojmë më. Jemi po ata që na ka mundur edhe Andorra, për shembull, por meqë kanë kaluar disa vite, nuk pranojmë t’i kujtojmë.

Tani De Biazi nuk është më trajneri ynë. Ishim rehatuar me të, kaq shumë vite me një trajner, i cili u bë shqiptar në shumë drejtime, u bë realisht një nga ne. Tani që iku, frika e madhe është se do ta kujtojmë gjithnjë me mall dhe do të themi: Si ai nuk vjen më te Shqipëria. Nuk ishte më i miri në botë, por ishte më i miri për ne. Është si në dashuri: nëse është dashuri e vërtetë, personi që ke në krah të duket më i bukuri në botë, për sa kohë dashuria është e pastër. Siç e tha vetë De Biazi, marrëdhënia e tij me Shqipërinë është si lidhjet dashurore, shpesh mbarojnë, në mënyrë natyrale. De Biazi nuk na tha a kishte mbaruar dashuria nga të dy krahët, apo vetëm nga njëra palë. Pak rëndësi ka, tani Xhani nuk është më trajneri ynë. Urojmë që dikush pas tij t’ia kalojë sa më shpejt, që të themi “Xhani, nuk ishe më i miri në historinë e Shqipërisë”. A do të ndodhë? Vështirë…

Portieri shkruan: “Ke qenë një shembull për ne, na bëre të ëndërrojmë në gjerat e pabesueshme. E nderove një popull të tërë. Faleminderit për të gjitha, mister”.

Ke qene nje shembull per ne, na bere te enderrojme ne gjerat e pabesueshme. E nderove nje popull te tere . Falimnderit per te gjitha mister

A post shared by EtritBerishaofficial (@etritberishaofficial) on Jun 14, 2017 at 6:38am PDT

Të dy bashkë kanë qenë protagonistë të mëdhenj një ngjitjes së Shqipërisë në Olimp, duke u kualifikuar për në Europian, ndërsa tani Loriku përshëndet ish-trajnerin e tij.

“Kjo është ajo që meritoni, Respekt!!! Faleminderit për kontributin, eksperiencën, rrugëtimin tonë dhe miqësinë. Bashkë kemi përjetuar momente të paharrueshme për të gjithë ne!!!”.

Kjo është ajo që meritoni Rrespekt !!! Flm për kontributin , eksperiencën , rrugëtimin tonë dhe miqësinë. Bashkë kemi përjetu momente të paharruëshme për të gjithë ne !!! ???????

A post shared by Lorik Cana (@lorikcana) on Jun 14, 2017 at 4:54am PDT

Sulmuesi i kombëtares, i cili ka qenë gjithnjë një “ushtar” i bindur, duke pranuar stolin, madje edhe lënien jashtë kombëtares në ndonjë moment të vështirë për të, tashmë ka një mesazh domethënës dhe unik për ish-trajnerin e tij.

“Kush të ka njohur s’do të të harrojë kurrë, kush do të të harrojë s’të ka njohur me të vërtetë! Nga thellësia e zemrës faleminderit Mister!”.

Kush te ka njohur sdo te te harroj kurre, kush do te te harroj ste ka njohur me te vertete ! Nga thellesia e zemres faleminderit Mister ! Who has really known you,will never forget you,the one that will forget you has never known you! Thank you from the bottom of my heart Mister !

A post shared by Sokol Cikalleshi (@sokolcikalleshi) on Jun 14, 2017 at 4:47am PDT

“Faleminderit për gjithçka, mister. Bëre një komb të besonte se ëndrrat mund të bëhen realitet dhe unë personalisht të falënderoj që më dhe besim dhe mundësinë për të debutuar me kombëtaren e vendit tim”.

??Grazie di tutto mister…..avete fatto un popolo intero credere che i sogni si possono diventare realta e io personalmente vi ringrazio di avermi datto fiducia e la possibilità di debuttare con la mia nazione…??Faleminderit shume Mister. Beret nje kombe te besojne qe endrat behen realitet…Edhe une personalisht ju falenderoj per besimin.

A post shared by NEVER GIVE UP (@thomas_strakosha) on Jun 14, 2017 at 3:37am PDT

Mesfushori i kombëtares nuk e fsheh dëshpërimin e tij për largimin e italianit nga stoli i Shqipërisë.

