18-vjeçari tregoi një formë shumë të mirë në gjysmën e parë të sezonit me “Topçinjtë” në Europa League dhe në kupë. Gjysmën e dytë e kaloi te Lajpcigu në Gjermani, ku tregoi të njëjtat cilësi si në Londër.

Rritja e vazhdueshme e mesfushorit shtyn Arsenalin ta huazojë përsëri, në mënyrë që të mos i heqë mundësinë e të luajturit rregullisht. Siç raportohet nga mediet angleze, Volsburgu është skuadra që i dëshiron më së shumti shërbimet e tij.

Ai dhe lojtarët nuk morën asnjë rrogë, ndërsa kanë vuajtur pafund gjatë kësaj periudhe. Klubi i Arsenal Kiev ka gjetur pasardhësin e Ravanelit, duke zgjedhur në krye të stolit, një tjetër italian, Xhusepe Saninon.

“Për fat të keq situata ishte dramatike. Asnjëri prej nesh, lojtarët dhe stafi, nuk kemi parë një dollarë me sy. Nuk mund të qëndroja më shumë. Kur ju tregova vendimin tim lojtarëve, shpërthyen në lot dhe tentuan të më bëjnë të ndryshoj mendje, por nuk mund të qëndroja më. E kisha marrë vendimin tim gjatë javës.”

“Në Kiev lëvizja me ‘Uber’ dhe paguaja gjithçka nga xhepi im. Unë dhe lojtarët nuk e takuam kurrë presidentin, Pirik, por më mirë kështu, duke parë problemet që ekzistonin. Rrogat e lojtarëve silleshin nga 1-3 mijë dollarë në muaj dhe mungesa e tyre i detyronte të rrinin pa ushqim. Udhëtonim nga 10 orë në autobus për transferta, pa ndaluar fare.”

“Me ne ishte vetëm drejtori administrativ, Oleksandër Moskalenko, i cili ka 50% të klubit, por që ishte i pafuqishëm. Tentoi të më bindte të qëndroja, por ishte e pamundur të qëndroja në ato kushte. Jam shumë i zhgënjyer. Mashtrova veten duke parë strukturat që të jepnin idenë e futbollit, por përfundova në një situatë të veçantë. Na mungonin dhe materialet e nevojshme për t’u stërvitur. Ju uroj fat lojtarëve të mi”, përfundon ish-sulmuesi, i cili shënoi golin e Juventusit në finalen e Champions të vitit 1996 të fituar përballë Ajaksit.