“Mister,nuk më vjen turp të them që më vjen për të qarë, nuk i kam pëlqyer asnjëherë ndarjet! Të falënderoj shumë për gjithçka ke bërë për mua,më ke ndihmuar të rritem si njeri dhe si lojtar!

Realizuat ëndrrën më të madhe të fëmijërisë sime, të luaja në Europian dhe të nderoja vendin tim.

Do jesh gjithmonë ne zemrën time.

Me shumë dashuri. Andi Lila!”.

Mister,nuk më vjen turp të them qe me vjen per te qare,nuk i kam pelqyer asnjehere ndarjet! Te falenderoj shume per gjithcka ke bere per mua,me ke ndihmuar te rritem si njeri dhe si lojtar ! Realizuat endrren me te madhe te femijerise time,te luaja ne Europian dhe te nderoja vendin tim. Do jesh gjithmone ne zemren time. Me shum dashuri Andi Lila! ?

A post shared by Andi Lila ?? (@andilila) on Jun 14, 2017 at 3:15am PDT

Faleminderit Mister!

Në 6 vitet tuaja në drejtimin e kombëtares, na mësuat shumë, na treguat qe forca e grupit mund të sjellë rezultate të pamenduara, e na bëtë të besojmë më shumë tek vetvetja. Bashkë arritëm të shkruajmë historinë e futbollit shqiptar, e emri juaj aty qëndron me shkronja kapitale.

Po e lini skuadrën në një nivel më të lartë seç e gjetët para 6 vjetësh, me pretendime për rezultate më të mira e për lojë me të bukur.

Për të gjitha këto, jam i bindur që shqiptarët do t’ju mirëpresin gjithmonë. Fundja, edhe ju jeni një prej nesh tashmë.

Mirupafshim ne rrethana të tjera, e uroj kurrë si kundërshtarë!

Ishte një nder.

Faleminderit Mister! Në 6 vitet tuaja në drejtimin e kombëtares, na mësuat shumë, na treguat qe forca e grupit mund të sjellë rezultate të pamenduara, e na bëtë të besojmë më shumë tek vetvetja. Bashkë arritëm të shkruajmë historinë e futbollit shqiptar, e emri juaj aty qëndron me shkronja kapitale. Po e lini skuadrën në një nivel më të lartë seç e gjetët para 6 vjetësh, me pretendime për rezultate më të mira e per lojë me të bukur. Për të gjitha këto, jam i bindur që shqiptarët do t'ju mirëpresin gjithmonë. Fundja, edhe ju jeni një prej nesh tashmë. Mirupafshim ne rrethana të tjera, e uroj kurrë si kundërshtarë! Ishte një nder. Grazie Mister! Nei vostri sei anni alla direzione della squadra nazionale, ci avete insegnato molto, ci avete mostrato che la forza del gruppo può portare risultati inaspettati, e ci avete fatto credere di più in noi stessi. Insieme siamo riusciti a scrivere la storia del calcio albanese, dove il vostro nome sara scritto in caratteri cubitali. Lasciate la squadra in un livello superiore a quando l'avete trovata sei anni fa, con la gente che si aspetta risutlati migliori e bel gioco. Per queste ragioni, sono convinto che per gli albanesi sarete sempre il benvenuto. Dopo tutto, adesso siete uno di noi. Ci rivediamo in altre circostanze, mi auguro mai come avversari! E stato un onore.

A post shared by Ansi Agolli (@ansiagolli) on Jun 14, 2017 at 3:35am PDT

Mbrojtësi ynë ka postuar një foto të De Biazit në Instagram, duke shtuar një mesazh të shkurtër: “Faleminderit mister De Biasi që NDRYSHOVE Shqipërinë nga një EKIP TË VOGEL në një EKIP TË MADH!! Faleminderit edhe për ata emocione të paharrueshme në Francë!! GRAZIE”.

Faleminderit mister de biasi qe NDRYSHOVE Shqiperin nga nje EKIP Te VOGEL ne nje EKIP te MADHE.!! Faleminderit edhe per ata emocione te paharrushme ne franc!! GRAZIE #debiasi ?? ?? I VERTET!!

A post shared by Elsi ???? #23 ??? #4 (@elsihysaj) on Jun 14, 2017 at 3:41am PDT

“Kjo është një faqe e përvojës time profesionale ne Shqipëri që kurrë nuk do kisha dashur ta shkruaja!

Kam menduar dhe medituar gjate dhe dëshiroj t’ju informoj se duke nisur nga sot nuk do te jem me Trajneri i kombëtares sonë!

Do të ndalem këtu sepse dëshiroj të mendoj për te mirën dhe rritjen e Ekipit.

Besoj se e kam përmbushur detyrën time, e cila më ka lejuar mua për te nxjerrë nga këta djem ato cilësi që në të kaluarën e afërt kanë bërë të mundur te jetojmë Ëndrrën Europiane!

Atë ëndërr e cila që në ndeshjen e parë në Gjeorgji, nëpërmjet asaj letre te hapur kisha kërkuar të ngulitja në kokën e tyre dhe në zemrën e tyre!

Është një zgjedhje profesionale shumë e luftuar, e vështirë! Uroj që të arrini ta kuptoni, edhe pse jo të gjithë mund ta pranojnë! Kemi jetuar vite te mbushura plot emocione dhe kënaqësish dhe kemi arritur rezultate me te vërtetë te rëndësishme qe shume i konsideronin te pamundura.

Gjatë gjithë kësaj kohe kam punuar gjithmonë me pasion te madh, me një entuziazëm te ri falë edhe rezultateve dhe euforisë ngjitëse e te gjithë shqiptarëve, në Atdhe dhe atyre te shpërndarë nëpër botë!

Impenjimi i përditshëm, përpjekja për t’u transferuar djemve një mentalitet te ri, një mentalitet fitues!

Angazhimi i vazhdueshëm së bashku me gazetarët tuaj, i mediave për t’iu kaluar një komunikim korrekt, transparent e proaktiv ka qenë një punë e detajuar me të vërtetë vazhdimisht e mundimshme, nganjëherë dhe e bezdisshme!

Dëshiroj të theksoj se sot largohem nga udhëheqja e Kombetares, duke mos pasur një ekip në të cilin të punoj, ndërkohë që gjate këtyre viteve gjithmonë kam rezistuar ndaj tundimeve te ofertave te punës, duke ditur që vendi im ishte në udhëheqjen e djemve tanë drejt një rritje te qëndrueshme ne drejtim te realizimit te tyre.

Pas Europianit isha vendosmërisht i bindur që mund të përmirësoheshim më tej dhe se përvoja që patëm gjatë tre ndeshjeve në Francë, do të na lejonte një rritje te mëtejshme globale.

Dhe kështu do të jetë, por me një Trajner te ri!

Po largohem me vështirësi, por i vetëdijshëm që cikli im ne këtë grup ka përfunduar dhe qe mund t’i japë rastin atij qe do me zëvendësojë, të njohë djemtë në katër ndeshjet e ardhshme.

Më lejoni te falënderoj te gjithë ata qe bashkëpunuan ne rritjen dhe zhvillimin e projektit te Shqipërisë qe na ka çuar te jemi ne vendin e 22 te Ranking Fifa, qe na ka mundësuar te mundim Norvegjinë jashtë shtëpisë, te fitonim dhe barazonim kundër Francës dhe te fitonim kundër Portugalisë, i mundur pas nesh deri ne Pushtimin e Euro 2016!!!

Dhe më në fund për të arritur ëndrrën tonë…

Dëshiroj me këtë rast të falënderoj publikisht ata te cilët më dhënë këtë mundësi të madhe , Presidentin Armando Duka, qe gjithmonë më ka mbështetur dhe më ka dhënë Letrën e Bardhë ( la Carta Bianca) për të vepruar në rolin tim si Përzgjedhës!

Një falënderim të përzemërt të gjithë djemve që gjate gjithë kësaj kohe kanë qenë pjesë e Ekipit, faleminderit për gjithçka qe me keni dhene, qe keni dhene per fanellen tone!

Është një përvojë që më ka pasuruar si nv aspektin profesional ashtu dhe në atë njerëzor, më keni befasuar me përkushtimin tuaj dhe përfshirjen tuaj ne sfidën tonë!

Faleminderit te gjithë bashkëpunëtoreve te mi, veçanërisht Paolo Tramexani, shok udhëtimi që nga dita ime e parë në Shqipëri , gjithmonë i gatshëm për të më mbështetur i palodhshëm ne punën ne terren dhe në shume udhëtime për të takuar lojtaret tanë të rinj!

Albertos qe ka ndjekur përgatitjen dhe rikuperimin e djemve, Ilir Bozhiqit, Ervin Bulkut dhe gjithë stafi teknik! Beni Çeliku, Xhanluka Stezina, Filipo Iori i cili ka trajtuar lojtaret së bashku me Ylli Mihalin, Merepeza, Arben Voci, dhe të madhit Fatos Kademi, një punetor i palodhur!

Te gjithë njerëz të çmuar dhe madhështorë ekipi!

Për të gjithë njerëzit qe punojnë në Federatë, që nuk dallohen, por që bëjnë një punë të vlefshme për rezultatin përfundimtar!

Falënderoj në mënyrë të veçante të gjithë tifozët tanë të përkryer, lojtari ynë i dymbëdhjetë.

Gjithmonë të gatshëm të na ndiqnin kudo me flamuj e me zemër.

Çdo gjë ne futboll , ne sport, ashtu si në jetë, ka një fillim të tij dhe një fund! Cikli im si Trajner i Kombëtares ka përfunduar, por asgjë nuk mund të copëtojë kurrë lidhjen e fortë që më lidh me Kombin tonë dhe të shumë njerëzve që në këto pesë vite e gjysmë të bukura pata fatin t’i takoj!

Tani fara është mbjellë në tokë, po rritet dhe me angazhimin, përkujdesjen dhe punën e te gjithëve do të dijë të japë fruta te shkëlqyera!

Mirënjohje, Gianni De Biasi!”

Presidenti Armand Duka, gjatë konferencës për shtyp ku u zyrtarizua divorci i menjëhershëm me De Biazin, lë hapur rrugën për kthimin e Paolo Tramexanit, i cili është i lirë, pas largimit nga Lugano.

“Trajneri i ri? As e kam menduar fare, mund të jetë shqiptar ose i huaj. Nuk kam ende asnjë plan, as për 4 ndeshjet e mbetura.

“Tramexani, a është një opsion?Nuk i dihet, mund të jetë edhe Paolo një alternativë, sepse e njeh mirë Shqipërinë”.

“Arsyeja e konferencës lidhet me atë të djeshmen, ku De Biazi lajmëroi largimin në fund të kontratës. Nuk më ka ardhur si befasi, sepse kemi biseduar edhe më parë, por De Biazi është i bindur që cikli ka mbaruar dhe nuk ia ndryshoj dot mendimin, edhe pse më vjen keq.

“Kanë qenë vite të furishëm, plot punë, suksese, debate. Ndahemi me bindjen pozitive se bëmë zgjedhjen e duhur. De Biazi mendon se cikli i tij mbaroi, unë nuk mendoj ashtu. Nuk kam dhënë shenja që kontrata do rinovohej, por kam menduar gjithnjë se negociatat nisin kur mbyllen eliminatoret. Asnjëherë nuk kam menduar të ndahemi, De Biazi është trajneri më i mirë në historinë tonë dhe e falënderoj. Humbas një trajner të madh, por raporti miqësor mbetet dhe besoj se do të forcohet, pasi nuk do të jenë më në mea marrëdhëniet e punës, debatet, tensioni i zakonshëm. E falënderoj De Biazin në emër të të gjithëve”.

Kush po u ndan, pas një martese kaq të lumtur?

Në asnjë rast nuk kam gjykuar nga një apo disa humbje. Nuk kam menduar kurrë se De Biazi duhet të largohet, është ai që kërkon të largohet, unë nuk e mendoj se ai, por De Biazi mendon se për të mirën e ekipit duhet të largohet. Unë nuk e dija që dje do të deklaronte mbylljen e aventurës me ne. Më bindi ai mua, jo unë atë.

A do të ndikojë negativisht ky largim?

Risku është brenda, nuk e di. Me siguri trajnerit të ri do t’i duhet kohë, por më mirë që ndodhi sot, sesa në fillim të sezonit të ardhshëm.

Dje De Biazi lajmëroi se do ta lërë kombëtaren në tetor, sot lajmëroi se largohet menjëherë. Vendim i bujshëm, i marrë në 24 orët e fundit, natyrisht pas bisedës me Dukën, që nuk ka pranuar qëndrimin e trajnerit deri në tetor, duke qenë zyrtar largimi.

“Nuk kam asnjë kontratë me ndonjë klub a kombëtare tjetër. E lë me dhimbje kombëtaren, por i vetëdijshëm se cikli im ka mbaruar dhe jam i bindur që puna e mirë do të vazhdojë me trajnerin pasardhës. Falënderoj presidentin Duka, i cili më ka mbështetur dhe më ka lënë liri të plotë veprimi. Falënderoj gjithë lojtarët për atë që më kanë dhënë, sepse më kanë befasuar me përkushtimin. Falënderoj bashkëpunëtorët e mi, sidomos Paolo Tramexanin, i cili ka bërë një punë madhështore në krahun tim, por edhe Veronezen, Belen, Bozhiqin, Bulkun e gjithë të tjerët”, u shpreh De Biazi, duke lexuar një deklaratë për mediat.

De Biazi i vërtetë, ai dje, apo si sot?

“Janë binjakë, kam personalitet të dyfishtë”.

Pse largimi i parakohshëm?

“Mendoj se nuk kam ç’ti jap më kësaj skuadre, nuk dua të humbasim kohën kot. Besoj se është momenti i duhur, Shqipëria mund ta mbyllë e treta dhe ky është maksimumi në një grup mjaft të ndërlikuar. Dje biseduam me presidentin në Durrës, për drekë, dhe pata idenë e një hspi pas, e largimit të menjëhershëm, duke parë edhe pamundësinë e arritjes së vendit të dytë, ndaj për të mirën e kombëtares dhe federatës vendosëm për ndarjen e menjëhershme, që trajneri i ri të ketë mundësi ta njohë skuadrën në 4 ndeshjet e mbetura, para edicionit të ardhshëm”.

Marrëdhënia me Dukën? 

E shkëlqyer, raport korrekt e serioz. Debate pas ndeshjeve është normale që të ketë, gjithçka ka qenë perfekte.

A do e konfirmonit De Biazin, po të ishit në vend të Dukës?

Jo, do isha aq i lodhur me të, saqë do e largoja me shkelma b***s.

Çfarë ndryshoi në ndeshjen e fundit, në Izrael, pas 5 humbjesh rresht?

Më shumë bindje e vendosmëri, qasje ndryshe në krahasim me miqësoren kundër Luksemburgut. Kemi luajtur mirë edhe ndaj Italisë e Spanjës, por ato janë skuadra të një dimensioni tjetër.

E ardhmja e De Biazit?

Nuk duhet të flas me askënd, as me median. Kam pesë vite e gjysmë këtu, nuk duhet të jap shpjegime, tani më njihni. Kur të vendos, do të flas dhe do të shpjegohem, tani nuk kam asgjë për të thënë.

Rinovimi?

Ka situata në jetë kur dikush duhet të ndiejë rreth vetes besimin e konsideratën që besoj se nuk e kam nga disa persona. Nëse Federata e donte De Biazin, s’duhej të priste pa fund. Tani do presim fundin e kontratës. Joakim Lëv rinovoi 4 vite para mbylljes së kontratës. Prisja një sjellje ndryshe pas Europianit, nuk më erdhën sinjalet që prisja. Kur humbasim, humbas unë, kur fitojmë, fitojmë të gjithë.

Mesazh për Dukën?

Jam ndierë shumë mirë me të, kam pasur raport special, është person me të cilin ia kam kaluar shumë mirë. Aspekti sportiv e njerëzor ecin paralel, në aspektin njerëzor kam bërë gabime që nuk dua t’i përsërit. Nuk ka krizë me Dukën, më vjen keq që fituam në Izrael dhe nuk dolën parashikimet e atyre që prisnin largimin tim dhe ma kishin bërë gati funeralin. Më vjen keq që një trajner gjykohet vetëm nga disa humbje rresht. Sa të jem këtu, do të jap 110%, në çdo drejtim, në lidhje më kombëtaren.

Tani është vonë për federatën, ç’do të thotë?

Pas ndeshjes në Izrael mendova se aventura ime mund të kishte mbaruar para kohe, nëse humbnim. Tani aventura ime ka mbaruar, në fund të kontratës do të largohem, do të kërkoj diçka të re. Ka një cikël për trajnerin, fillim dhe fund, në çdo marrëdhënie ka një fund. Shqipëria nuk ka nevojë për shumë ndryshime. Ndoshta unë prisja disa gjëra që nuk ndodhën, ndaj gjithsecili merr vendimet që i duken më të drejta për të ardhmen.

Kush ka fituar më shumë, De Biazi apo Shqipëria?

Nuk ka rëndësi, është si historia kush doli e para, veza apo pula. Kam marrë përgjegjësitë përkatëse. Presidenti pati besim te unë, kemi bërë gjëra të mira, puna ka qenë e tillë që na çoi ku mbërritëm.

A ishit i lumtur pas Izraelit?

Difekti im është që nuk i fsheh dot emocionet. Pas Izraelit isha shumë i lumtur, sepse prisha pritshmëritë e dikujt që priste largimin. Së dyti, u lumturova që skuadra largoi ata 3 cm pluhur nga truri dhe u kthye e zakonshmja, si e Europianit, me atë frymë e mobilizim. Atmosfera para Izraelit ishte e zymtë dhe e trishtueshme, pasi kishte presion të madh dhe kishte shumë persona që prisnin dështimin tim. Pas fitores m’u shtuan miqtë, mesazhet, rrahjet e shpatullave, por këto duhet të ndodhin kur humbet, aty dallohen miqtë.

Divorc që tani, duke parë që lajmërove largimin?

Nuk e di, duhet të flasim me presidentin. Kemi edhe 4 ndeshje, dy prej tyre të pamundura. Mund ta mbyllim edhe me 15 pikë dhe do të ishte arritje e madhe.

I keqardhur, apo i zhgënjyer nga kush?

Unë jam shumë i kënaqur, sepse fitorja në Izrael na hoqi një barrë të madhe. Humbja ndaj Izraelit ishte e veçantë, e çuditshme, njolla e vetme në një ecuri normale për ne. Keqardhja është që skuadra nuk ka bërë hapa të tjerë përpara, pas Europianit. Qëndrova, rrezikova, me shpresën se do të përmirësoheshim edhe më shumë.

Kush kënaqet për humbjet e De Biazit?

Ndoshta ka njerëz që duan një trajner tjetër, atmosferë e re, lajme të reja, personazh i ri, gjuhë apo dialekt i ri. Ndoshta një trajner i ri do të stimulonte të gjithë.

Sportivisht arritët kulmin, po nga ana financiare?

Në një federatë tjetër do të isha më i pasur, por në Shqipëri nuk erdha për paratë, që ishin shumë më pak se ç’merrja më parë. U kualifikuam në Europian dhe besoj se i kam merituar paratë. Federata ka fituar shumë, në krahasim me sa ka shpenzuar, ka bërë një biznes të mirë.

Tratativat me Italinë, korrekte kundrejt Shqipërisë?

Ishte periudha pas Europianit, ku kisha mundësi të largohesha qetësisht, duke arritur një objektiv madhor. Pata kontakte me shumë federata, zgjodha të qëndroj, Italia zgjodhi rrugë tjetër dhe vazhdova punën, duke refuzuar edhe oferta milionere, ndaj në këtë drejtim jam i pasulmueshëm.

 De Biazi largohet për çështje financiare, apo mungesë ambiciesh në Shqipëri?

E thashë, është evolucion natyror në një marrëdhënie, ka fillim dhe ka fund, si gjithçka në jetë. Largohem krenar, jo për probleme financiare, por për një fund normal. Iki me kokën lart.

A jeni ndier i tradhtuar nga ndokush?

Jo, jam ndier mirë me të gjithë. Edhe Bushi e Bogdani besoj se kanë mësuar diçka duke punuar me mua. Kam bashkëpunuar me të gjithë, me shpirt të madh skuadre, sepse e di që në grup shkohet përpara. Ndonjë lojtar ka vendosur në plan të parë interesat personale, por janë gjëra normale, trajneri vendos.

Aventura shqiptare, si e vlerësoni?

Kam njohur një pjesë tjetër të futbollit ndërkombëtar, erdha me shumë paragjykime, por kam njohur shumë gjëra të reja në Shqipëri, jam shumë i kënaqur. Një aventurë e bukur, u rritëm gradualisht së bashku, edhe pse së fundi erdhën 5 humbje rresht. Në periudhën time kemi pasur një ecuri të respektueshme, u ngjitëm shumë lart në renditjen e FIFA-s, si kurrë në histori.

Pse qëndruat pas Europianit?

Do ishte normale të ikja, si fitues, por qëndrova, rrezikova, preferova të vazhdoj këtë projekt, duke marrë më të mirën nga një grup i shkëlqyer lojtarësh dhe duke e çuar Shqipërinë në nivele të jashtëzakonshme.

E ardhmja, klub apo kombëtare?

Nuk e di, varet. Humbja ndaj Luksemburgut më dëshpëroi, e kisha lakun në fyt, doja të braktisja gjithçka e të ikja. Më pas, për disa ditë punova me mendjet e lojtarëve, që ishin edhe të lodhur nga sezoni i gjatë, kishte lojtarë që kanë luajtur rreth 50 ndeshje. Përdora grushtin, dorën e fortë, për të motivuar dhe zgjuar lojtarët, pasi duhej rinisur rrugëtimi dhe kjo makinë që kemi ndërtuar duhej rivënë në lëvizje, sepse nuk ecte më vetë, me marsh automatik.

Ofertat nga jashtë, a kanë ekzistuar vërtet, apo oferta shqiptare për rinovim ishte e ulët?

Shpresoja që Europiani të na jepte bindjen që ishim rritur, ishim te të mëdhenjtë. Kundër Izraelit në Elbasan erdhi pika e thyerjes, sepse aty pësuam humbjen që na largoi përfundimisht nga kreu. Ofertat nga jashtë? Qëndrova se kisha një projekt që duhej çuar përpara. Nuk kam pse të komentoj zërat mediatike, aludimet. Ofertat kanë ardhur më parë, i kam refuzuar. Tani nuk kam ndonjë ofertë në tryezë, nuk iki për këtë arsye.

A ka pasur momente ku De Biazi mendon se ka gabuar?

Po, si të gjithë, por nuk mund t’i them të gjitha tani.

Nënshtetësia shqiptare?

Jam krenar që presidenti Nishani më dha pasaportën. Jam i lumtur që jam shqiptar, ndihem i pranuar nga ky vend, është një vlerësim i madh ndaj meje dhe çdo trajner shpreson të ndihet i integruar.

Kush e kishte bërë gati funeralin tuaj? A keni fituar kundër intrigave?

Rëndësi ka që ta di unë. Intrigat? Duhet ta dini ju më mirë se unë, ka shumë fjalë këtu, ka njerëz që dinë gjithçka, dinë edhe rezultatet pas ndeshjeve.

A do të ktheheni për pushime në Shqipëri pasi të jetë larguar nga posti i trajnerit?

“Pse jo? Nëse më ftoni, vij. Shpresoj që po, mund të ishte e bukur, duke shpresuar që nuk jam i impenjuar në Kinë (qesh). Por janë gjëra që nuk i kam thënë asnjëherë, i lexoj nga mediat. Kapelo më ka zënë vendin te Zhiangsu në Kinë? 10 milionë euro! Mua më japin vetëm një!”.

Kohët e fundit ka pasur shumë zëra se Xhani de Biazi do të largohet, pasi shumë oferta ndaj tij, si edhe deri në Kinë. Sa ju kanë bezdisur këto, ose a ju ka kërkuar trajneri të bisedoni?

Nuk është e rëndësishme nëse më bezdis apo ndikojnë te unë lajmet që qarkullojnë për trajnerin, por unë mendoj se nuk janë të mira për skuadrën, sepse ndofta e shpërqendrojnë edhe skuadrën, pasi ekziston një raport mes skuadrës e trajnerit. Nuk besoj se i bëjnë mirë skuadrës.

Për mua mbeten zhurma mediatike, sepse nuk ka asgjë zyrtare. Me trajnerin, siç edhe e keni parë, kam ndjekur stërvitjen bashkë edhe nuk kemi biseduar asnjëherë për gjëra të tilla. E kam thënë disa herë që është në një kontratë e cila përfundon në fund të këtij edicioni.

Si e ndani përqindjen mes stafit dhe lojtarëve në këto humbjet e fundit dhe pse kemi kaluar në eufori?

Euforia është legjitime në një lloj mënyrë, është një epidemi që nuk ka njeri që nuk kap, apo nuk ka skuadër. Varet se kush e menaxhon më mirë. Euforia nuk ka kapur vetëm futbollistët, euforia na ka kapur të gjithë neve. Ka kapur ambientin sportiv – duke nisur nga unë, nga trajneri – të gjithë ne kemi menduar se u bëmë shumë të mëdhenj. Por të mëdhenj jemi kur djersijmë shumë, madje-madje duhet edhe të nxjerrësh gjak në fushë e jo djersë që të arrijmë rezultate pozitive. E rëndësishme është që kjo euforia, që i kap të gjithë pas një suksesi ndofta të pazakontë, të kalojë sa më shpejt dhe unë uroj që të ketë kaluar.

Keni biseduar me trajnerin në lidhje me këtë?

Kjo eufori i ka kapur të gjithë aq sa kemi dëgjuar shumë diskutime në Shqipëri kur humbëm me Spanjën, ishim aq euforikë sa na u duk fundi i botës. Një humbje ndaj Spanjës është normale për çdo ekip në botë, jo më për Shqipërinë. Padyshim që çdo ekip në botë futet për fitore, por ishim aq shumë euforikë sa na u duk fundi i botës humbja me Spanjën. Ne duhet të dimë vlerat tona, limitet tona dhe të kemi pretendimet tona reale. Duhet të dimë edhe armët e forta tonat, t’i shfrytëzojmë ato që janë lidhja e skuadrës me fanellën, përkushtimi maksimal që të arrijmë në sukses.

Duhet rinovim i kombëtares dhe mendon se një rezultat pozitiv në Izrael mund të sjellë ndryshimin?

Jo, mendoj paraqitjen dhe jo rezultatin, fitojmë ose humbasim. Dëshira që të mos jetë e njëjta skuadër dhe të njëjtën fytyrë, si ndaj Luksemburgut. Mund të bësh gjithçka mirë, por duhen shumë faktorë të arrihet te rezultati. Nëse demonstrojmë diçka ndryshe, atëherë mund të kemi shkuar drejt shërimit të epidemisë.

Thatë që trajneri do të qëndrojë. Kontrata i skadon në tetor, por jeni duke menduar kush do të na drejtojë te kualifikueset e Euro 2020, por edhe Nations Cup, që është portë ose rrugë drejt Europianit?

Ajo nuk është gjëja që më shqetëson më shumë, pasi duhet ta mbyllim sa më mirë këtë edicion dhe të kemi besim që të bëjmë mirë dhe të jemi pretendentë për 2020. S’e kam menduar nëse vijojmë me të njëjtin staf por të kalojmë këtë epidemi euforike dhe jo krizë, sepse s’mund ta quaj kështu. Terapia që duhet të bëjmë bashkë dhe është test për të ardhmen.

Parashikimi?

Kam besim se do të jemi ndryshe. Vështirë të bëjmë parashikim rezultati. Izraeli është ekip i mirë dhe na mundi në Elbasan. Edhe ata i kanë mundësitë e tyre. Rezultati është i hapur. Duhet të kemi paraqitje ndryshe dhe dëshirë ndryshe. Pozitive do të ishte të mos humbim ndaj Izraelit.

Sot e ka radhën e përditshmja Tuttosport të hedhë “shashkën” e radhës: De Biazin e do grupi Suning, që zotëron edhe Interin.

Nuk bëhet fjalë për stolin e Interit, por për të marrë drejtimin e Zhiangsu Suningut në kampionatin kinez.

Sipas gazetës: “De Biazi ka marrë një ofertë shumë joshëse në aspektin financiar nga Kina dhe po tundohet të pranojë. Një trajner italian në Nanzhing do të lehtësonte edhe lidhjen mes Interit e Zhiangsusë, pasi drejtori Sabatini do ta kishte më të lehtë edhe në aspektin e komunikimit”.